เรื่อพึ่งเกิดได้วันสองวันที่ผ่านมา ด้วยต้นเรื่องผมเกิดอาการน้อยใจแฟนมากๆเลยครับ จนพลั้งปากบอกเลิกไป ผมคิดว่าผมถูกนะแต่จริงๆแล้วผมยังรักเขาอยู่มาก ผมก็ง้อเข้านั้นแหละครับ แต่เขาก็ไม่รับสายผม ตัดสายผมทิ้ง เขาบอกว่าไม่อยากใจอ่อนอีกแล้ว ผมก็ได้แต่วอนขอโอกาสอีกครั้ง จะเข้าใจเขามากกว่าเดิม แต่คำตอบทีได้ก็คือเขาไม่อยากกลับมาแล้ว รักก็รักนะแต่ไม่อยากกลับแล้ว กลับมาก็ไม่เหมือนเดิม เหมือนผมหน้าด้านมากๆเลยนะครับ เขาบอกว่าถ้าพี่รักหนูจริงพี่ก็ปล่อยหนูไป อย่าทำให้เรื่องมันแย่กว่านี้ พ่อกับแม่เขาก็บอกผมนะครับ ว่ารอน้องใจเย็นๆก่อนเขาจะช่วยคุยให้ ช่วงนี้ก็แยกกันไปก่อน ผมก็รู้สึกถึงความหวังนะครับ ผมส่งไลน์หาแต่เขาก็ไม่อ่านผมเองก็ได้แต่ยกเลิกขค.ไปเพราะกลัวว่าเขาจะรำคาญ จะโทรหาเขาก็คงจะตัดสาย อัพสตอรี่เขาก็ไม่เข้ามาดู
ผมไม่รู้ว่าเขาจะคิดผมมั้งไหม เสี้ยวนึงก็ยังดี เพราะผมเห็นอะไรที่เป็นของเขาแล้วทำให้คิดถึง ผมจะมีความหวังไหมครับ หรือผมควรพอดี เพราะว่าคำว่าเขายังรักผมอยู่ มันทำให้ผมยังรอ ผมคบกันมาได้2ปีกว่าแล้วครับ ตอนนี้ผมมืดแปดด้านมากเลยครับ ทำอะไรไม่ได้เลย พิมพ์อยู่ก็มีน้ำตาซึมหน่อยๆ 555
ผมเลิกกับแฟนครับและอยากคืน แฟนผมเขาบอกว่ายังรักผมอยู่แต่ไม่อยากกลับมาแล้ว ผมควรพอหรือรอต่อไปดีครับ
ผมไม่รู้ว่าเขาจะคิดผมมั้งไหม เสี้ยวนึงก็ยังดี เพราะผมเห็นอะไรที่เป็นของเขาแล้วทำให้คิดถึง ผมจะมีความหวังไหมครับ หรือผมควรพอดี เพราะว่าคำว่าเขายังรักผมอยู่ มันทำให้ผมยังรอ ผมคบกันมาได้2ปีกว่าแล้วครับ ตอนนี้ผมมืดแปดด้านมากเลยครับ ทำอะไรไม่ได้เลย พิมพ์อยู่ก็มีน้ำตาซึมหน่อยๆ 555