คือผมคบกับแฟนมา2ปี กำลังจะเข้าปีที่3 เราอายุห่างกัน11ปี ผม31 แฟน20 ช่วงคบกันปีแรกเราได้พากันไปแนะนำตัวที่บ้าน ทางบ้านผมโอเคกับเขาทุกอย่าง รักและเอ็นดูน้องมาก ส่วนที่บ้านน้องเขาก็ไม่ค่อยโอเคกับผมเท่าไหร่ คือทางบ้านน้องเขานั้นพ่อกับแม่แยกทางกันสมัยตอนเด็ก น้องเป็นลูกคนเดียว อาศัยอยู่กับยายแม่และน้า พ่อก็ไปมีครอบครัวใหม่ ส่วนแม่ก็มีสามีใหม่เป็นฝรั่งซึ่งรวยมาก
----- เรื่องเกิดขึ้นตอนเราคบกันช่วงแรกต่างคนต่างไปบ้านกันและกันพากันไปแนะนำตัว แต่ทางแม่น้องไม่ค่อยปลื้มเท่าไหร่ เคยได้ยินแม่เขาพูดประมาณว่า ชอบฝรั่ง แต่ตอนนั้นผมก็ไม่ได้คิดอะไรนึกว่าพูดเล่นกัน แต่ก็พอจะรู้ว่าเขาไม่ชอบเรา จริงๆแล้วเขาก็อยากได้คนรวยแหละครับ
----- ผมคบกับน้องช่วงน้องจบ ม.ปลายกำลังจะเข้ามหาลัย ผมก็พาน้องไปทำเรื่องต่างๆก่อนเปิดเทอม หาหอพัก ขับรถพาไปมหาลัย (บ้านผม บ้านน้อง มหาลัยอยู่คนละจังหวัดแต่จังหวัดติดกัน) ผมไม่เข้าใจว่าทำไมที่บ้านเขาไม่พามาไม่ได้สนใจอะไรในน้องเขาเลย ตั้งแต่เข้าปี1 จนจบปลายภาคแค่ขนของมาส่งน้องครั้งเดียวแล้วไม่ได้มาอีกเลย แต่กลับเป็นผมที่ขับรถจาก ตจว.ไปหาเกือบทุกเดือนถ้าผมว่างจากงาน แต่ที่บ้านเขากลับไม่มาเลย
----- พอจะขึ้นปี2 น้องเขาได้ดรอปเรียน เพราะแม่เขาไม่ส่ง บอกเหตุผลว่าค่าเทอมแพง(มหาลัยเอกชน) ค่าใช้จ่ายแพง ปกติเรียนปี1เป็นพ่อใหม่ที่เป็นฝรั่งส่งให้ทุกอย่างค่าเทอมค่ากินอยู่ค่าหอค่าผ่อนมอไซค์ แต่ทางแม่บอกว่ามันแพงเกินไปเลยจะให้ย้ายกลับไปเรียนมหาลัยที่ใกล้บ้านคือราชภัฎกับอาชีวะ แต่น้องไม่อยากเรียนที่นั่นเพราะไม่มีคณะที่ชอบ แต่แม่น้องบังคับอยากให้เรียนที่ๆตัวเองบอก แม่น้องเลยหักดิบโดยการบอกพ่อฝรั่งไม่ต้องส่งเงินให้น้องโดยตรงแล้ว แม่จะส่งให้เอง แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ส่งให้ ผมเลยพาน้องดรอปเรียนตอนนี้ เพราะไม่มีเงินเรียนปี2 ทั้งค่าหอ ค่าใช้จ่ายแต่ละเดือนและค่าผ่อนมอไซค์ บางเดือนผมก็ช่วยจ่ายค่าผ่อนมอไซค์ให้น้องด้วยเพราะน้องไม่มีเงินเลยสักบาทขอที่บ้านก็ไม่ได้
----- พอดรอปเรียนได้สักพักผมเลยให้น้องเขามาอยู่บ้านผมก่อนเพราะกลับบ้านไปก็โดนด่าโดนว่า น้องบอกว่าเครียดมาก ร้องไห้ตลอด ปรึกษาใครก็ไม่ได้แม้กระทั่งครอบครัว พออยุ่บ้านผมได้สักเดือน ทางบ้านเขาก็ตามให้กลับบ้าน เหตุผลหลักๆคือไม่อยากให้มาอยู่บ้านผม ไม่อยากให้มาอยุ่บ้านผู้ชาย มันดูไม่ดี ผมก็เข้าใจทางบ้านเขา เลยพาน้องและขนของกลับบ้านเขา แต่น้องก็บอกตลอดว่าไม่อยากอยุ่บ้านเลย โดนด่าโดนว่าบ่อยร้องไห้บ่อยจนไม่มีความสุข
