เราผิดไมที่เลือกเดินออกมา #รักแท้แพ้คนที่ทำงานเค้า

สวัสดีเรามีเรื่องมาเล่าให้ฟังเราอายุ 20 ปีกำลังศึกษาอยู่ที่มหาลัยเรามีแฟนอายุ 21 ปีแต่เค้าทำงานอยู่เราสองคนคบกันมา 3ปี6เดือน เราคบกันปีแรกเราจับได้ว่าเค้าแอบคุยกับคนที่ทำงานขั้นถึงทะเลาะตบตีกันเลยแต่เพราะว่าเรายังรักเขาเราถึงให้อภัยเขาคิดว่าเค้าจะปรับตัวแต่แล้วเขาก็เป็นเหมือนเดิมเค้าก็ยังแอบปลดบล็อค LINE ปลดบล็อคเฟสแอดเฟสแอด LINE เพื่อที่จะคุยกันและทุกครั้งที่เวลาเราจับได้เค้าก็จะอ้างว่าคุยเรื่องงานตลอดเวลาที่ผ่านมาเค้าก็จะมีเพื่อนที่คอยไปทำงานกับเขาซึ่งเขาก็ได้สนิทด้วยเรารู้ว่าเค้าอยู่กับเพื่อนมากแต่ระยะเวลาสามปีที่ผ่านมาเราไม่เคยไปเที่ยวไหนด้วยกันเลยไม่เคยมีอะไรหวานๆ ไม่เคย มีเซอร์ไพร์อะไรสักอย่าง สิ่งที่เรารู้จักตัวเค้าตลอดเวลา3ปีที่คบหันมากเค้าเป็นคนที่ติดเพื่อนชอบกินโปรชอบแทงสนุ๊ก เค้าก็ทำแบบนี้อยู่เรื่อยเรื่อยในระยะเวลาสามปีหกเดือนที่คบกันมาถึงเราจะคอยบ่นคอยว่าเค้าเตือนเขาแต่เรากลายเป็นตัวที่น่ารำคาญสำหรับเขาเราวันนึงเค้ากลับไปคุยกับคนที่ทำงานคนเดิมคนที่เค้ารับปากแล้วว่าเค้าจะไม่ยุ่งไม่คุยไม่พูดด้วยแล้วเราจับได้แบบนี้ประมาณ 2345 รอบแต่เค้าก็ยังเป็นแบบเดิม คือเพื่อนเตือนเรามาหลายรอบมากว่าให้เลิกแต่เรายังรักเขาเป็นเพราะอะไรไม่รู้อ่ะถึงทำให้เราอยู่ตรงนั้นถึงทำให้เราปฏิเสธคนที่เข้ามามากมายคนที่ดูแลเราเทคแคร์เรามีเวลาให้เราคนที่รักเราแต่เรากลับมาเลือกคนที่ไม่เห็นค่าเราไม่ความสนใจกับเราไม่แคร์เราเลยแม้สักนิดเอาแต่ด่าเอาแต่ขึ้นเสียงเอาแต่อารมณ์ร้อนใส่บางวันเราแค่อยากคุยด้วยเราอยากพูดคุยตามภาษา แฟนการที่อยู่ด้วยกันแต่พอเราพูดมากๆพูดซ้ำๆเค้ากลับมาตะคอกอารมณ์เสียใส่เราเราไม่ชอบที่เค้าขับรถเร็วเราไม่ชอบที่เค้าโมโหเวลาขับรถกับคนอื่นเพราะเรากลัวกลัวว่ามันจะเกิดอุบัติเหตุขึ้นเพราะการทำงานของเค้าต้องใช้รถในการเดินทางเรากลัวว่าถ้าเป็นไรขึ้นมามันจะทำให้การทำงานของเค้ามันลำบากทุกครั้งที่เขามีปัญหาไม่ว่าจะเป็นเรื่องครอบครัวเรื่องส่วนตัวเรื่องอะไรก็ตามเราก็คอยช่วยเหลือเสมอไป