เราเล่าให้ฟังเฉยๆนะ
คือเรามีเพื่อนสนิทคนนึงโทรคุยกันทุกวัน เราสนิทกันมากมีอะไรปรึกษากัน จนวันนึงมีผู้ชายคนนึงเข้ามาในชีวิตของเราสองคน เพื่อนเรารู้จักกับผชคนนั้นก่อน แล้วเพื่อนก็แนะนำเรากับผชคนนั้นให้รู้จัก ก็คุยกันเหมือนเพื่อนสนุกเฮฮา จนเพื่อนบอกเราว่าชอบผชคนนั้นมาก เพื่อนเราคอยเต๊าะคอยหยอด แต่ผช.คนนั้นมาสารภาพกับเราว่าชอบเรา เขาจีบเรา เขาทักมาคุยกับเราทุกวัน ทั้งที่เราบอกไปแล้วว่าเพื่อนเราชอบเขา แต่เขาก็บอกจะให้ทำยังไงก็เขาน่ะชอบเรา เราพยายามที่จะไม่ตอบ แต่สุดท้ายเราแอบคุยกับผช.คนนั้นทั้งๆที่เพื่อนยังชอบ คุยกันนานจนเพื่อนรู้ว่าพวกเราคุยกัน เราก็ขอโทษเพื่อน แต่มันก็สายไป เพื่อนเราตีตัวออกห่าง แทบไม่ทัก ไม่โทรหาเหมือนแต่ก่อน เราก็พยายามที่จะออกห่างจากแฟนคนนี้ ใช่เราคบกันได้สองเดือน เรายอมรับนะว่าตอนคุยตอนคบเราแอบคบไม่เปิดตัวมันก็มีความสุขดี แต่มันดูเห็นแก่ตัวและทำร้ายเพื่อนตัวเองเน้อะ แต่สุดท้ายก็คบกันต่อ แต่เราก็รอเวลานะให้อะไรหลายๆอย่างมันลงตัว เราจะปรับความเข้าใจกับเพื่อน แต่ก็ดูเหมือนไม่เป็นผล เพื่อนไม่ตอบเราเลย พอคบกับแฟนได้มา5เดือน ต่างคนต่างยุ่ง เบื่อด้วยมั้ง เราเลิกกัน เหมือนมันจะดีขึ้นเมื่อเพื่อนกลับมาคุยกับเราเหมือนเดิม แต่มันกลับวนลูปมาอีกแบบเดิม ครั้งนี้มันหนักมาก คือก็ไม่รู้ว่าเป็น
ไร(ขอหยาบนะคะ)ทำไมต้องมาเจออะไรแบบนี้ คือเราพยายามที่จะอธิบายกับเพื่อนแล้วว่าไม่มีอะไร และเราก็ไม่ได้คุยกับเพื่อนอีก ครั้งนี้คือแทบไม่มีวี่แววว่าเพื่อนจะให้อภัย(ในใจตอนแรกก็คิดนะว่าทำไมไม่โทษผู้ชายบ้าง แต่ก็เพราะเราที่ดันไปสนิทกับอิผู้คนนี้อีก) และผช.คนนี้(คนใหม่
เพื่อนก็ชอบอิผู้คนนี้อีก มันก็
ชอบกูอีกแล้ว เฮงซวยมาก) มันยังทักมาและเราไม่โทษมันถึงมันจะคิดว่ามันคือสาเหตุ(และกูก็คิดว่าคือสาเหตุ) เราไม่อยากโทษใครนอกจากตัวเรา มันทักมาจีบมันพูดตรงๆเลยว่ามันจะพิสูจน์ตัวมัน เราบอกมันไปตรงๆเหมือนกันว่ายังไม่พร้อมมีใคร ไม่พร้อมที่จะรักใคร เลิกรอ เลิกจีบ เลิกพยายามเราไล่มันไปหาคนจีบใหม่มันก็ไม่ไป