เรามีคำถามในหัวเราตลอดมาหลายปีว่าเราเกิดมาทำไมไม่มีใครต้องการเราเลยเหมือนเราเป็นภาระให้ครอบครัวปวดหัวปวดใจเราพยายามจะไม่ทำให้ตัวเองรู้สึกแย่โดยการไปหาเพื่อนแต่ครอบครัวเราไม่อนุญาตและเราไม่มีโทรศัพท์ใช้มา1ปีแล้ว เราก็ได้แต่เก็บมันไว้คนเดียวเราไม่รู้จะไปพูดกับใคร เราพยายามทนไม่คิดมากแต่เราไม่อยากทนแล้วเราไม่ได้อยากตายแต่เราแค่ไม่อยากรู้สึกแบบนี้อีกต่อไปแล้ว เราถามตัวเราเองว่าถ้าเราอยู่ไปโตมาจะทำอะไรละอยู่ไปมีคนอยากให้อยู่มั้ยเหมือน อยากพอกับชีวิตนี้แล้วค่ะ ทุกครั้งที่เราเห็นตึกสูงๆหรือสะพานข้ามแม่น้ำเราคิดตลอดเลยค่ะว่าถ้าเรากระโดดลงไปเราจะหายรู้สึกแบบนี้ใช่มั้ยเวลานั่งวินแล้ววินขับเร็วเราคิดว่าถ้าเรากระโดลงไปละมันก็จะจบใช่มั้ยทุกครั้งที่หลับเราคิดทุกวันเลยว่าเราไม่อยากตื่นอีกแล้ว เรามีความสุขในฝันมากว่าชีวิตจริงเสียอีก เราควรทำยังไงดีค่ะเรากลัวใจตัวเองกลัวว่าสักวันเราจะทำมันจริงๆ
อยากตาย