ยาวหน่อยนะคะ เรื่องมีอยู่ว่าเราเป็นคนนึงที่ถูกชักจูงง่ายหรือเรียกง่ายๆว่าเป็นคนหัวอ่อนนั่นแหละค่ะ มีอยู่ช่วงนึงคือมีรุ่นพี่คนนึงทักมาคุยตอนนั้นเราก็ไม่ได้คิดหรือไม่ได้ชอบอะไรเขาเพราะตอนนั้นเราก็มีคนคุยของเราจนเขาหายไปประมาณเดือนกว่าๆเขาก็ทักมาอีก รอบนี้เราก็ปกติอาจมีชวนคุยบ้างแต่เราก็ไม่ชอบตอบแชทเท่าไหร่พอคุยกันได้สักพักเขาชวนเราไปดื่มแต่เราปฏิเสธเพราะไม่อาจเจอพวกเพื่อนๆเขาด้วยจากนั้นเขาเลยบอกว่า “งั้นเดี๋ยวพี่เอาไปให้” ไอเราก็นึกว่าเขาพูดเล่น เพราะตอนนั้นในตกหนักมากทั้งวันคงไม่คิดว่าจะมา พอประมาณเที่ยงคืนเขาทักมาบอกให้เราไปหาเขาที่หน้าเซเว่นแถวหอเราหน่อย แล้วช่วงนั้นฝนก็เริ่มซาพอดีแต่ก็ไม่ได้หยุดตกขนาดนั้นค่ะ เราก็งงๆว่าเขามาจริงหรอเลยบอกไปว่าไม่ต้องมาแล้วแต่เขากลับตอบว่าตอนนี้เขาอยู่ที่หน้าเซเว่นแล้ว ตอนนั้นก็ทำไรไม่ถูกเพราะจะไม่ออกไปก็ยังไงอยู่เราเลยออกไปหาเขา แต่สภาพที่เจอคือเขาเปียกทั้งตัว เราเลยถามเขาประมาณว่าจะไปไหนแต่เขาตอบไม่รู้เหมือนกันเพราะช่วงนั้นเที่ยงคืนแล้วก็ไม่รู้จะไปไหนฝนก็ตกด้วยเขาเลยบอกไปอยู่หอเราก็ก่อนได้มั้ย เราก็เห็นเออฝนมันตกเลยตอบตกลงไป หลังจากเข้ามาที่หอเราแล้วเขาบอกว่าเขาขอถอดเสื้อตากก่อนได้มั้ยเพราะมันเปียก แล้วด้วยความที่เราโง่เองไม่ได้รู้เหลี่ยมเขาเลยพยักหน้าจากนั้นเราเลยบอกว่าถ้าจะนอนเราให้นอนใต้เตียงนะ แต่เขาเดินมาที่เรา เราก็ทำไรไม่ถูกเพราะเราไม่เคยอะไรกับผู้ชายมาก่อนแล้วเขาก็เข้ามากอดพยายามจะไซร้คอเราแต่เราไม่ยอมตอนนั้นจำได้ว่าขัดขืนสุดเท่าที่จะทำได้แต่เขาไม่ยอมปล่อยเรา เราขัดขืนอยู่เกือบครึ่งชั่วโมงจนเราอ่อนลงจนเรายอม....แต่พอผ่านไปเขาพูดแค่ว่าคำขอโทษแล้วบอกเราว่าเขาชอบเรา แต่ไม่ได้อะไรเพราะโกรธเขาจากนั้นเขาก็ขอเราคบ แต่เราปฏิเสธเพราะเราไม่ได้รัก เรายอมรับว่าเราก็มีส่วนผิดที่เราโง่เราเชื่อคนง่ายมากเกินไปแต่เราก็บอกเขาไปว่าคุยไปก่อนเขาก็โอเค ก็คุยๆกันมาได้สักพักเราก็เริ่มชอบเขา ไม่รู้สิอยู่ๆก็ชอบขึ้นมาเฉยๆเลยจนเราไปส่องเฟสเขาเล่นๆแล้วจะมี ผญ.