คือเรื่องมันมีอยู่ว่า วันหนึ่งเราทะเลาะกับคนที่มาขออาศัยบ้านเราคน คนคนนั้นเป็นลูกพี่ลูกน้องเราคะ เขานอนห้องเดียวกับเราเลย
ตอนแรกไอ้เราก็ไม่อะไร ไปๆมาๆไม่รู้ว่าเราไปทำอะไรให้เขาเขาเป็นคนที่นิสัยก็ไม่ได้แย่กับเรามาก ก็ดีอะคะ แต่เขาจะประมาณว่าขี้อวด อวดรวย อวดเก่ง ทั้งที่ความจริงคือไม่ใช่ เขาชอบมาแซะมาด่าเราเรื่อยๆตอนโทร. คุยกับเพื่อนเขาประมาณว่า "เก็บเงินเปย์เกาหลีไร้สาระ"//คือจขกท. เป็นติ่งค่ะและเงินที่เงิบคือเงินเราและเราไม่ขอเงินนี้จากพ่อแม่เลย
บ้างทีนางบอกว่า "อยากอยู่แบบส่วนตัว" //ห้องเราจะประมาณว่ามีเรา ยาย และเขาที่เข้าออกประจำ นางคุยกับเพื่อนแล้วยายเข้ามาทำอะไรสักอย่าง ซึ่งเราอยู่เราเลยได้ยิน แล้วประเด็นคือเราที่เป็นเจ้าของห้องไม่เคยบอกแบบนั้นสักคำ
กริยาที่ไม่เหมาะสมของนางคือ นางใช้ของของเราจนหมด ทั้งที่ไม่ขอ แต่พอนางมี นางกลับไม่เอาของตรงนั้นมาให้เราใช้บ้าง คือเราก็ไม่อะไรหรอก แค่อย่างน้อยก็ควรซื้อใช้คืนเราบ้าง (เพราะครีมนั้นเราใช้แค่ครึ่งกระปุก เพราะเราจะพักหน้า พอเราจะใช้ครีมนั้น มาดูอีกทีคือหมด)
ยังไม่หมดแค่นี้นางจะลงไปหาแม่นางที่ชลฯ แล้วเอาหูฟังเราไป//ซึ่งหูฟังเรา เราเก็บไว้ดีแล้ว นางเอาของนางมาสับเปลี่ยนกับของเรา ที่เรารู้ เพราะเราเป็นคนเก็บของนางด้วย ตอนนางเอาไปนางไม่บอกเลยว่าจะยืม สรุปหูฟังนางพัง เพราะวันนั้นเราจะใช้หูฟังนั้นฟังเพลง สรุปไม่ได้ยินเสียง พอนางกลับจากชลฯ นางซื้อหูฟังใหม่มา แค่ไม่คืนของเรา แต่กลับเอาของเราไปซ่อน และวันต่อมาเราเห็นว่านางใช้หูฟังเรา โดยไม่บอกไม่กล่าวไม่ถามและไม่ยืม
และอีกอย่าง นางชอบทำผมร่วงมาก และชอบทำห้องรก และคนเก็บคือเรา //เราก็ผมร่วงค่ะ แต่ไม่ได้มากขนาดนั้น คือตอนนางไม่อยู่ เราแทบไม่ต้องกวาดห้องเลย แต่พอนางมา เดินไปทางไหนก็เหยียบแต่เส้นผม เราไว้ผมประมาณบ่า แต่ผมนั้นยาวเกือบถึงกลางหลัง
อีกอย่าง นางขโมยถุงเท้าน่ารักๆของเราไปค่ะ(ในใจนี่คิดว่าไม่มีเงินซื้อจริงๆหรอ) ตอนแรกคิดว่านางคงหยิบผิดตอนเก็บผ้า แต่ไม่ค่ะ เราเจอเป็นคู่เลย
