เป็นกระทู้ที่รู้สึกว่ายังไงก็อยากที่จะกลับมาเขียนให้ได้
สำหรับใครที่รู้สึกว่ายาวไป..........(แล้วผมจะทำยังไงดีละเนี่ย)
เอาเป็นว่าใครไม่เบื่ออะไรยาวๆ ก็มาเริ่มกันเลย
จากการที่วันนี้เป็นวันหยุด ผมจึงตัดสินใจเข้าร่วมกิจกรรม #77ดินแดนแสนวิเศษ
โดนที่เลือกวันนี้นั้นไม่มีอะไรมาก เพราะใจสั่งมา!!! (ไม่เกี่ยว ) เริ่มแรกก็ไม่มีอะไร
มาถึงสตรีทรัชดาครั้งแรก ประมาณ 4 โมง (โดยที่ไม่รู้ว่าเขาเลื่อนเวลาเข้ากิจกรรมเป็น 5 โมง และเริ่มงาน 1 ทุ่ม )
เรามาถึงก็นึกว่าจะหาโซนเวทียาก สรุปอยู่ข้างหน้าเลย แต่เอ๊ะ! ไม่เห็นมีใครมาเลยนี่น่า
แต่คิดว่าไม่เป็นไร คนน่าจะยังไม่รีบมาเข้างาน เลยไปหาอะไรกินก่อน จากนั้นหนึ่งชั่วโมงต่อมา
คนก็เริ่มทะยอยมา แต่เอ๊ะ!!น้อยจัง คิดว่าคงเพราะเมมเบอร์ที่มามั้ง ไม่เป็นไรๆ
วนเวียนอยู่อีกหนึ่งชั่วโมงจึงตัดสินใจเข้าไปนั่ง เพราะอยากมารอก่อนน้องๆมา
ต่อมาก็คิดในใจ " นี่ก็ 6 โมงแล้วนะ ไม่เห็นน้องจะมาเลย " เห็นคนข้างหน้าบ่นอะไรกันประมาณ " รอต่อไป "
เลยตัดสินใจเปิดเน็ตดู อ้อ...(เป็นเหมือนที่บอกในวงเล็บข้างบน ) ก็รอต่อไปเรื่อยๆจนในที่สุดก็ถึงเวลาหนึ่งทุ่มพอดี
//ใครที่เบื่อช่วงบ่นนี้ข้ามย่อหน้าแรกไปเลยนะครับ
มาถึงส่วนที่อยากจะพูดถึงซะที
พอน้องเดินขึ้นเวที ก็เปิดตัวมาพร้อมเพลง ogedimond - ก็ชอบให้รู้ว่าชอบ
เป็นเพลงที่รู้สึกคิดถึงนะ เพราะไม่ได้ฟังเพลงสดนี้มาตั้งนาน และการยิงส์มิกส์ที่คุ้นเคยก็เริ่มต้นขึ้น
พอจบแล้วก็ต่อด้วยเพลง Tsugi no season -ฤดูใหม่ เพลงนี้ผมยิงมิกส์ไม่ค่อยเป๊ะเท่าไร พอจบสองเพลง
น้องก็กล่าวแนะนำตัว และก็มีเล่นเกมส์นิดหน่อย จบเบรกแรก น้องมาสอนยิงมิกส์
และจบด้วยเพลง kimi no koto ga suki dakara - ก็เพราะว่าชอบเธอ และมีอังกอร์ตอนท้าย
เป็นเพลงใหม่นี้ด้วย (AKB48 47 no Suteki na Machi e) เป็นอันจบงานในวันนี้
มาถึงส่วนที่ผมอยากจะพูดถึงในวันนี้ก็คือ ( อันนี้จริงๆแหระ )
ผมไม่คิดว่าจะได้สัมผัสกับความรู้สึกนี้ มันเป็นความสนุกที่ทุกๆคนพร้อมที่จะรู้สึกไปด้วยกัน