และเราพยายามที่จะไม่ตอบ มันทักมาเราจะบอกเสมอว่าไม่ว่าง เราใจร้ายกับทุกคนที่เข้ามาจีบมากขึ้น มันอึดอัด มันเสียใจทำไมต้องมาเจอเรื่องซ้ำๆกับตัวเอง มันใช่บทเรียนมั้ยไม่รู้แต่ข้างในมันเจ็บมากนะ บางทีคนรอบข้างก็คิดว่าเราร้าย แต่ไม่เคยมองกันข้ามเลยว่าเราก็อึดอัดเราก็เสียใจทำอะไรไม่ได้ เราห้ามเขาหรือใครไม่ได้ เราก็เจ็บมันอยู่ลึกๆมันทำร้ายจิตใจเราจนทุกวันนี้ เรากลัวที่จะมีใคร เราไม่เปิดใจเวลาใครมาจีบเลย พอนึกถึงเรื่องพวกนี้ก็ได้แต่ขอโทษเพื่อน เขาก็ต้องมาเจออะไรแบบนี้ซ้ำๆเหมือนกัน อยากให้เพื่อนกลับมาอ่ะ แค่นั้น
ไม่ใช่คำถาม แค่อยากเล่า “เพื่อนชอบผู้ชายคนนั้น แต่ผู้ชายดันชอบเรา”
คือเรามีเพื่อนสนิทคนนึงโทรคุยกันทุกวัน เราสนิทกันมากมีอะไรปรึกษากัน จนวันนึงมีผู้ชายคนนึงเข้ามาในชีวิตของเราสองคน เพื่อนเรารู้จักกับผชคนนั้นก่อน แล้วเพื่อนก็แนะนำเรากับผชคนนั้นให้รู้จัก ก็คุยกันเหมือนเพื่อนสนุกเฮฮา จนเพื่อนบอกเราว่าชอบผชคนนั้นมาก เพื่อนเราคอยเต๊าะคอยหยอด แต่ผช.คนนั้นมาสารภาพกับเราว่าชอบเรา เขาจีบเรา เขาทักมาคุยกับเราทุกวัน ทั้งที่เราบอกไปแล้วว่าเพื่อนเราชอบเขา แต่เขาก็บอกจะให้ทำยังไงก็เขาน่ะชอบเรา เราพยายามที่จะไม่ตอบ แต่สุดท้ายเราแอบคุยกับผช.คนนั้นทั้งๆที่เพื่อนยังชอบ คุยกันนานจนเพื่อนรู้ว่าพวกเราคุยกัน เราก็ขอโทษเพื่อน แต่มันก็สายไป เพื่อนเราตีตัวออกห่าง แทบไม่ทัก ไม่โทรหาเหมือนแต่ก่อน เราก็พยายามที่จะออกห่างจากแฟนคนนี้ ใช่เราคบกันได้สองเดือน เรายอมรับนะว่าตอนคุยตอนคบเราแอบคบไม่เปิดตัวมันก็มีความสุขดี แต่มันดูเห็นแก่ตัวและทำร้ายเพื่อนตัวเองเน้อะ แต่สุดท้ายก็คบกันต่อ แต่เราก็รอเวลานะให้อะไรหลายๆอย่างมันลงตัว เราจะปรับความเข้าใจกับเพื่อน แต่ก็ดูเหมือนไม่เป็นผล เพื่อนไม่ตอบเราเลย พอคบกับแฟนได้มา5เดือน ต่างคนต่างยุ่ง เบื่อด้วยมั้ง เราเลิกกัน เหมือนมันจะดีขึ้นเมื่อเพื่อนกลับมาคุยกับเราเหมือนเดิม แต่มันกลับวนลูปมาอีกแบบเดิม ครั้งนี้มันหนักมาก คือก็ไม่รู้ว่าเป็น
เพื่อนก็ชอบอิผู้คนนี้อีก มันก็