ขยะแขยงคนที่รู้จักยิ่งรู้จักมากเท่าไหร่ยิ่งขยะแขยงมากเท่านั้นไม่อยากอยู่ใกล้พอรู้จักกันไปนานๆก็ยิ่งขยะแขยงไม่อยากเจอหน้าไม่อยากคุยอยากออกไปให้ห่างๆเกลียดการรู้นิสัยจริงๆของเขาเกลียดที่ต้องทำเป็นไม่รู้อะไรเพื่อรักษาคำว่าเพื่อน!ครอบครัว!
ขยะแขยงที่จะถูกเขารักยิ่งเขาแสดงความรักมากเท่าไหร่ยิ่งไม่ชอบความรักของเขาที่ให้มามันรู้สึกว่ามันขยะแขยงทุกคนที่ถูกรักถูกกอดถูกสัมผัสแล้วก็กลัว กลัวทุกครั้งที่ต้องเจอกับพวกเขากลัวที่จะต้องเจอกลัวที่จะต้องคุยกลัวที่จะต้องอยู่ด้วยกัน
แล้วก็เกลียดตัวเองที่เกลียดคนที่รักเราเหมือนกันเกลียดที่เขาอุสาให้ความรักเรามาแต่เรากลับรู้สึกขยะแขยงมันจะอยากจะอ้วก
และก็ไม่อยากรู้จักใครเพิ่มจนต้องหลีกหนีการออกไปข้างนอกตอนกางวันเกลียดสายตาคนอื่นที่มองมาจนกลายเป็นคนตอนเช้าแต่ตื่นตอนกลางคืนเราชอบตอนกลางคืนเพราะมันไม่ใครอยู่สงบๆโดยไม่ต้องเจอใครมีเพียงแค่ตัวเองเท่านั่น
แต่ก็ไม่อยากเป็นอย่างนี้ไปตลอดด้วยความหวังครอบครัวมันค้ำคอค่ะ!ต้องเป็นอย่างที่เขาหวังถึงเขาจะมห้เราเลือกเองแต่ถ้าเราเลือกผิดเราไม่สามารถบอกเขาได้แล้วว่าเราอยากถอยหลังมาเริ่มต้นใหม่ เพราะเรากลัวเขา กลัวครอบครัวของเราเองค่ะ
เคยอยากตายแต่ตายไม่ได้ไหมค่ะไม่อยากอยู่บนโลกนี้เบื่อโลกนี้แต่ก็กลัวที่จะต้องตายกลัวทั้งๆที่ไม่รู้ว่าตายแล้วต้องตกนรกตามความเชื่อจริงๆรึป่าวแต่ลึกๆมนุษย์ก็กลัวความตายใช่ไหมค่ะ?แต่ถ้ากลัวก็คงไม่มีใครข้าตัวตายหรอก เนอะ คงเป็นแค่เราที่ยังกลัวอยู่ถึงไม่กล้าตาย
จริงๆเราอยากตายแบบธรรมชาติมากกว่าไม่อยากตายเพราะตัวเองแต่ก็ภาวณาให้ธรรมชาติพาเราออกจากโลกนี้เร็วๆเหมือนกันค่ะ
อยากหายจากการรู้สึกขยะแขยงคนที่เรารู้จัก
ขยะแขยงที่จะถูกเขารักยิ่งเขาแสดงความรักมากเท่าไหร่ยิ่งไม่ชอบความรักของเขาที่ให้มามันรู้สึกว่ามันขยะแขยงทุกคนที่ถูกรักถูกกอดถูกสัมผัสแล้วก็กลัว กลัวทุกครั้งที่ต้องเจอกับพวกเขากลัวที่จะต้องเจอกลัวที่จะต้องคุยกลัวที่จะต้องอยู่ด้วยกัน
แล้วก็เกลียดตัวเองที่เกลียดคนที่รักเราเหมือนกันเกลียดที่เขาอุสาให้ความรักเรามาแต่เรากลับรู้สึกขยะแขยงมันจะอยากจะอ้วก
และก็ไม่อยากรู้จักใครเพิ่มจนต้องหลีกหนีการออกไปข้างนอกตอนกางวันเกลียดสายตาคนอื่นที่มองมาจนกลายเป็นคนตอนเช้าแต่ตื่นตอนกลางคืนเราชอบตอนกลางคืนเพราะมันไม่ใครอยู่สงบๆโดยไม่ต้องเจอใครมีเพียงแค่ตัวเองเท่านั่น
แต่ก็ไม่อยากเป็นอย่างนี้ไปตลอดด้วยความหวังครอบครัวมันค้ำคอค่ะ!ต้องเป็นอย่างที่เขาหวังถึงเขาจะมห้เราเลือกเองแต่ถ้าเราเลือกผิดเราไม่สามารถบอกเขาได้แล้วว่าเราอยากถอยหลังมาเริ่มต้นใหม่ เพราะเรากลัวเขา กลัวครอบครัวของเราเองค่ะ
เคยอยากตายแต่ตายไม่ได้ไหมค่ะไม่อยากอยู่บนโลกนี้เบื่อโลกนี้แต่ก็กลัวที่จะต้องตายกลัวทั้งๆที่ไม่รู้ว่าตายแล้วต้องตกนรกตามความเชื่อจริงๆรึป่าวแต่ลึกๆมนุษย์ก็กลัวความตายใช่ไหมค่ะ?แต่ถ้ากลัวก็คงไม่มีใครข้าตัวตายหรอก เนอะ คงเป็นแค่เราที่ยังกลัวอยู่ถึงไม่กล้าตาย
จริงๆเราอยากตายแบบธรรมชาติมากกว่าไม่อยากตายเพราะตัวเองแต่ก็ภาวณาให้ธรรมชาติพาเราออกจากโลกนี้เร็วๆเหมือนกันค่ะ