บางคนยิงมิกส์เป็นแต่ไม่มีแท่งไฟ บางคนมีแท่งไฟแต่ยิงมิกส์ไม่ได้ ก็ช่วยกันฮัมๆไป (ผมก็ดำน้ำเช่นกัน)
แต่ทุกๆคนตรงนั้นรู้สึกสนุกและมีส่วนร่วม ไปกับน้องๆในทุกๆเพลง ขนาดนี่ไม่ใช่คอนเต็มรูปแบบ
และมีมาแค่ไม่กี่เพลง ผมยังรู้สึกสนุกขนาดนี้ ถ้าเป็นฟูลคอนเสริตละ จะรู้สึกสนุกขนาดไหน นั่นคือสิ่งที่ผมคิดในตอนนั้น
สุดท้ายผมกลับมาถึงบ้านด้วยความรู้สึกอารมณ์ที่ดีมาก และลืมเรื่องราวร้ายๆตลอดทั้งวันที่ผ่านมาไปอย่างหมดสิ้น
และได้รับรู้ในที่สุดว่า การฟังเพลง 48 มันให้ความรู้สึกแบบนี้สินะ (เขาคงบอก " เอ๊งพึ่งจะรู้เหรอ " )
และอยากเชิญชวนคนที่ยังไม่เคยได้รับรู้ถึงความรู้สึกนี้ว่า " ความรู้สึกที่อยู่ตรงหน้านี้มันดีมากๆเลยนะ
จะไม่ลองเปิดใจ รับรู้ความรู้สึกนี้ไปพร้อมกับน้องๆด้วยกันหน่อยเหรอ "
และตอนนี้ผมก็เฝ้ารอวันที่จะได้สัมผัสกับความรู้สึกนี้อีกครั้ง
(อีก 4 วันถ้าว่าง ไปแน่นอน ส่วนวันที่ 30 นี้ เจอกันครับ )
ปล. รูปภาพเป็นของวันที่ 2 นะ เพราะของวันนี้ยังไม่เห็นลง
ไม่คิดว่าจะได้รับความรู้สึกนี้
สำหรับใครที่รู้สึกว่ายาวไป..........(แล้วผมจะทำยังไงดีละเนี่ย)
เอาเป็นว่าใครไม่เบื่ออะไรยาวๆ ก็มาเริ่มกันเลย
จากการที่วันนี้เป็นวันหยุด ผมจึงตัดสินใจเข้าร่วมกิจกรรม #77ดินแดนแสนวิเศษ
โดนที่เลือกวันนี้นั้นไม่มีอะไรมาก เพราะใจสั่งมา!!! (ไม่เกี่ยว ) เริ่มแรกก็ไม่มีอะไร
มาถึงสตรีทรัชดาครั้งแรก ประมาณ 4 โมง (โดยที่ไม่รู้ว่าเขาเลื่อนเวลาเข้ากิจกรรมเป็น 5 โมง และเริ่มงาน 1 ทุ่ม )
เรามาถึงก็นึกว่าจะหาโซนเวทียาก สรุปอยู่ข้างหน้าเลย แต่เอ๊ะ! ไม่เห็นมีใครมาเลยนี่น่า
แต่คิดว่าไม่เป็นไร คนน่าจะยังไม่รีบมาเข้างาน เลยไปหาอะไรกินก่อน จากนั้นหนึ่งชั่วโมงต่อมา
คนก็เริ่มทะยอยมา แต่เอ๊ะ!!น้อยจัง คิดว่าคงเพราะเมมเบอร์ที่มามั้ง ไม่เป็นไรๆ
วนเวียนอยู่อีกหนึ่งชั่วโมงจึงตัดสินใจเข้าไปนั่ง เพราะอยากมารอก่อนน้องๆมา
ต่อมาก็คิดในใจ " นี่ก็ 6 โมงแล้วนะ ไม่เห็นน้องจะมาเลย " เห็นคนข้างหน้าบ่นอะไรกันประมาณ " รอต่อไป "