เราก็ไม่รู้หรอกนะเป็นเพราะว่าเราดีเกินไปเราไม่กล้าที่จะห้ามไม่กล้าที่จะแบบนึกออกป่ะทุกคนเราแบบว่าไม่กล้าที่จะโหดใส่เค้าหรือเป็นเพราะว่าเราอ่อนแอเองก็ไม่รู้แต่เราอยากบอกเขาว่าระยะเวลาที่คบกันมาสามปีหกเดือนเรามีความสุขนะเวลาที่อยู่กับเขาแต่เรามีความทุกข์และความเศร้ามากกว่าเราไม่รู้หรอกนะว่าเค้าคบกับเราเพราะอะไรหวังผลประโยชน์หรือแค่คั่นเวลาเหลือแค่เค้ารอเวลาที่เค้าจะเติบโตในความคิดของเราตอนนี้มันไม่มีคำว่าความรักอยู่ในนั้นเลยเราเป็นคนที่ศรัทธาในเรื่องความรักมากแต่พอไปเจอเขามันทำให้เราปิดกั้นตัวเองว่าคนอื่นเค้าจะเป็นแบบนี้ไปกลัวที่จะไปเริ่มต้นใหม่กับใครแล้วกลัวการที่จะจบแบบเดิมเราลืมบอกไปว่าทำไมเค้าถึงคุยกับคนที่ทำงานเค้าบ่อยมากเพราะว่ การทำงานของเค้าต้องเดินทางไปต่างจังหวัดแล้วค้างที่ต่างจังหวัดจันทร์ถึงศุกร์เค้าจะกลับมาอยู่กับเราแค่วันเสาร์แล้ววันอาทิตย์เค้าก็ต้องไปทำงานที่ต่างจังหวัดใหม่อาจเป็นเพราะระยะทางและความใกล้ชิดความสนิทสนมของคนที่ทำงานเค้ามากถึงทำให้เขารู้สึก คนเคยคุยกันเจอหน้ากันทุกวันยิ้มให้กันทุกวันทำไมมันจะไม่รู้สึกเราไม่ได้ไปอยู่ตรงนั้นกับเค้านี่เป็นเพราะว่าเรายังเรียนอยู่บางทีเราก็คิดนะว่าทำไมไม่เลือกเรียนแล้วไปทำงานกับเขาแต่เป็นเพราะเราครอบครัวของเราอยากให้เราเรียนเราคอยซัพพอร์ตเขาทุกอย่างแต่เวลาเราอยากทำอะไรชอบอะไรเค้าไม่เคย Support เราเลยเค้ามีแต่ห้ามห้ามห้าม และอีกเรื่องเราเป็นเพื่อนใน Facebook กันมาสามปีหกเดือนเค้าไม่เคยคิดจะกดไลค์รูปไม่เคยที่จะทำอะไรให้เรารู้เลยแต่พอเรากลับไปเล่นเฟสเค้าเค้าก็ไปกดหัวใจให้คนอื่นคนที่ทำงานเค้ากดไลท์คนที่ทำงานเค้าเราทะเลาะกับเขามาบ่อยมากเรื่องนี้เราบอกแค่ว่าทำไมแค่นี้มันยากมากหรอแต่เค้าด่าเราว่าไร้สาระไอ้ตรงไร้สาระของเค้านี่แหละมันคือความสุขเล็กๆของเรา ต่อให้เค้าจะนอกใจเราซ้ำกี่รอบเราไม่เคยรู้สึกเสียใจเท่ากับรู้ว่าเค้ากลับไปคุยกับคนที่ทำงานอีกแล้วมันมีอะไรมากมายที่เราไม่สามารถพูดลงไปได้ วันนี้ เราเลือกที่จะเดินออกมาจากเขาและเราบอกกับตัวเองว่าเราจะไม่กลับไปอีกแล้วต่อให้เราจะเสียใจมากแค่ไหนเรายอมเสียใจครั้งนี้ให้มากที่สุดดีกว่ากลับไปเสียใจอีกเป็นร้อยๆครั้ง เราคิดถูกแล้วใช่ไมที่เลือกเดินออกมา