ต่อเป็นเป็นมารยาทเกี่ยวกับนางกับผู้ใหญ่ เวลากินข้าวบ้านเราจะนั่งเป็นวงกัน และเวลากินข้าวจะมีคนโทร. มาประจำ บางวันแม่นางโทร.มาเพื่อจะคุยกับยาย ยายกำลังคุยอยู่ดีๆ แย่งโทรศัพท์ออกมาจากมือยายน่าตาเฉย
อีกอย่างคือ นางอยากได้โทรศัพท์ใหม่ วันหนึ่งนางคุยกับปู่นาง นางจะไม่ถูกกับปู่ของนาง นางกูคุยไปไม่สบอารมณ์ไป คุยไปชักสีหน้าไป พอปู่บอกจะซื้อโทรศัพท์ใหม่ให้ ก็พูดดีด้วย คุยดีด้วย //ไม่รู้ว่าคนอื่นรู้สึกแบบไหนแต่ส่วนตัวคือไม่ชอบคนนิสัยแบบนี้
ปัญหาของเราเริ่มจากตรงนี้ค่ะ
[code]ใส่โค้ด
[/code]วันหนึ่งเราจะนอนเลยขอทางนางเพื่อมาจัดที่นอน นางทำหน้าวีนใส่เราเฉย ไอ้เราก็งง วันต่อมา นางบอกยายว่าจะเอาขนมไปให้เพื่อน ยายเราเป็นห่วงให้น้องชายแท้ๆนางตามไปดู สรุปเอาไปให้แฟน พอนางรู้ว่าน้องชายเอามาบอก นางวีนมากค่ะ โทร.หาเพื่อนอย่างนู้นอย่างนี้ ด่าน้องบ้างละ ด้วยความที่เราทนมาตั้งแต่นางเริ่มมาอยู่กับเราค่ะ ประมาณ7เดือนได้ เป็นแบบนี้ตั้งแต่แรกๆเลยค่ะ พอเมื่อวานเราทนไม่ไหว เราบอกแม่เราว่าขอแยกห้องได้ไหม แม่เราบอกว่า อดทนใจเย็นๆก่อน อะไอ้เราก็ใจเย็น แต่นางก็ไม่หยุด นางพูดกับเพื่อนต่อว่ามันไม่เป็นความจริงบ้างละ อวดสวยอวดรวยบ้างละ. เราเริ่มใจร้อนเลยลงสตอรี่facebook. เกี่ยวกับบทแผ่เมตตา😂 ด้วยความที่นางเริ่มมีอคติกับเราเมื่อวาน นางก็พูดกับเพื่อนว่า"หมูตกมัน" พูดดังมากกกก //ยอมรับค่ะว่าอ้วนแต่เราก็ไม่อะไรหรอก เพราะมันคือความจริง แต่มันก็ไม่ได้อ้วนขนาดนั้นแค่อวบๆบวมๆเอง อันนั้นเราเริ่มไม่โอเคละ คือเราอายุเยอะกว่า มารยาทในการอยู่กับเราไม่มีเลย เลยบอกแม่ว่าไม่ไหวแล้วจริงๆ แม่ยืนยันคำเดิมค่ะว่าอดทน ต่อมาเราแชร์facebook. ของเราไปเรื่อยๆ น่าจะไปสะกิดต้อมร้อนนางรึเปล่าแต่เราแทบไม่ได้บอกว่าใคร แค่แชร์เฉยๆ นางเห็นเลยพูดดังๆใส่เราอีกว่า"เก่งตายแหละ
" คือตอนนั้นหัวร้อนมาก อยู่ในห้อง2คนพูดดังมาก แถมไม่ได้คุยกับเพื่อนอีก เกือบถีบนางหงายหลังแล้วค่ะ แม่บอกว่าอย่าไปทำอะไรเขา เลยไม่ทำ เพราะคิดถึงอนาคตตัวเองไว้อีก เลยโพสค์คำที่นางว่าลงบนfacebook นางเห็นอีกค่ะ พูดมาอีกว่า"เก่งแต่ปาก" เราเลยหายใจเข้าลึกๆเดินออกไปข้างนิอกไปคุยกับยาย พอยายคุยด้วยคือแบบแถความผิดตัวเองค่ะ ไอ้เราเลยเถียงกลับไปให้ สรุปนางทำหน้าไม่พอใจค่ะ แต่ยอมไปนอนห้องน้องชายตัวเอง เพื่อรอตอนเช้าในการเก็บของออะจากห้อง
