ขอเริ่มปัญหาทางสังคมนะคะ
-ตอนเด็กทุกคนต่างมีเพื่อนใช่ไหมค่ะ แต่เราไม่มีเลย เราพยายามเข้าหาก็ไม่ยอบรับ เราพยายามเปลี่ยนก็ไม่รับ มันทำให้เราท้อมาก เราพยายามเข้าใจเข้าแต่เขาก็คิดว่าเหมือนเราทำร้าย ทุกคนคิดว่าเรายังมีครอบครัวที่ยอบรับใช่แต่ไม่ใช่แบบนั้นเลย ที่บ้านเป็นราชกาลทุกคน พวกเขาจะหวังเราไว้สูง แต่เราทำไม่ได้ขนานนั้น เราโดนต่อว่าทำไรไม่ได้ เป็นภาระ ทำตัวเราเหมือนเด็ก ทุกคนนี้ยังไปส่งเราที่มหลัย เราไม่ได้อยากเป็นภาระนะ ชอบเอาตัวเราไปเปรียบเทียบกับพี่สาว เราก็โดนพี่สาวใช้อย่าทาสเช่นถ้านางไม่พอใจก็จะด่าประชด มีครั้งนึงเราทำงานให้พี่ เราถามพี่"ถ้าออกไปทำงานเราต้องทำให้ไหม" โดนว่ากลับ "ไม่อยากช่วยก็บอก"ที่เราอยากพูดงี้กับพี่เพราะพี่ใข้เราไปช่วยงานของ มหลัยปี4 ตลอดอวยว่าพี่ดีอย่างนู่นอย่างนี้ มันจะโดนแซวว่าเพราะงี้ไงถึงไม่มีเพื่อน ครอบครัวว่าเราเป็นเด็กไม่ดีมาตลอด เหตุการณ์ทั้งหมดนี้เรา ไม่กล้าเข้าสังคมเลยเราพยายามเข้าใจเปลี่ยนแปลงเข้าหาคนอื่นมาตลอดชีวิต มันก็พังมาตลอด เราต้องทำยังไงถามมาตลอด
ปัญหาความรัก
-อย่างที่เล่าด้านบน เราก็ไม่อยากเชื่อใจใครจนมาเจอกับแฟน เรารู้สึกมีคนเข้าใจมีคนอยู่ให้กำลังใจที่จะมีชีวิต เราคบกันมา1ปีจะ2ปีละ เรามารู้ว่าแฟนเคยคบกับเพื่อนคนนึงแล้วเหมือนแฟนยังมีใจให้เขา(เพราะสังเกตได้ว่าเราจะบอกว่าเขาทำไรเหมือนเขาจะก็โกรธและว่าเรา)เราไม่โทษที่เพื่อนเราโทษที่แฟนมากกว่า ถ้ายังมีใจให้เขาแล้วจะมาคบกับเราทำไม แฟนก็พยายามเคลียรกับเรา เราก็ยังรักเขามากเพราะไรไม่รู้ใจมันอยู่ที่เขาหมด ถ้าเราเสียเขาก็มันไม่เหลือใครแล้วที่อยู่ข้างเรา เราก็พยายามลืมเรื่องนี้จนจะใกล้สิ้นปีละ เราไปเจอเฟสแฟนเราสร้างอีกเฟสมีแต่เพื่อนผู้หญิงเขาหมดรวมถึงแฟนเก่าเขาเราเห็นแล้วรู้เหมือนจะหมดสิ้นทุกอย่าง เราทะเลอะกันหนักมาก เขาบอก"เราชอบกังวัลเรื่องเพื่อนหรือน้องเขา เขาเลยย้ายมาอีกเฟส" และมีอีกประโยชน์จนเราลืมไม่ได้"คิดจะเลิกกับเราหลายครั้งแต่ใจเขารักเรามาก" เราก็เสียใจมากมันรู้สึกช๊อกไปหมด เหมือนเราอยู่คนเดียวมาตั้งนานเราถามเขา"อยากเปลี่ยนสถานะไหม"เขาไม่ต้องการให้เราเลิกกัน ตอนนี้เราสับสนเราอยู่สถานะไหน ช่วงเวลาที่ผ่านมาเราห่างกันมาก เราควรทำยังไง
ตอนนี้เรารู้สึกเหมือนตัวร้ายมากจนไม่อยากเข้าหาใครอีก
