ครั้งที่แล้วเราเคยตั้งกระทู้คำถามเกี่ยวกับประโยคญี่ปุ่นที่คนคนหนึ่งเคยพูดกับเราไว้ ยอมรับเลยว่าตอนนี้ก็ยังหาคำตอบไม่ได้เลย แต่กระทู้นี้เราจะมาเล่าเรื่องต่อจากนั้น คือเรามีรุ่นน้องที่สนิทกันและก็เป็นเพื่อนรุ่นเดียวกับมัน เราอยากรู้คำตอบก็เลยให้น้องไปถามมันว่ามันชอบใครรักใครอยู่หรือเปล่า คำตอบของมันคือไม่มี เราเลยตัดสินใจพูดกับมันไปตรงๆประมาณว่า "เคยบอกแล้ว เคยถามแล้วใช่ไหมว่ารู้สึกยังไง บอกพี่เองพี่จะไม่ว่าอะไรเลย ดีกว่าให้พี่รู้จากปากคนอื่น เราก็เลยเริ่มที่จะห่างออกมาในสถานะพี่ที่ทำงาน แต่เราแยกแยะทางด้านความรู้สึกได้ น้องมันก็ไม่ได้ผิด เราก็คงจะยังยิ้มให้กันเหมือนเดิม ประกอบกับน้องที่ทำงานเราอีกคนหนึ่งก็ชอบมัน อยากจีบ แล้วก็ชอบมาปรึกษาเราเรื่องมัน แต่เราไม่เคยบอกน้องเกี่ยวกับเรื่องเรากับมัน คิดแค่ไม่อยากให้น้องคิดมาก แต่ใจมันก็แอบสั่นๆนิดๆตลอดแหละ มันคงถึงเวลาที่ค่อยๆถอยออกมาจริงๆ แต่พอเราเริ่มถอยออกมา มันก็เริ่มมีอะไรนิดๆเปลี่ยน เรารู้สึกตลอดว่ามันอยากเริ่มคุยกับเราก่อนตลอด เวลาเราเดินผ่านก็มีเรียกหรือทักหรือหาเรื่องมาเริ่มคุยตลอด เวลาเราจะกลับห้องมันถามตลอดว่ารอมันได้ไหม กลับพร้อมกันได้ไหม แล้วแล้วมันก็เริ่มที่จะทำตัวสนิทกับเราขึ้นเรื่อยๆเริ่มเล่าเรื่องเกี่ยวกับตัวมันให้ฟัง ประกอบกับน้องเราก็เริ่มมาปรึกษาว่ามันไม่สนใจน้องเลย ไม่อ่านข้อความ ไม่ตอบข้อความ ถึงตอบก็ตอบช้ามาก ขนาดน้องตัดพ้อมันเท่าไรมันก็ไม่สนใจ แต่ที่เราเห็นมันก็ยังคุยกับน้องเราปกติ เพียงแต่ตอนที่เรามองไป มันก็จะหยุดคุย มันคือสิ่งที่ทำให้เราเริ่มไม่เข้าใจ ว่าที่น้องมันยังไงกันแน่ แค่รู้สึกผิดเหรอ หรืออยากให้มันเหมือนเดิมเหรอ หรือต้องการอะไร แต่ตอนนี้คือเราไม่อยากให้น้องเราเสียใจ ที่ทำงานก็มีกฎว่าห้ามพนังงานเป็นแฟนกัน ข้อห้ามตอนนี้มันหลายอย่างเกิน แล้วมันจะยังไงต่อไปก็ไม่รู้...