พอเช้ามาแม่นางทักmessenger เรามาประมาณว่ามีปัญหาอะไรกัน เราก็บอกแม่นางไปทุกอย่าง แม่นางฟังค่ะ แต่ไม่เชื่อเรา บอกว่าแม่เข้าข้างลูก แล้วบอกว่าแม่เราก็เข้าข้างเราเหมือนกัน เราด้วยความเป็นเด็กพูดไรไปใครเขาจะฟัง เขาก็ฟังแค่ลูกเขา //ความจริงคือ เมื่อคืนเราสู้คนเดียวด้วยซ้ำ แม่เราแค่บอกว่าอดทน แม่ก็บอกไม่อย่กมีปัญหากับแม่ฝ่ายนั้น นางบอกแม่นางละเอียดมาก แต่ไม่บอกว่าสิ่งที่นางทำใครเริ่มก่อน เช่นที่นางว่าเรา เก่งตายแหละ
เราก็โพสต์ตาม แต่แม่นางบอกว่า เราโพสต์ด่าลูกเขา คือเรางง สุดท้ายค่ะ ไอ้เราไม่รู้จะอธิบายไปทำไม พูดไปเพื่ออะไรในเมื่อฟังแล้วไม่คิดต้องการให้เราผิด ต้องการให้ขอโทษ คือเราไม่ผิดต้องขอโทษด้วยหรอคะ แม่นางบอกว่าลูกตัวเองเหนื่อย ยังจะให้เหนื่อยอีก. ไอ้เราแทบน้ำตาไหล เราก็เหนื่อยปะว่ะ "แค่เราไม่พูดเฉยๆว่าจะพูดไปทำไมว่าเหนื่อย แม่ส่งกูเรียนไม่เหนื่อยกว่าหรอว่ะ" แทบไม่อยากพูดอะไรต่อ แม่นางแทบไม่เชื่อเราเลย เราเลยบอกว่า คนที่รู้ดีที่สุดคือคนกระทำไม่ใช่คนถูกกระทำ คนที่เห็นเหตุการณ์จะรู้ดีที่สุด //เราเป็นคนไม่ค่อยพูดกับคนในครอบครัวที่ไม่สนิทค่ะ เหมือนเนคนเก็บกดอยู่แล้ว มีปัญหาเราก็ไม่พูดแต่เลือกเก็บมันไว้แทน เราแค่ไม่อธิบายก็ว่าเราผิด เขาว่าเขาเหนื่อย แต่เขารู้ไหมว่าเราก็เหนื่อย .
ตอนนี้เขาเห็นเราเป็นคนไม่มีความอดทน ทั้งแต่ความจริงเราทนมา7เดือนแล้ว เห็นเราเป็นคนไม่มีเหตุผล ทั้งที่ความจริงการกระทำเรามีเหตุผลเสมออยู่ที่ว่าเหตุผลนั้นเราจะพูดหรือไม่
อยากถามคนที่อ่านค่ะว่า สิ่งที่เราทำมันผิดหรอ แค่ไม่พูด เราเป็นคนผิดหรอ ตอนนี้หาทางออกแทบไม่มี พูดไปก็ไร้ประโยชน์เพราะเขาไม่ฟังเราเลย
เคยเจอปัญหาแบบไหนบ้างไหมคะ!??? ผู้ใหญ่บางคนไม่รับฟังเรา เข้าข้างลูกตัวเอง รูมเมทนิสัยแย่
ตอนแรกไอ้เราก็ไม่อะไร ไปๆมาๆไม่รู้ว่าเราไปทำอะไรให้เขาเขาเป็นคนที่นิสัยก็ไม่ได้แย่กับเรามาก ก็ดีอะคะ แต่เขาจะประมาณว่าขี้อวด อวดรวย อวดเก่ง ทั้งที่ความจริงคือไม่ใช่ เขาชอบมาแซะมาด่าเราเรื่อยๆตอนโทร. คุยกับเพื่อนเขาประมาณว่า "เก็บเงินเปย์เกาหลีไร้สาระ"//คือจขกท. เป็นติ่งค่ะและเงินที่เงิบคือเงินเราและเราไม่ขอเงินนี้จากพ่อแม่เลย