คนนึงชอบมาเม้นให้เขาบ่อยๆ เราเลยสงสัยแล้วถามเขาไปว่า “มาคุยกับหนูนี่พี่มีแฟนยัง” แต่เขามาว่าไม่มีแต่เราก็ถามย้ำๆแล้วเขาก็ตอบเหมือนเดิมว่าไม่มีถ้ามีจะมาคุยกับเราทำไม เราเลยถามว่า ผญ.คนนี้ใคร เขาก็ตอบมาว่าแค่คนรู้จักเฉยๆ ตอนนั้นเราก็ปล่อยๆไปเพราะถามหลายรอบเขาก็ยันยันคำเดิมแล้วอีกอย่างในเฟสหรือไอขีอะไรเขาไม่เคยโพสต์หรือลง ผญ.อะไรเลย เพราะส่องจนถึง2014เลย 55555 แล้วเขาก็ขอเราคบอีกรอบเราก็ตกลงเพราะอย่างแรกเลยคือไม่อยากเสียตัวให้เขาฟรี อย่างที่สองเขาเป็นคนแรกของเราด้วยจนคบมาได้3เดือน ก็ผูกข้อมือกัน+มีค่าขอขมา อีกอย่างนึงเขาเป็นชนเผ่าค่ะเขาบอกที่บ้านเขาถือเรื่องนี้เราก็ยอมๆเขาไป แต่พอส่องเฟสเขาทีไรก็มี ผญ.คนเดิมมาเม้นหรือมากดใจตลอด แต่เราพยายามที่จะไม่สงสัย จนคบกันได้7เดือน เราก็ห่างกันเพราะเรียนจบจึงย้ายไปช่วยงานที่บ้านทำให้เจอกันเดือนละ 1-2ครั้ง หลังๆเขาเริ่มติดแชทกับ ผญ.คนอื่นๆมากขึ้นเราจนรู้สึกไม่โอเคแล้วก็ทะเลาะกันแรงมากตอนนั้นเราก็บอกเลิกเขาไปก็เลิกไปสักพักเขาก็มาง้อจนเราใจอ่อนพอคบกันมาเข้าประมาณ 1ปี4เดือน ผญ.คนเดิมที่เราสงสัยเขาก็แท็กเฟสประมาณว่าหายหน้าหายตา จนเราเริ่มไม่ไหวให้เพื่อนสืบหาความจริงแล้วก็ได้ความมาว่า....ใช่ค่ะเขาเป็นแฟนกัน พอเรารู้ก็ช็อคพอสมควรแบบเขาคบกันมา2ปีแล้ว ในใจคิดแบบ “เห้ยกูเป็นชู้หรอวะ” พอรู้คือนอนร้องไห้ทั้งคืนจนถามเขาไปอีกครั้งว่า “สรุป ผญ.คนนี้เป็นแฟนพี่ใช่มั้ย” เขาก็ตอบมาว่าไม่ใช่แฟนเขาเหมือนเดิม คือตอนนั้นเราพูดอะไรไม่ออกอ่ะเพราะเขาโกหกหน้าด้านๆมาก มันเจ็บนะที่เขายังโกหกเราทั้งๆที่เรารู้ความจริงทุกอย่าง รวมทั้งเพื่อนเขาที่รวมหัวกันช่วยโกหกจนเราเชื่อสนิทใจ ตอนนี้ผิดชอบชั่วดีมันดังอยู่ในหัวไปหมด แต่เรารักเขามากแล้วเรารู้ว่าเราควรถอยออกมา เลยอยากถามทุกคนว่าควรจัดการกับความรู้สึกตอนนี้ยังไงเราทุกอย่างมันคาราคาซังไปหมด แล้วตอนนี้เขาก็ไม่รู้ว่าเรารู้ความจริงแล้ว แล้ว ผญ.ที่คบมา2ปีก็อาจตะไม่รู้ว่าเขามาคบซ้อนกับเรา ในใจตอนนี้คือแค้นมากเลยแต่เราก็ทำอะไรไม่ได้เพราะเรื่องนี้เราก็ผิดเต็มๆเลยอยากให้ช่วยแนะนำหน่อยค่ะว่าควรจัดการเรื่องนี้ยังยังไง