รู้สึกเป็นส่วนเกินในกลุ่มเพื่อน😲

เรารู้สึกเป็นส่วนเกินในกลุ่มเพื่อนมากๆค่ะ นี่ไม่ใช่แค่ครั้งแรกนะคะ คือเราอ่ะมาต่อม.4ที่รร.นั้น(ขอไม่ระบุ)คนเดียวมาต่อแบบเดียวดายมากค่ะ ตอนเรียนปรับพื้นฐานเราก็นั่งคนเดียวจากพื้นที่ที่ให้นั่ง3คนคือเหงามากค่ะเพราะเราไม่กล้าเข้าหาเพื่อนใหม่เลยค่ะแต่ก็มีเพื่อนอยู่กลุ่มนึ่งที่เราคิดว่าเค้าอยากจะคุยกับเราเลยเข้าไปคุยด้วยแต่คิดผิดไปนิด555เค้าคุยกับเราแบบถามมาตอบไปเลยค่ะบางครั้งก็ไม่ตอบด้วยซ้ำเราใจแห้งเลยค่ะ555เราก็เริ่มคิดแล้วว่าเราเป็นคนเข้ามาแทรกหรือป่าวนะเพราะเค้าก็เป็นกลุ่มของเค้ามาตั้งนานแล้วสนิทกันนานแล้วเราเพิ่งเข้ามาใหม่เราเลยแยกตัวออกมาค่ะ นี่คือครั้งที่1 ครั้งที่2 เราก็เข้าไปคุยกับคนกลุ่มใหม่ อ่าา คุยกันถูกคอ ในนั้นมีกัน3คนเราเข้าไปก็เป็น4คนคือมันเป็นจำนวนลงตัวเลยค่ะ ช่วงแรกๆมันโคตรเหนื่อยเลยค่ะเหมือนเราจะเข้ากับเพื่อนในกลุ่มอีกคนนึ่งไม่ได้เค้าชอบบังคับให้เราทำนู้นทำนี่ในสิ่งที่เราไม่ชอบหรือทำอะไรที่มันน่าอายแต่เราก็ยอมค่ะมันน่าแปลกมากเพราะที่ผ่านมาเราไม่เคยยอมคนเลยมันคงเป็นเพราะในจุดนั้นเราต้องพึ่งพาเค้าและตอนนี้เราไม่ได้อยู่ในสังคมเดิมๆเหมือนที่เคยอยู่แล้วมันค่อนข้างจะทำให้เราทรมานมากค่ะ ถ้าเราไม่ทำก็จะพูดประมาณว่า อ้าว ไม่ทำ ไม่ต้องยุ่งกะมัน คำพูดเหมือนติดเล่นๆหยอกๆแต่ทำจริงค่ะ เราเลยต้องยอมเพราะเราตัวคนเดียว เคยลองคิดจะอยู่คนเดียวแล้วแต่ไม่ได้จริงๆค่ะเราคิดว่าทำได้แต่จริงๆคือไม่ได้เลยค่ะ คิดดูสิคะจะให้อยู่คนเดียวในรั้วรร.ที่โคตรกว้างงานอะไรคือต้องคู่ต้องกลุ่มไปหมดเราเลยยอมมันก็เหมือนผ่านไปด้วยดี และแล้วเพื่อนเก่าเค้าก็เข้ามาอีกที่นี่กลุ่มเราเลยมี5คนช่วงแรกๆยังเหมือนเดิมค่ะแต่เรารู้สึกว่าบทสนทนาของเราเริ่มน้อยลงเราก็คิดว่าคงเป็นเพราะเราคุยกับเค้าไม่รู้เรื่องเวลาเค้าจะคุยเรื่องของคนอื่นคนนั้นคนนี่พวกเค้าเหมือนรู้จักกับคนทั้งรร.แต่เรารู้จักแค่ในห้องเพื่อนบางคนเรายังไม่รู้จักชื่อเลยเพราะไม่กล้าเข้าหาใคร และทุกอย่างมันก็เริ่มเปลี่ยนเพียงเพราะเราหยุดเรียนไปวันนึ่งจากที่เราเคยนั่งคู่กับเพื่อนอีกคนในกลุ่มเค้าก็นั่งจับคู่ด้วยกันไปแล้วและเราก็กลับสู่สภาพเดิมนั่งเรียนคนเดียวเฉพาะบางวิชาที่ต้องนั่งเป็นคู่แต่นั่นก็ทำให้เราน้อยใจเพราะตรงนั้นมันเคยเป็นที่ของเรา อะไรที่เคยเป็นที่ของเราตอนนี้โดนสวมรอยไปหมด จากที่เค้าเคยชวนเราไปตอนนี้ก็ไม่ใช่เราจากที่เราเป็นคนเดินข้างเค้าก็ไม่ใช่เราเราไม่โกธรหรอกแต่แค่น้อยใจสนใจเราสักนิดเวลาชวนไปไหนไปห้องน้ำไปเอาของไปนู้นไปนี่เราก็ไปแต่จะชวนเราเป็นคนสุดท้ายนะเหมือนเราเป็นตัวเลือกสุดท้าย พอเราชวนไปเอาของไปห้องน้ำไม่มีใครไปกับเราจนเส้นความแคร์มันขาดอ่ะ เราเริ่มไม่สนใจและไปนู้นนี่นั่นคนเดียว พวกเค้าจับกลุ่มคุยกันเล่นกันเราก็ไม่สนใจแล้วหยิบหูฟังใส่หลับเลย และก็อีกเรื่องที่ทำเราสะอึกมากๆเลยคือแชทกลุ่ม ตอนนั้นพวกเค้าทะเลาะไรกันไม่รู้และไล่ลบออกจากกลุ่มหมดเลยช่วงนั้นเป็นปิดเทอมพอเปิดเทอมมาเราเลยถามว่าแชทกลุ่มนี่ยังไง จะสร้างใหม่มั้ย และเค้าตอบมาว่า เค้ามีใหม่ตั้งนานแล้ว จุกไปดิ สะอึกไปหมด ชาไปทั้งตัว แบบ เห้ยย แล้วกูล่ะ แล้วหลังจากนั้นพวกนั้นก็ดึงเราเข้าแต่เป็นกลุ่มใหม่นะเพิ่งสร้างไม่มีบทสทนาอะไรเลย คิดสิ เค้ามีอีกกลุ่มที่ไม่มีเรา 55555555 พอแล้วต่อจากนี้เป็นแค่ผลประโยชน์กันเถอะนะ 55555555555