เราเป็นผู้หญิงอายุ18ปีแม่ให้ไปเที่ยวได้แค่ห้างใกล้ๆบ้าน(ใกล้จริงๆ)แล้วก็ไปไม่บ่อย2-3เดือนไปทีขอไปนู่นนี่ก็นานๆ(นานๆๆๆ)ขอทีเราทำงานพาร์ไทม์ช่วงปิดเทอมมันต้องเข้าเป็นกะซึ่งแม่ให้ทำ บ้างครั้งกลับบ้าน4-5ทุ่ม(กลับกับเพื่อน)
ล่าสุดขอแม่ออกจากบ้านไปกินหมูกะทะที่ทำงานตอน4ทุ่มเพราะพี่เขาเลี้ยงทุกคนและมีทุกคนที่ทำงานไปแต่แม่เราไม่ให้ไป รู้ว่าเป็นห่วงเรา พอเราขอไปเที่ยวกับเพื่อนก็กว่าจะขอได้ทั้งๆที่เราไม่เคยออกนอกลู่นอกทางไม่มีแฟนเพราะกลัวแม่ว่า แล้วก็ชอบร้องไห้บ่อยๆ น้อยใจบ้างทำไมไม่มีอิสระแบบคนอื่นบ้างแต่ในใจก็แบบเออแม่เป็นห่วงเราแหละ เราเป็นแบบนี้ทุกครั้ง แบบนี้มีโอกาศเป็นเด็กเก็บกดไหม
การที่แม่เราไม่ได้เป็นคนดุไรมากแต่ไม่ให้ไปนั้นไปนี่ เรามีโอกาศเป็นคนเก็บกดไหม
ล่าสุดขอแม่ออกจากบ้านไปกินหมูกะทะที่ทำงานตอน4ทุ่มเพราะพี่เขาเลี้ยงทุกคนและมีทุกคนที่ทำงานไปแต่แม่เราไม่ให้ไป รู้ว่าเป็นห่วงเรา พอเราขอไปเที่ยวกับเพื่อนก็กว่าจะขอได้ทั้งๆที่เราไม่เคยออกนอกลู่นอกทางไม่มีแฟนเพราะกลัวแม่ว่า แล้วก็ชอบร้องไห้บ่อยๆ น้อยใจบ้างทำไมไม่มีอิสระแบบคนอื่นบ้างแต่ในใจก็แบบเออแม่เป็นห่วงเราแหละ เราเป็นแบบนี้ทุกครั้ง แบบนี้มีโอกาศเป็นเด็กเก็บกดไหม