----- น้องเลยเริ่มหางานทำที่ตจว จังหวัดใกล้เคียง ช่วงดรอปเรียนก็ไปหางานทำเพราะขอเงินทางบ้านไม่ได้ ซึ่งงานที่ทำนั่นก็คือ PR ผมไม่อยากให้น้องทำเลยเคยห้ามตลอด น้องสมัครงานที่ไหนไม่ค่อยได้เพราะวุฒิ ม.6 ผมเคยบอกให้น้องมาทำงานใกล้ๆบ้านผมซึ่งจะได้ไม่ต้องจ่ายค่าที่พัก ค่ากินอยู่ และก็ปลอดภัยด้วย แต่ทางบ้านน้องไม่ให้อยู่
----- ถามว่าทางบ้านน้องรู้ไหมว่าทำงาน PR รู้ครับแต่ไม่เข้าใจว่าทำไมปล่อยให้ลูกสาวคนเดียวไปทำ ผมไม่เข้าใจว่าทำไมลูกสาวคนเดียวไม่ส่งเสริมให้เรียนให้จบ ทั้งที่พ่อฝรั่งเขาสนับสนุนทุกเรื่อง ถ้าถามผมว่าทำไมผมถึงไม่ส่งเพราะภาระทางบ้านผมก็มีครับทางบ้านผมไม่ได้มีเงินมากมายขนาดนั้น และอีกอย่างคนที่ส่งเรียนน่าจะเป็นครอบครัวมากกว่าแฟน ถ้าถามว่าครอบครัวน้องมีปัญหาเรื่องเงินไหมครับ บอกเลยครับว่าไม่มีครับใช้ชีวิตอย่างสบายครับเพราะสามีฝรั่งส่งให้ทุกเดือน ผมแปลกใจอีกอย่างนึงก็คือผมเข้าไปดูเฟสแม่เขา เช็คอินร้านอาหาร ไปเที่ยวนั่นนี่กับเพื่อน ไปกินนั่นกินนี่ อยากได้อะไรซื้อ แต่กับลูกตัวเองปล่อยให้ไปหาทำงาน ทำงานก็ทำงานกลางคืนเลิกเที่ยงคืนตี1ตี2มั่ง ขับมอไซค์กลับหอพักคนเดียว ทางบ้านรับรู้ทุกอย่างครับแต่ก็เหมือนเดิมไม่มีใครสนใจ น้องทำงานได้2เดือนแล้วครับ ที่บ้านก็ไม่ได้แวะมาเยี่ยมหรือมาหาเหมือนตอนมหาลัย มีแค่ผมที่ไปถ้าว่างจากงาน (ทุกวันนี้ผมต้องรอน้องเลิกงานเที่ยงคืน ตี1ตี2บ้างเพื่อที่จะได้โทรคุยกับน้องว่าถึงห้องปลอดภัยดีไหม แม้ผมจะตื่นทำงานเช้า6-7โมงก็ตาม)
++++++++++++ น้องเขาเป็นโรคซึมเศร้าครับ ผมเคยพาไปโรงพยาบาล2ครั้ง หมอให้ยามา ถามว่าทางบ้านรู้ไหม รู้ครับหมอโทรหาที่บ้านและมีใบตรวจด้วย แต่กลับเจอแม่บอกว่าแกล้งเป็นรึเปล่าโรคแบบนี้มันมีที่ไหน น้องเขาหมดกำลังใจเลยครับ อีกอย่างผมเคยแอบเข้าไปดูแชทของน้องคุยกับแม่ ผมเห็นแล้วถอนหายใจเลย เพราะคำพูดแต่ละคำที่พูดกับลูกมันแย่มากครับ มีหลายคำด่ามากทั้ง ลูกเลว แรด อย่ามาคิดว่ากูเป็นแม่ถ้ากูสั่งไม่ได้ อีกเยอะครับ บางข้อความก็เอ่ยถึงผม มีผัวแล้วหนิก็ให้ผัวช่วยสิ ผัวห่วยๆ ไม่มีผู้ชายคนไหนจะให้แฟนไปทำงานแบบนั้นหรอก(PR)มีแต่หน้าตัว...เท่านั้นแหละ ผมถึงกับอึ้ง น้องเคยคิดฆ่าตัวตายบ่อยครับผมเคยคุยกับน้องแบบตรงๆ น้องบอกไม่อยากอยู่ ครอบครัวก็หวังอะไรไม่ได้ น้องเคยจะปรึกษาเรื่องเรียนและอีกหลายๆเรื่องกับที่บ้านแต่ปรึกษาไม่ได้ครับโดนด่าโดนว่าตลอดจนตอนนี้น้องกลายเป็นคนเก็บกดครับ จริงๆกำลังใจจากครอบครัวสำคัญที่สุดครับ ผมเป็นแฟนก็คอยให้กำลังใจน้องตลอดครับ ผมกลัวอย่างเดียวกลัวน้องคิดมากเวลาอยู่คนเดียว ผมไม้ได้อยู่ด้วยตลอดเพราะทำงานคนละจังหวัด