บ้างทีนางบอกว่า "อยากอยู่แบบส่วนตัว" //ห้องเราจะประมาณว่ามีเรา ยาย และเขาที่เข้าออกประจำ นางคุยกับเพื่อนแล้วยายเข้ามาทำอะไรสักอย่าง ซึ่งเราอยู่เราเลยได้ยิน แล้วประเด็นคือเราที่เป็นเจ้าของห้องไม่เคยบอกแบบนั้นสักคำ
กริยาที่ไม่เหมาะสมของนางคือ นางใช้ของของเราจนหมด ทั้งที่ไม่ขอ แต่พอนางมี นางกลับไม่เอาของตรงนั้นมาให้เราใช้บ้าง คือเราก็ไม่อะไรหรอก แค่อย่างน้อยก็ควรซื้อใช้คืนเราบ้าง (เพราะครีมนั้นเราใช้แค่ครึ่งกระปุก เพราะเราจะพักหน้า พอเราจะใช้ครีมนั้น มาดูอีกทีคือหมด)
ยังไม่หมดแค่นี้นางจะลงไปหาแม่นางที่ชลฯ แล้วเอาหูฟังเราไป//ซึ่งหูฟังเรา เราเก็บไว้ดีแล้ว นางเอาของนางมาสับเปลี่ยนกับของเรา ที่เรารู้ เพราะเราเป็นคนเก็บของนางด้วย ตอนนางเอาไปนางไม่บอกเลยว่าจะยืม สรุปหูฟังนางพัง เพราะวันนั้นเราจะใช้หูฟังนั้นฟังเพลง สรุปไม่ได้ยินเสียง พอนางกลับจากชลฯ นางซื้อหูฟังใหม่มา แค่ไม่คืนของเรา แต่กลับเอาของเราไปซ่อน และวันต่อมาเราเห็นว่านางใช้หูฟังเรา โดยไม่บอกไม่กล่าวไม่ถามและไม่ยืม
และอีกอย่าง นางชอบทำผมร่วงมาก และชอบทำห้องรก และคนเก็บคือเรา //เราก็ผมร่วงค่ะ แต่ไม่ได้มากขนาดนั้น คือตอนนางไม่อยู่ เราแทบไม่ต้องกวาดห้องเลย แต่พอนางมา เดินไปทางไหนก็เหยียบแต่เส้นผม เราไว้ผมประมาณบ่า แต่ผมนั้นยาวเกือบถึงกลางหลัง
อีกอย่าง นางขโมยถุงเท้าน่ารักๆของเราไปค่ะ(ในใจนี่คิดว่าไม่มีเงินซื้อจริงๆหรอ) ตอนแรกคิดว่านางคงหยิบผิดตอนเก็บผ้า แต่ไม่ค่ะ เราเจอเป็นคู่เลย
ต่อเป็นเป็นมารยาทเกี่ยวกับนางกับผู้ใหญ่ เวลากินข้าวบ้านเราจะนั่งเป็นวงกัน และเวลากินข้าวจะมีคนโทร. มาประจำ บางวันแม่นางโทร.มาเพื่อจะคุยกับยาย ยายกำลังคุยอยู่ดีๆ แย่งโทรศัพท์ออกมาจากมือยายน่าตาเฉย
อีกอย่างคือ นางอยากได้โทรศัพท์ใหม่ วันหนึ่งนางคุยกับปู่นาง นางจะไม่ถูกกับปู่ของนาง นางกูคุยไปไม่สบอารมณ์ไป คุยไปชักสีหน้าไป พอปู่บอกจะซื้อโทรศัพท์ใหม่ให้ ก็พูดดีด้วย คุยดีด้วย //ไม่รู้ว่าคนอื่นรู้สึกแบบไหนแต่ส่วนตัวคือไม่ชอบคนนิสัยแบบนี้
ปัญหาของเราเริ่มจากตรงนี้ค่ะ
