สวัสดีค่ะ
ตอนนี้คือหนูเครียดมาก เวลาเหตุการณ์เก่าๆแวบเข้ามาในหัว มันจะทำให้อารมณ์หนูเปลี่ยนไปเลยแล้วเอาลงยากมาก แถมยังเป็นเหุตการณ์ที่ไม่ดีอีก มันทำหนูเครียดถึงขั้นสุด จนหนูอยากจะหนีไปไกลๆ เพราะเรื่องพวกนี้หนูเลยเริ่มที่จะเปลี่ยนตัวเอง เก็บเงินและเตรียมว่าจะพูดกับท่านว่ายังไง หนูพยายามพัฒนาทุกอย่างทั้งเรียนและบุคลิก หนูเพิ่งจะเริ่มเมื่อวันอาทิตย์ หนูมีปัญหาเหตุการณ์เก่าๆทั้งที่บ้านและรร.ตอนนี้หนูอยู่ม.ต้น หนูเคยมีความคิดว่าจะแบกรับอารมณ์พวกนี้จนจบม.ปลายแต่มันต้องจบลง เพราะหนูยังไม่ใกล้จบม.ต้นแต่เริ่มที่จะรับอารมณ์ไม่ไหวแล้ว หนูเคยมีความคิดที่จะหนีไปเรียนที่เกาหลีเพราะอ่านจากการ์ตูน ดูยูทูป ซีรีย์อะไรทำนองนี้หนูรู้สึกว่าเป็นประเทศที่น่าสนใจแต่จะให้ไปจริงก็คงยากการแข่งขันสูง การจัดการการสมัครก็ค่อนข้างยาก ถ้าจะสอบชิงทุนแลกเปลี่ยนก็คงจะยากอีก เพราะหนูเพิ่งเริ่มเรียนด้วยตัวเองเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว ตอนนี้ก็ยังใช้ชีวิตการเรียนแบบไร้จุดหมาย ไม่รู้ตัวเองชอบอะไร อยากเป็นอะไร ปัญหาที่หนูเล่ามา หนูไม่กล้าที่จะพูดกับใครโดยตรงเลย มันอาจจะเป็นเรื่องไร้สาระสำหรับเขาเลยก็ได้ มาถึงตอนนี้แล้วหนูเลยมีคำถามที่อยากจะให้ทุกคนช่วยตอบหนูทั้งหมด2คำถามจะตอบหรือให้คำแนะนำก็ได้นะคะ
1หนูควรที่จะปล่อยวางและจัดการกับเหตุการณ์อารมณ์แบบนัเนยังไงคะ
2มีที่แนะนำที่จะให้เรียนต่อที่ไหนบ้างคะ(สามารถแนะนำได้ทุกที่นะคะ)
หนูจะเอาทุกคำแนะนำและคำตอบไปคิดและพยายามเปลี่ยนและพัฒนาตัวเองค่ะ
โปรดตอบคำถามและให้คำแนะนำอย่างสุภาพด้วยนะคะ ขอความกรุณาด้วยค่ะ
จะจัดการกับตัวเองยังไงดีคะเมื่อมีปัญหาต่างๆเข้ามารุมเร้า??
ตอนนี้คือหนูเครียดมาก เวลาเหตุการณ์เก่าๆแวบเข้ามาในหัว มันจะทำให้อารมณ์หนูเปลี่ยนไปเลยแล้วเอาลงยากมาก แถมยังเป็นเหุตการณ์ที่ไม่ดีอีก มันทำหนูเครียดถึงขั้นสุด จนหนูอยากจะหนีไปไกลๆ เพราะเรื่องพวกนี้หนูเลยเริ่มที่จะเปลี่ยนตัวเอง เก็บเงินและเตรียมว่าจะพูดกับท่านว่ายังไง หนูพยายามพัฒนาทุกอย่างทั้งเรียนและบุคลิก หนูเพิ่งจะเริ่มเมื่อวันอาทิตย์ หนูมีปัญหาเหตุการณ์เก่าๆทั้งที่บ้านและรร.ตอนนี้หนูอยู่ม.ต้น หนูเคยมีความคิดว่าจะแบกรับอารมณ์พวกนี้จนจบม.ปลายแต่มันต้องจบลง เพราะหนูยังไม่ใกล้จบม.ต้นแต่เริ่มที่จะรับอารมณ์ไม่ไหวแล้ว หนูเคยมีความคิดที่จะหนีไปเรียนที่เกาหลีเพราะอ่านจากการ์ตูน ดูยูทูป ซีรีย์อะไรทำนองนี้หนูรู้สึกว่าเป็นประเทศที่น่าสนใจแต่จะให้ไปจริงก็คงยากการแข่งขันสูง การจัดการการสมัครก็ค่อนข้างยาก ถ้าจะสอบชิงทุนแลกเปลี่ยนก็คงจะยากอีก เพราะหนูเพิ่งเริ่มเรียนด้วยตัวเองเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว ตอนนี้ก็ยังใช้ชีวิตการเรียนแบบไร้จุดหมาย ไม่รู้ตัวเองชอบอะไร อยากเป็นอะไร ปัญหาที่หนูเล่ามา หนูไม่กล้าที่จะพูดกับใครโดยตรงเลย มันอาจจะเป็นเรื่องไร้สาระสำหรับเขาเลยก็ได้ มาถึงตอนนี้แล้วหนูเลยมีคำถามที่อยากจะให้ทุกคนช่วยตอบหนูทั้งหมด2คำถามจะตอบหรือให้คำแนะนำก็ได้นะคะ
1หนูควรที่จะปล่อยวางและจัดการกับเหตุการณ์อารมณ์แบบนัเนยังไงคะ
2มีที่แนะนำที่จะให้เรียนต่อที่ไหนบ้างคะ(สามารถแนะนำได้ทุกที่นะคะ)
หนูจะเอาทุกคำแนะนำและคำตอบไปคิดและพยายามเปลี่ยนและพัฒนาตัวเองค่ะ
โปรดตอบคำถามและให้คำแนะนำอย่างสุภาพด้วยนะคะ ขอความกรุณาด้วยค่ะ