คือหนูอายุ13ค่ะเรื่องราวก็ประมานว่า......แม่เสียค่ะ...หลังจากนั้นก้ถามพ่อว่า...พ่อจะมีแฟนใหม่ไหมพ่อก้ตอบว่าไม่ย้ำว่าไม่นะคะแต่...หลังจากนั้น5-6เดือนหลังแม่ตายวันนั้นนั่งกินข้าวกันอยู่ๆพ่อกูพูดขึ้นมาว่า....ถ้าพ่อมีแฟนหนูจะยอมไหม..ตอนนั้นบอกเลยค่ะว่าช็อคแต่ก้ตอบไปว่า...นั้นมันสิดของพ่อพ่อจะทำอะไรมันก้เรื่องของพ่อ..หลังจากนั้นพ่อก้บอกว่าคุยกันได้2เดือนแล้วเราก้ขอเฟสขออะไรๆไป...แล้วพอเราๆปย้อนฟังคำพูดของพ่อที่เคยบอกจะไม่มี...แต่วันนี้เค้าให้เหตุผลว่าเค้าเหงา...ก้เค้าใจนะคะว่าเค้าเหงาเค้าอยากมีคนรัก....แต่เราก้เคยไปหาแฟนพ่อนะคะเค้าก็มีลูกค่ะแต่เป็นน้องเรา...ตอนเจอเค้าครั้งแรกเค้าก็ดีกับเราค่ะ...พอเราไป2-3ครั้งเราเริ่มรู้สึกๆม่OKแล้วเพราะพ่อไปบ่อยแล้วบางทีมันต้องค้างคืนซึ่งเราก้อยู่คนเดียวต้องคอยขนของไปนอนบ้านยายนอนกับพี่สาวก็ม่อยากจากบ้านเราก้เลยไม่ไป...แล้วหลังจากนั้นเราก็ปล่อยให้เค้าไปเองเพราะเราไม่ชอบ.....แต่เหตุผลคือ..ทุกครั้งที่พ่อมาบอกว่าจะไปหาเค้า...เราจะร้องให้ตลอดทุกครั้งเลยไม่มีครั้งไหนจะไม่ร้อง..ก้พยายามบอกตัวเองว่าพ่อไปมีความสุขนะไม่อยากเห็นพ่อมีความสุขหรอคึดในใจ....แต่สุดท้ายน้ำตามันก้ไหล....จากแต่ก่อนตอนแม่อยู่ด้วยเป็นคนร่าเริงมากกกกยิ้มหัวเราะ..แต่พอแม่เสียและพ่อมีแฟน...ก้กลายเป็นคนที่ชอบเก็บตัว..ชอบอยู่ในห้องใครเรียกไปไหนก้ไม่ค่อยไปชอบนอนร้องไห้ตลอด.....อยากหาวิธีทำไห้ตัวเองไม่คิดมาก...ไห้หยุดร้องไห้ต้องทำไงค่ะ??
..