เลยตัดสินใจเปิดเน็ตดู อ้อ...(เป็นเหมือนที่บอกในวงเล็บข้างบน ) ก็รอต่อไปเรื่อยๆจนในที่สุดก็ถึงเวลาหนึ่งทุ่มพอดี
//ใครที่เบื่อช่วงบ่นนี้ข้ามย่อหน้าแรกไปเลยนะครับ
มาถึงส่วนที่อยากจะพูดถึงซะที
พอน้องเดินขึ้นเวที ก็เปิดตัวมาพร้อมเพลง ogedimond - ก็ชอบให้รู้ว่าชอบ
เป็นเพลงที่รู้สึกคิดถึงนะ เพราะไม่ได้ฟังเพลงสดนี้มาตั้งนาน และการยิงส์มิกส์ที่คุ้นเคยก็เริ่มต้นขึ้น
พอจบแล้วก็ต่อด้วยเพลง Tsugi no season -ฤดูใหม่ เพลงนี้ผมยิงมิกส์ไม่ค่อยเป๊ะเท่าไร พอจบสองเพลง
น้องก็กล่าวแนะนำตัว และก็มีเล่นเกมส์นิดหน่อย จบเบรกแรก น้องมาสอนยิงมิกส์
และจบด้วยเพลง kimi no koto ga suki dakara - ก็เพราะว่าชอบเธอ และมีอังกอร์ตอนท้าย
เป็นเพลงใหม่นี้ด้วย (AKB48 47 no Suteki na Machi e) เป็นอันจบงานในวันนี้
มาถึงส่วนที่ผมอยากจะพูดถึงในวันนี้ก็คือ ( อันนี้จริงๆแหระ )
ผมไม่คิดว่าจะได้สัมผัสกับความรู้สึกนี้ มันเป็นความสนุกที่ทุกๆคนพร้อมที่จะรู้สึกไปด้วยกัน
บางคนยิงมิกส์เป็นแต่ไม่มีแท่งไฟ บางคนมีแท่งไฟแต่ยิงมิกส์ไม่ได้ ก็ช่วยกันฮัมๆไป (ผมก็ดำน้ำเช่นกัน)
แต่ทุกๆคนตรงนั้นรู้สึกสนุกและมีส่วนร่วม ไปกับน้องๆในทุกๆเพลง ขนาดนี่ไม่ใช่คอนเต็มรูปแบบ
และมีมาแค่ไม่กี่เพลง ผมยังรู้สึกสนุกขนาดนี้ ถ้าเป็นฟูลคอนเสริตละ จะรู้สึกสนุกขนาดไหน นั่นคือสิ่งที่ผมคิดในตอนนั้น
สุดท้ายผมกลับมาถึงบ้านด้วยความรู้สึกอารมณ์ที่ดีมาก และลืมเรื่องราวร้ายๆตลอดทั้งวันที่ผ่านมาไปอย่างหมดสิ้น
และได้รับรู้ในที่สุดว่า การฟังเพลง 48 มันให้ความรู้สึกแบบนี้สินะ (เขาคงบอก " เอ๊งพึ่งจะรู้เหรอ " )
และอยากเชิญชวนคนที่ยังไม่เคยได้รับรู้ถึงความรู้สึกนี้ว่า " ความรู้สึกที่อยู่ตรงหน้านี้มันดีมากๆเลยนะ
จะไม่ลองเปิดใจ รับรู้ความรู้สึกนี้ไปพร้อมกับน้องๆด้วยกันหน่อยเหรอ "
และตอนนี้ผมก็เฝ้ารอวันที่จะได้สัมผัสกับความรู้สึกนี้อีกครั้ง
(อีก 4 วันถ้าว่าง ไปแน่นอน ส่วนวันที่ 30 นี้ เจอกันครับ )
ปล. รูปภาพเป็นของวันที่ 2 นะ เพราะของวันนี้ยังไม่เห็นลง