ปรึกษา ไม่รู้อยู่สถานะไหน&ไม่มีใครยอบรับ
-ตอนเด็กทุกคนต่างมีเพื่อนใช่ไหมค่ะ แต่เราไม่มีเลย เราพยายามเข้าหาก็ไม่ยอบรับ เราพยายามเปลี่ยนก็ไม่รับ มันทำให้เราท้อมาก เราพยายามเข้าใจเข้าแต่เขาก็คิดว่าเหมือนเราทำร้าย ทุกคนคิดว่าเรายังมีครอบครัวที่ยอบรับใช่แต่ไม่ใช่แบบนั้นเลย ที่บ้านเป็นราชกาลทุกคน พวกเขาจะหวังเราไว้สูง แต่เราทำไม่ได้ขนานนั้น เราโดนต่อว่าทำไรไม่ได้ เป็นภาระ ทำตัวเราเหมือนเด็ก ทุกคนนี้ยังไปส่งเราที่มหลัย เราไม่ได้อยากเป็นภาระนะ ชอบเอาตัวเราไปเปรียบเทียบกับพี่สาว เราก็โดนพี่สาวใช้อย่าทาสเช่นถ้านางไม่พอใจก็จะด่าประชด มีครั้งนึงเราทำงานให้พี่ เราถามพี่"ถ้าออกไปทำงานเราต้องทำให้ไหม" โดนว่ากลับ "ไม่อยากช่วยก็บอก"ที่เราอยากพูดงี้กับพี่เพราะพี่ใข้เราไปช่วยงานของ มหลัยปี4 ตลอดอวยว่าพี่ดีอย่างนู่นอย่างนี้ มันจะโดนแซวว่าเพราะงี้ไงถึงไม่มีเพื่อน ครอบครัวว่าเราเป็นเด็กไม่ดีมาตลอด เหตุการณ์ทั้งหมดนี้เรา ไม่กล้าเข้าสังคมเลยเราพยายามเข้าใจเปลี่ยนแปลงเข้าหาคนอื่นมาตลอดชีวิต มันก็พังมาตลอด เราต้องทำยังไงถามมาตลอด
ปัญหาความรัก
-อย่างที่เล่าด้านบน เราก็ไม่อยากเชื่อใจใครจนมาเจอกับแฟน เรารู้สึกมีคนเข้าใจมีคนอยู่ให้กำลังใจที่จะมีชีวิต เราคบกันมา1ปีจะ2ปีละ เรามารู้ว่าแฟนเคยคบกับเพื่อนคนนึงแล้วเหมือนแฟนยังมีใจให้เขา(เพราะสังเกตได้ว่าเราจะบอกว่าเขาทำไรเหมือนเขาจะก็โกรธและว่าเรา)เราไม่โทษที่เพื่อนเราโทษที่แฟนมากกว่า ถ้ายังมีใจให้เขาแล้วจะมาคบกับเราทำไม แฟนก็พยายามเคลียรกับเรา เราก็ยังรักเขามากเพราะไรไม่รู้ใจมันอยู่ที่เขาหมด ถ้าเราเสียเขาก็มันไม่เหลือใครแล้วที่อยู่ข้างเรา เราก็พยายามลืมเรื่องนี้จนจะใกล้สิ้นปีละ เราไปเจอเฟสแฟนเราสร้างอีกเฟสมีแต่เพื่อนผู้หญิงเขาหมดรวมถึงแฟนเก่าเขาเราเห็นแล้วรู้เหมือนจะหมดสิ้นทุกอย่าง เราทะเลอะกันหนักมาก เขาบอก"เราชอบกังวัลเรื่องเพื่อนหรือน้องเขา เขาเลยย้ายมาอีกเฟส" และมีอีกประโยชน์จนเราลืมไม่ได้"คิดจะเลิกกับเราหลายครั้งแต่ใจเขารักเรามาก" เราก็เสียใจมากมันรู้สึกช๊อกไปหมด เหมือนเราอยู่คนเดียวมาตั้งนานเราถามเขา"อยากเปลี่ยนสถานะไหม"เขาไม่ต้องการให้เราเลิกกัน ตอนนี้เราสับสนเราอยู่สถานะไหน ช่วงเวลาที่ผ่านมาเราห่างกันมาก เราควรทำยังไง
ตอนนี้เรารู้สึกเหมือนตัวร้ายมากจนไม่อยากเข้าหาใครอีก