เล่าเรยแล้วกัน
ผมมีแฟนคนนึงคบกันจะ3ปีเค้าบอกเลิกผมทุกครั้งเวลาที่เราทะเลาะกัน แต่เรื่องทะเลาะกันคือ ผมไม่มีเวลาให้เค้าไม่ไปไหนมาไหนกับเค้าคือนานๆไปที่
แต่คือที่ผมไปไม่ได้คือผมต้อง ดูแลทางบ้าน แต่เค้ากับไม่พอใจผมที่ไม่ไปไหนไม่มีเวลาให้เค้า แต่ผมไม่เคยคิดจะเลิกกับเค้าเรย ผมสัญญากับเค้าตั้งแต่เริ่มคบกันแรกๆว่าผมจะไม่บอกเลิกเค้าถึงจะยังไงก็ตาม ผมก็ตามง้อเค้าทางเฟสเค้าบล็อกผมก็สร้างใหม่ไปง้อ จนผมไปขอกับแม่เค้า ตามถามเพื่อนเค้าทุกคน
แต่คำตอบที่ได้จาก ตัวเค้าเองคือแม่กับเพื่อนไม่ให้คบต่อ ผมเป็นคนชอบบ่นชอบว่าเค้าในสิ่งที่เค้าทำผิด แต่เค้ารับฟังแล้วทำต่อ เหมือนเดิม ตัวผมเป็นหวงหวังดีกับเค้าแต่เค้า ไม่เห็นความดีผม เราอายุห่างกัน3ปี ทะเลาะกี่ครั้งผมไม่เคยโกรธเค้าเรย ทะเลาะแค่ไหนผมก็ไม่ยอมบอกเลิกเค้า ทางบ้านเค้าชอบไปหาหมอดูเค้าบอกผมไม่ใช่เนื้อคู่กันแต่ผมคิดว่า ผมรักเค้าแล้วถึงจะไม่ใช่เนื้อคู่ยังไงเค้าก็คือแฟนผม ทุกๆวันเราจะโทรหากัน ตื่นเช้าก็บอก หลับก็ต้องบอกฝันดี ไปไหนก็บอกหมดไม่มีปิดบัง ตั้งแต่คบกันมาผมไม่เคยคิดนอกใจเค้าเรย ผู้หญิงยังไม่อยากจะมองเรย ท่ามันไม่เดินตัดหน้ารถผมน่ะ เราเลิกกันมาได้จะอาทิตนึงแล้ว ทั้งอาทิต ผมตามง้อเค้าแทบจะทุกวัน เวลาทะเลาะกันผมกับเค้าอารมร้อนแต่ผมไม่เคยด่ากันน่ะเวลาทะเลาะหรือคบกันมาไม่เคยด่ากันเรยเค้าจะเรียกผมว่าพี่ ผมจะเรียกเค้าว่าหนู เค้าจะชอบบอก ว่าหนูอยากแต่งงาน ผมบอกเค้าว่ารอผมพร้อมก่อนได้ไมอยู่กินกันไปก่อนเค้าบอกว่าไม่ได้ต้องแต่งงานกันก่อนถึงจะอยู่ด้วยกันผมบอกว่างั้นรอก่อนแล้วกัน แต่ตัวผมไม่ค่อยที่จะคุยกับเค้าเพราะตัวผมเหมือนจะเป็นโรคซึมเศร้า ผมคิดเรื่องที่บ้านเยอะไม่ได้ไปไหนไม่ได้ออกจากบ้านเรย เค้าห้ามผมไปเที่ยวผมก็ไม่ไปห้ามกินเหล้าผมก็ไม่กินแต่ว่าส่วนตัวผมเหล้าเบียก็บ่กินอยู่แล้วแพ้แม้ง เค้าห้ามผมดูดบุหรี่แต่ ผมทำไม่ได้เครียดต้องดูดวันล่ะ2-3ซอง แต่ผมไม่เข้าใจว่าแค่ไม่มีเวลาให้ผิดมากเรยหรอคับ ผมเป็นคนกวนตีน ปากแข็ง ไม่ชอบง้อใครแต่มีเค้านี้และที่ผมยอม ถ้าผมไม่ผิดผมไม่เคยยอมแต่ผมยอมเค้าคนเดียวแต่ผมชอบว่าเค้าเรื่องเพื่อนเพราะเค้านอนหอ แล้วชอบทำไรดึกจนมืด ผมหวงเค้า ผมยอมทุกอย่าง แต่เค้ากับไม่เคยยอมผมเรยตลอดที่คบกันมา แรกคบกันผมไปหาเค้าทุกวัน ขายของตลาดด้วยกัน ไปไหนมาไหนด้วยกันตัวติดกันเรยและ แล้วปีหลังๆมาผมก็ต้องหยุดหาเค้าเพราะพ่อกลัวผมเป็นอันตรายเรยต้องพักติดช่วงที่พ่อผมงานเยอะเรยต้องช่วยพ่อด้วยเรยไม่ได้ไปไหนมาไหนด้วยกัน หลังๆมาเรยทะเลาะกันบ่อยเรื่องเที่ยวกินข้าวเดินตลาดอ่ะไรแบบนี้ แต่ผมไม่มีเวลาผมผิดป่าวคับ