ผมควรทำยังไงต่อดีครับ ใครมีวิธีหรือข้อเสนอแนะไหมครับ
ปัญหาครอบครัวของแฟน
----- เรื่องเกิดขึ้นตอนเราคบกันช่วงแรกต่างคนต่างไปบ้านกันและกันพากันไปแนะนำตัว แต่ทางแม่น้องไม่ค่อยปลื้มเท่าไหร่ เคยได้ยินแม่เขาพูดประมาณว่า ชอบฝรั่ง แต่ตอนนั้นผมก็ไม่ได้คิดอะไรนึกว่าพูดเล่นกัน แต่ก็พอจะรู้ว่าเขาไม่ชอบเรา จริงๆแล้วเขาก็อยากได้คนรวยแหละครับ
----- ผมคบกับน้องช่วงน้องจบ ม.ปลายกำลังจะเข้ามหาลัย ผมก็พาน้องไปทำเรื่องต่างๆก่อนเปิดเทอม หาหอพัก ขับรถพาไปมหาลัย (บ้านผม บ้านน้อง มหาลัยอยู่คนละจังหวัดแต่จังหวัดติดกัน) ผมไม่เข้าใจว่าทำไมที่บ้านเขาไม่พามาไม่ได้สนใจอะไรในน้องเขาเลย ตั้งแต่เข้าปี1 จนจบปลายภาคแค่ขนของมาส่งน้องครั้งเดียวแล้วไม่ได้มาอีกเลย แต่กลับเป็นผมที่ขับรถจาก ตจว.ไปหาเกือบทุกเดือนถ้าผมว่างจากงาน แต่ที่บ้านเขากลับไม่มาเลย
----- พอจะขึ้นปี2 น้องเขาได้ดรอปเรียน เพราะแม่เขาไม่ส่ง บอกเหตุผลว่าค่าเทอมแพง(มหาลัยเอกชน) ค่าใช้จ่ายแพง ปกติเรียนปี1เป็นพ่อใหม่ที่เป็นฝรั่งส่งให้ทุกอย่างค่าเทอมค่ากินอยู่ค่าหอค่าผ่อนมอไซค์ แต่ทางแม่บอกว่ามันแพงเกินไปเลยจะให้ย้ายกลับไปเรียนมหาลัยที่ใกล้บ้านคือราชภัฎกับอาชีวะ แต่น้องไม่อยากเรียนที่นั่นเพราะไม่มีคณะที่ชอบ แต่แม่น้องบังคับอยากให้เรียนที่ๆตัวเองบอก แม่น้องเลยหักดิบโดยการบอกพ่อฝรั่งไม่ต้องส่งเงินให้น้องโดยตรงแล้ว แม่จะส่งให้เอง แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ส่งให้ ผมเลยพาน้องดรอปเรียนตอนนี้ เพราะไม่มีเงินเรียนปี2 ทั้งค่าหอ ค่าใช้จ่ายแต่ละเดือนและค่าผ่อนมอไซค์ บางเดือนผมก็ช่วยจ่ายค่าผ่อนมอไซค์ให้น้องด้วยเพราะน้องไม่มีเงินเลยสักบาทขอที่บ้านก็ไม่ได้
----- พอดรอปเรียนได้สักพักผมเลยให้น้องเขามาอยู่บ้านผมก่อนเพราะกลับบ้านไปก็โดนด่าโดนว่า น้องบอกว่าเครียดมาก ร้องไห้ตลอด ปรึกษาใครก็ไม่ได้แม้กระทั่งครอบครัว พออยุ่บ้านผมได้สักเดือน ทางบ้านเขาก็ตามให้กลับบ้าน เหตุผลหลักๆคือไม่อยากให้มาอยู่บ้านผม ไม่อยากให้มาอยุ่บ้านผู้ชาย มันดูไม่ดี ผมก็เข้าใจทางบ้านเขา เลยพาน้องและขนของกลับบ้านเขา แต่น้องก็บอกตลอดว่าไม่อยากอยุ่บ้านเลย โดนด่าโดนว่าบ่อยร้องไห้บ่อยจนไม่มีความสุข
