เรื่องราวผ่านมามากมายในชีวิตมีทั้งทุกข์สุข ปนกันไปชีวิตคนเรามันไม่ได้เป็นดั่งที่เราคิดเสมอไปเราเคยมีความสุขมากๆจนไม่อยากลืมช่วงเวลานั้น และเรายังคงมีความทุกข์มากๆ ที่อยากลืมมันไป ชีวิตเราเราไม่รู้ว่าจะเจออะไรอีกป่าวปีหน้าเราก็20แล้วเรา จากเด็กบ้านนอกคนหนึ่งเข้ามาหาความรู้ตามหาความฝันอยู่คนเดียวมาตลอดทั้งแต่ม.1เราก็อยู่จังหวัดหนึ่งพอเราอยู่ม.ปลายก็เข้ามาเรียนกทม.ชีวิตเราก็ผ่านอะไรมาเยอะเหมือนกันเนอะ เรารู้สึกว่าเราเริ่มจะเข้าใจชีวิตมากขึ้นระดับหนึ่งแล้วจากเมื่อก่อน5ปีก่อนเราเป็นเด็กไม่เรียนเลยเที่ยว กิน เล่น สนุก ไปวันๆ จนเราผ่าน มรสุมชีวิตมา 5ปีจากที่ผ่าน เรารู้สึกว่าเรามีความสุขน้อยลง เจอคนหลายประเภทมาก เจอมิตรภาพที่เราไม่รู้ว่าเขารักเราจริงหรือป่าว เจอครอบครัวที่กดดันเราทางด้านการเรียนและการทำงาน เจอการเปรียบเทียบลูกบ้านนี้กับบ้านนู่น เจอการที่ต้องหางานทำพาสไทม์ เพื่อซื้อของที่อยากได้ หางานทำเพื่อที่จะเรียน เรารู้สึกความแตกต่างอะไรหลายๆอย่าง บางคน ขอเงินพาอแม่เรียนพิเศษ กับอีกคนต้อง ทำงานเก็บออม เพื่อให้ได้มีเรียนพิเศษ ไปเที่ยวบางคนขอเงินจากพ่อแม่ได้ ครั้งละเป็นพัน กับอีกคนทำงานทั้งวันได้เงินมา400- เพื่อจ่ายอีก3-4วัน บางคนกินข้าว มื้อละหลายพัน กับอีกคนต้องกินอย่างประหยัดมื้อละ50- เดียวว่างๆมาต่ออีกนะ ตอนนี้ง่วงละ