คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 2
สามีตะคอกใส่นี่แหละที่ทำให้คุณเป็นแบบนี้แล้วจะเป็นหนักขึ้น ลองคุยกับเขาดีๆว่าพูดดีๆได้ไหมจะทนไม่ไหวแล้ว ไม่งั้นก็เลิกกัน
แล้วถ้าคุณแยกตัวออกมาหรือแยกทางคุณจะไหวไหมเคยปรึกษาแม่หรือยัง
คุณต้องนั่งทบทวนหาความดีของผู้ชายเขียนออกมาว่ามีความดีอะไรและเขียนความไม่ดีของเขา
แล้วเอามาพิจารณาดูว่าอะไรที่คุณรับได้และอะไรที่รับไม่ได้ และรู้สึกแย่มาก หนักขึ้นทุกวัน ถามตัวเองว่าไหวไหม? แต่ไม่ใช่คิดอยากตาย
ออกมาจากชีวิตเขา ผู้ชายบางคนติดนิสัยตะคอก ข่มผู้หญิงเพื่อที่จะกดและให้ผู้หญิงกลัว
การทีคุณต้องอดนอนแล้วเขาไม่เห็นใจคุณนี่ เกินไปล่ะ หิวมากไม่ได้อาหาร มชักสีหน้าแบบนี้แย่ เห็นแก่ตัว
เพิ่มเติม กระทู้เก่าแฟนเล่นการพนัน คุณจะอยู่ด้วทำไมคะ ไม่ต้องกลัวลูกขาดพ่อค่ะ แม่เก่งๆเลี้ยงลูกได้ก้าวหน้า
กว่าอยู่กับพ่อมีมากมายให้เห็น ใจสู้ มุ่งมั่น ขยัน อดทนค่ะ
แล้วถ้าคุณแยกตัวออกมาหรือแยกทางคุณจะไหวไหมเคยปรึกษาแม่หรือยัง
คุณต้องนั่งทบทวนหาความดีของผู้ชายเขียนออกมาว่ามีความดีอะไรและเขียนความไม่ดีของเขา
แล้วเอามาพิจารณาดูว่าอะไรที่คุณรับได้และอะไรที่รับไม่ได้ และรู้สึกแย่มาก หนักขึ้นทุกวัน ถามตัวเองว่าไหวไหม? แต่ไม่ใช่คิดอยากตาย
ออกมาจากชีวิตเขา ผู้ชายบางคนติดนิสัยตะคอก ข่มผู้หญิงเพื่อที่จะกดและให้ผู้หญิงกลัว
การทีคุณต้องอดนอนแล้วเขาไม่เห็นใจคุณนี่ เกินไปล่ะ หิวมากไม่ได้อาหาร มชักสีหน้าแบบนี้แย่ เห็นแก่ตัว
เพิ่มเติม กระทู้เก่าแฟนเล่นการพนัน คุณจะอยู่ด้วทำไมคะ ไม่ต้องกลัวลูกขาดพ่อค่ะ แม่เก่งๆเลี้ยงลูกได้ก้าวหน้า
กว่าอยู่กับพ่อมีมากมายให้เห็น ใจสู้ มุ่งมั่น ขยัน อดทนค่ะ
▼ กำลังโหลดข้อมูล... ▼
แสดงความคิดเห็น
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
กระทู้ที่คุณอาจสนใจ
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ
สุขภาพจิต
ภาวะเครียดและรู้สึกอยากตายทุกวัน
ตอนนี้ครบกำหนดลาคลอดแล้วต้องกลับมาทำงานประจำค่ะ ส่วนสามีเลี้ยงลูกอยู่บ้านตอนกลางวัน สามีต้องพักงานส่วนตัวไว้ก่อน
ส่วนดิฉันดูแลลูกตอนเย็นเลิกงานและกลางคืน ทำให้พักผ่อนไม่เพียงพอ ปวดหัวบ่อย รับประทานอาหารไม่ค่อยได้ มีอาการบ้านหมุน
แต่ไม่กล้าบอกสามีกลัวโดนตะคอกใส่ ไม่เคยได้นอนเต็มตื่นเลยค่ะ ตั้งแต่น้องคลอดเคยไม่ได้พักผ่อนจนไมเกรมกำเริบจนต้องไปหาหมอกลางดึก
โดยส่วนตัวเป็นคนเครียดง่ายและชอบเอาคำพูดของคนที่เป็นสามีเก็บมาคิด สามีพูดไม่เพราะ ชอบตะคอก และขี้งอนเป็นอย่างมาก ยิ่งถ้าถามว่างอนเรื่องอะไรและยิ่งไปขอโทษเค้า เค้ายิ่งหงุดหงิดเป็นอย่างมาก ทำให้เกิดภาวะเครียดเพิ่มขึ้น แต่ไม่สามารถแสดงออกได้ว่าตัวเองเครียดและอ่อนเพลียอย่างมาก มีอาการเก็บกดและร้องไห้ทุกวันโดยแอบร้องไห้ไม่ให้สามีเห็นในห้องน้ำคนเดียว ถ้าสามีรู้ว่าเราร้องเค้าจะรำคาญและตะคอกใส่เลยไม่กล้าแสดงความรู้สึกอีกเลย ได้แต่เก็บความรู้สึกไว้คนเดียว
ยิ่งเราเอาใจสามีมากเท่าไหร่ทั้งที่เราอ่อนเพลียมาก เราก็โดนตำหนิ เช่น ซื้อกับข้าวมาวันนี้ไม่อร่อยเลย ใช้ไม่ได้ ทั้งที่เราพยายามหาร้านโปรดขับรถไปไกล บางวันฝนก็ตกหนักมาก (อยู่ภาคใต้) เพื่อให้เค้าได้กินของที่ถูกใจ เราเหนื่อยและเพลียมากที่ต้องเอาใจเค้าสุดๆ แล้วก็โดนตำหนิ ต่อว่าบ่อยครั้ง นี่แค่ส่วนนึงนะคะ อาการที่ว่ามาเป็นอาการซึมเศร้าหลังคลอดไหมคะ มียาตัวไหนช่วยได้บ้างคะ ถ้าไปพบแพทย์ สามีจะด่าอีกไหมคะว่าเราคิดไปเอง
ทำไมรู้สึกไม่มีความสุขเลย ทุกวันนี้ได้นั่งมองหน้าลูก