----- น้องเลยเริ่มหางานทำที่ตจว จังหวัดใกล้เคียง ช่วงดรอปเรียนก็ไปหางานทำเพราะขอเงินทางบ้านไม่ได้ ซึ่งงานที่ทำนั่นก็คือ PR ผมไม่อยากให้น้องทำเลยเคยห้ามตลอด น้องสมัครงานที่ไหนไม่ค่อยได้เพราะวุฒิ ม.6 ผมเคยบอกให้น้องมาทำงานใกล้ๆบ้านผมซึ่งจะได้ไม่ต้องจ่ายค่าที่พัก ค่ากินอยู่ และก็ปลอดภัยด้วย แต่ทางบ้านน้องไม่ให้อยู่
----- ถามว่าทางบ้านน้องรู้ไหมว่าทำงาน PR รู้ครับแต่ไม่เข้าใจว่าทำไมปล่อยให้ลูกสาวคนเดียวไปทำ ผมไม่เข้าใจว่าทำไมลูกสาวคนเดียวไม่ส่งเสริมให้เรียนให้จบ ทั้งที่พ่อฝรั่งเขาสนับสนุนทุกเรื่อง ถ้าถามผมว่าทำไมผมถึงไม่ส่งเพราะภาระทางบ้านผมก็มีครับทางบ้านผมไม่ได้มีเงินมากมายขนาดนั้น และอีกอย่างคนที่ส่งเรียนน่าจะเป็นครอบครัวมากกว่าแฟน ถ้าถามว่าครอบครัวน้องมีปัญหาเรื่องเงินไหมครับ บอกเลยครับว่าไม่มีครับใช้ชีวิตอย่างสบายครับเพราะสามีฝรั่งส่งให้ทุกเดือน ผมแปลกใจอีกอย่างนึงก็คือผมเข้าไปดูเฟสแม่เขา เช็คอินร้านอาหาร ไปเที่ยวนั่นนี่กับเพื่อน ไปกินนั่นกินนี่ อยากได้อะไรซื้อ แต่กับลูกตัวเองปล่อยให้ไปหาทำงาน ทำงานก็ทำงานกลางคืนเลิกเที่ยงคืนตี1ตี2มั่ง ขับมอไซค์กลับหอพักคนเดียว ทางบ้านรับรู้ทุกอย่างครับแต่ก็เหมือนเดิมไม่มีใครสนใจ น้องทำงานได้2เดือนแล้วครับ ที่บ้านก็ไม่ได้แวะมาเยี่ยมหรือมาหาเหมือนตอนมหาลัย มีแค่ผมที่ไปถ้าว่างจากงาน (ทุกวันนี้ผมต้องรอน้องเลิกงานเที่ยงคืน ตี1ตี2บ้างเพื่อที่จะได้โทรคุยกับน้องว่าถึงห้องปลอดภัยดีไหม แม้ผมจะตื่นทำงานเช้า6-7โมงก็ตาม)
++++++++++++ น้องเขาเป็นโรคซึมเศร้าครับ ผมเคยพาไปโรงพยาบาล2ครั้ง หมอให้ยามา ถามว่าทางบ้านรู้ไหม รู้ครับหมอโทรหาที่บ้านและมีใบตรวจด้วย แต่กลับเจอแม่บอกว่าแกล้งเป็นรึเปล่าโรคแบบนี้มันมีที่ไหน น้องเขาหมดกำลังใจเลยครับ อีกอย่างผมเคยแอบเข้าไปดูแชทของน้องคุยกับแม่ ผมเห็นแล้วถอนหายใจเลย เพราะคำพูดแต่ละคำที่พูดกับลูกมันแย่มากครับ มีหลายคำด่ามากทั้ง ลูกเลว แรด อย่ามาคิดว่ากูเป็นแม่ถ้ากูสั่งไม่ได้ อีกเยอะครับ บางข้อความก็เอ่ยถึงผม มีผัวแล้วหนิก็ให้ผัวช่วยสิ ผัวห่วยๆ ไม่มีผู้ชายคนไหนจะให้แฟนไปทำงานแบบนั้นหรอก(PR)มีแต่หน้าตัว...เท่านั้นแหละ ผมถึงกับอึ้ง น้องเคยคิดฆ่าตัวตายบ่อยครับผมเคยคุยกับน้องแบบตรงๆ น้องบอกไม่อยากอยู่ ครอบครัวก็หวังอะไรไม่ได้ น้องเคยจะปรึกษาเรื่องเรียนและอีกหลายๆเรื่องกับที่บ้านแต่ปรึกษาไม่ได้ครับโดนด่าโดนว่าตลอดจนตอนนี้น้องกลายเป็นคนเก็บกดครับ จริงๆกำลังใจจากครอบครัวสำคัญที่สุดครับ ผมเป็นแฟนก็คอยให้กำลังใจน้องตลอดครับ ผมกลัวอย่างเดียวกลัวน้องคิดมากเวลาอยู่คนเดียว ผมไม้ได้อยู่ด้วยตลอดเพราะทำงานคนละจังหวัด
ผมควรทำยังไงต่อดีครับ ใครมีวิธีหรือข้อเสนอแนะไหมครับ