[code]ใส่โค้ด
[/code]วันหนึ่งเราจะนอนเลยขอทางนางเพื่อมาจัดที่นอน นางทำหน้าวีนใส่เราเฉย ไอ้เราก็งง วันต่อมา นางบอกยายว่าจะเอาขนมไปให้เพื่อน ยายเราเป็นห่วงให้น้องชายแท้ๆนางตามไปดู สรุปเอาไปให้แฟน พอนางรู้ว่าน้องชายเอามาบอก นางวีนมากค่ะ โทร.หาเพื่อนอย่างนู้นอย่างนี้ ด่าน้องบ้างละ ด้วยความที่เราทนมาตั้งแต่นางเริ่มมาอยู่กับเราค่ะ ประมาณ7เดือนได้ เป็นแบบนี้ตั้งแต่แรกๆเลยค่ะ พอเมื่อวานเราทนไม่ไหว เราบอกแม่เราว่าขอแยกห้องได้ไหม แม่เราบอกว่า อดทนใจเย็นๆก่อน อะไอ้เราก็ใจเย็น แต่นางก็ไม่หยุด นางพูดกับเพื่อนต่อว่ามันไม่เป็นความจริงบ้างละ อวดสวยอวดรวยบ้างละ. เราเริ่มใจร้อนเลยลงสตอรี่facebook. เกี่ยวกับบทแผ่เมตตา😂 ด้วยความที่นางเริ่มมีอคติกับเราเมื่อวาน นางก็พูดกับเพื่อนว่า"หมูตกมัน" พูดดังมากกกก //ยอมรับค่ะว่าอ้วนแต่เราก็ไม่อะไรหรอก เพราะมันคือความจริง แต่มันก็ไม่ได้อ้วนขนาดนั้นแค่อวบๆบวมๆเอง อันนั้นเราเริ่มไม่โอเคละ คือเราอายุเยอะกว่า มารยาทในการอยู่กับเราไม่มีเลย เลยบอกแม่ว่าไม่ไหวแล้วจริงๆ แม่ยืนยันคำเดิมค่ะว่าอดทน ต่อมาเราแชร์facebook. ของเราไปเรื่อยๆ น่าจะไปสะกิดต้อมร้อนนางรึเปล่าแต่เราแทบไม่ได้บอกว่าใคร แค่แชร์เฉยๆ นางเห็นเลยพูดดังๆใส่เราอีกว่า"เก่งตายแหละ
พอเช้ามาแม่นางทักmessenger เรามาประมาณว่ามีปัญหาอะไรกัน เราก็บอกแม่นางไปทุกอย่าง แม่นางฟังค่ะ แต่ไม่เชื่อเรา บอกว่าแม่เข้าข้างลูก แล้วบอกว่าแม่เราก็เข้าข้างเราเหมือนกัน เราด้วยความเป็นเด็กพูดไรไปใครเขาจะฟัง เขาก็ฟังแค่ลูกเขา //ความจริงคือ เมื่อคืนเราสู้คนเดียวด้วยซ้ำ แม่เราแค่บอกว่าอดทน แม่ก็บอกไม่อย่กมีปัญหากับแม่ฝ่ายนั้น นางบอกแม่นางละเอียดมาก แต่ไม่บอกว่าสิ่งที่นางทำใครเริ่มก่อน เช่นที่นางว่าเรา เก่งตายแหละ
ตอนนี้เขาเห็นเราเป็นคนไม่มีความอดทน ทั้งแต่ความจริงเราทนมา7เดือนแล้ว เห็นเราเป็นคนไม่มีเหตุผล ทั้งที่ความจริงการกระทำเรามีเหตุผลเสมออยู่ที่ว่าเหตุผลนั้นเราจะพูดหรือไม่
อยากถามคนที่อ่านค่ะว่า สิ่งที่เราทำมันผิดหรอ แค่ไม่พูด เราเป็นคนผิดหรอ ตอนนี้หาทางออกแทบไม่มี พูดไปก็ไร้ประโยชน์เพราะเขาไม่ฟังเราเลย