ผช แบบผมผิดมากเรยหรอ เธอถึงเลิกกับผม
ผมมีแฟนคนนึงคบกันจะ3ปีเค้าบอกเลิกผมทุกครั้งเวลาที่เราทะเลาะกัน แต่เรื่องทะเลาะกันคือ ผมไม่มีเวลาให้เค้าไม่ไปไหนมาไหนกับเค้าคือนานๆไปที่
แต่คือที่ผมไปไม่ได้คือผมต้อง ดูแลทางบ้าน แต่เค้ากับไม่พอใจผมที่ไม่ไปไหนไม่มีเวลาให้เค้า แต่ผมไม่เคยคิดจะเลิกกับเค้าเรย ผมสัญญากับเค้าตั้งแต่เริ่มคบกันแรกๆว่าผมจะไม่บอกเลิกเค้าถึงจะยังไงก็ตาม ผมก็ตามง้อเค้าทางเฟสเค้าบล็อกผมก็สร้างใหม่ไปง้อ จนผมไปขอกับแม่เค้า ตามถามเพื่อนเค้าทุกคน
แต่คำตอบที่ได้จาก ตัวเค้าเองคือแม่กับเพื่อนไม่ให้คบต่อ ผมเป็นคนชอบบ่นชอบว่าเค้าในสิ่งที่เค้าทำผิด แต่เค้ารับฟังแล้วทำต่อ เหมือนเดิม ตัวผมเป็นหวงหวังดีกับเค้าแต่เค้า ไม่เห็นความดีผม เราอายุห่างกัน3ปี ทะเลาะกี่ครั้งผมไม่เคยโกรธเค้าเรย ทะเลาะแค่ไหนผมก็ไม่ยอมบอกเลิกเค้า ทางบ้านเค้าชอบไปหาหมอดูเค้าบอกผมไม่ใช่เนื้อคู่กันแต่ผมคิดว่า ผมรักเค้าแล้วถึงจะไม่ใช่เนื้อคู่ยังไงเค้าก็คือแฟนผม ทุกๆวันเราจะโทรหากัน ตื่นเช้าก็บอก หลับก็ต้องบอกฝันดี ไปไหนก็บอกหมดไม่มีปิดบัง ตั้งแต่คบกันมาผมไม่เคยคิดนอกใจเค้าเรย ผู้หญิงยังไม่อยากจะมองเรย ท่ามันไม่เดินตัดหน้ารถผมน่ะ เราเลิกกันมาได้จะอาทิตนึงแล้ว ทั้งอาทิต ผมตามง้อเค้าแทบจะทุกวัน เวลาทะเลาะกันผมกับเค้าอารมร้อนแต่ผมไม่เคยด่ากันน่ะเวลาทะเลาะหรือคบกันมาไม่เคยด่ากันเรยเค้าจะเรียกผมว่าพี่ ผมจะเรียกเค้าว่าหนู เค้าจะชอบบอก ว่าหนูอยากแต่งงาน ผมบอกเค้าว่ารอผมพร้อมก่อนได้ไมอยู่กินกันไปก่อนเค้าบอกว่าไม่ได้ต้องแต่งงานกันก่อนถึงจะอยู่ด้วยกันผมบอกว่างั้นรอก่อนแล้วกัน แต่ตัวผมไม่ค่อยที่จะคุยกับเค้าเพราะตัวผมเหมือนจะเป็นโรคซึมเศร้า ผมคิดเรื่องที่บ้านเยอะไม่ได้ไปไหนไม่ได้ออกจากบ้านเรย เค้าห้ามผมไปเที่ยวผมก็ไม่ไปห้ามกินเหล้าผมก็ไม่กินแต่ว่าส่วนตัวผมเหล้าเบียก็บ่กินอยู่แล้วแพ้แม้ง เค้าห้ามผมดูดบุหรี่แต่ ผมทำไม่ได้เครียดต้องดูดวันล่ะ2-3ซอง แต่ผมไม่เข้าใจว่าแค่ไม่มีเวลาให้ผิดมากเรยหรอคับ ผมเป็นคนกวนตีน ปากแข็ง ไม่ชอบง้อใครแต่มีเค้านี้และที่ผมยอม ถ้าผมไม่ผิดผมไม่เคยยอมแต่ผมยอมเค้าคนเดียวแต่ผมชอบว่าเค้าเรื่องเพื่อนเพราะเค้านอนหอ แล้วชอบทำไรดึกจนมืด ผมหวงเค้า ผมยอมทุกอย่าง แต่เค้ากับไม่เคยยอมผมเรยตลอดที่คบกันมา แรกคบกันผมไปหาเค้าทุกวัน ขายของตลาดด้วยกัน ไปไหนมาไหนด้วยกันตัวติดกันเรยและ แล้วปีหลังๆมาผมก็ต้องหยุดหาเค้าเพราะพ่อกลัวผมเป็นอันตรายเรยต้องพักติดช่วงที่พ่อผมงานเยอะเรยต้องช่วยพ่อด้วยเรยไม่ได้ไปไหนมาไหนด้วยกัน หลังๆมาเรยทะเลาะกันบ่อยเรื่องเที่ยวกินข้าวเดินตลาดอ่ะไรแบบนี้ แต่ผมไม่มีเวลาผมผิดป่าวคับ