สวัสดีครับ ผมชื่อ A นะครับ อายุ 31 ปีแล้วครับ เรื่องมีอยู่ว่าเมื่อประมาณ 5 ปีที่แล้ว ผมรู้จักผู้หญิงคนหนึ่งชื่อว่า B เทอเป็นคนชื่อๆ ขี้เกรงใจ และคิดมากกลัวแต่คนอื่นจะเสียใจ ตอนนั้นเทอแอบรักผม ตามจีบผม มาดูแลใส่ใจผม มาหาที่ห้องบ้าง แต่ผมยังไม่มีเวลาคิดเรื่องจริงจังกับใคร เพราะผมพึงอกหักมา และเป็นช่วงที่ผมทำวิจัยของ ป.โท ทั้งเรียนทั้งกินทั้งเล่น ทั้งเที่ยว จีบผู้หญิงไปเรื่อยๆ เพราะผมคิดว่าไม่มีใครรักผมจริง (ผมเคยคบผู้หญิงคน 1 มา 7 ปี แต่เทอก็สวมเขาไห้ผม ) เวลาผ่านไปผมเริ่มอิ่มตัว ผ่านไป 1 ปี ผมก้อเริ่มอิ่มตัวกับเรื่องแบบนี้ เริ่มอยากสร้างครอบครัว ผมเลยมองหาคนที่เขารักผมและผมก้อคิดว่าเป็น B ผมเลยตัดสินใจจะคบกับน้องเขาแบบจริงจังในวันที่เขารับปริญญา จะบอกพ่อบอกแม่เขา และถือโอกาสหมั้นกับเขาเลย แต่วันนั้นเธอมากับแฟนใหม่ ผมแทบเขาทรุด ตลอดเวลาที่ผมกินผมเที่ยวมีความสุขไม่สนใจเทอ เทอนอนร้องไห้ อยู่ห้องคนเดียว เทอพยายามทักหาผมติดต่อผมแต่ผมไม่สนใจเลย จนเทอมีแฟนใหม่ เพราะความไม่สนใจใส่ใจเทอ และผมก้อเริ่มมองหาคนใหม่ และผมก้อได้พบ C และคบกันมาเกือบ 2 ปี แต่ก้อไปด้วยกันไม่รอด ส่วนจุ่มคบกับคนนั้นได้ ปีกว่า เขาก็ทิ้งเทอไป จุ่มเสียใจมาก ทักไลน์มาระบายกับผมตลอด ผมโครตเจ็บใจ และสงสานเทอ เมื่อเราทั้งคุ่โสดและมาพบกันอีกครั้ง B กับผมก็เริ่มคุยกันไปไหนมาไหนด้วยกันกินข้าวด้วยกันทุกวัน เกือบๆ6 เดือน ผมรุ้สึกว่าเทอกำลังโดนนายจ้างเอาเปรียบมันทำผมโกดมาก สงสานเทอมาก เพราะเทอเป็นคนที่มีโรคประจำตัว บวกกับความเป็นคนที่ประติเสดใครไม่เก่ง เขาให้เทอทำงานเหมือนทาส อยากใช้ตอนไหนเขาก้อใช้ ในเงินเดือน 8 พัน ยิ่งกว่านั้นมีข่าวมาว่าจะลดไห้เหลือ 6 พัน เหตุผลเพราะเทอพักที่ร้าน ผมเลยหาทางช่วยเทอ ทุกอย่าง ให้เทอมาทำความสะอาดห้องมาก พาไปกินข้าวทุกเย็นเพราะกลัวเงินเทอไม่พอใช้ เทอกลัวหนูมากก กลัวแบบช้อกได้เลย วันนั้นไฟดับเทอไม่กล้าลงจากชั้น 2 ผมเลยต้องไปนั่งเฟ้าเทอหน้าตึกของเทอ กลางคืนผมเลยชวนเทอมานอนที่ห้อง แต่ผมไห้เทอนอนบนเตียงส่วนผมนอนใต้เตียง และไม่ได้มีอะไรกัน และมีอีกช่วงหนึ่งที่หัวหน้าเทอไห้ผู้ชายมาพักที่ร้านด้วยผมเลยไม่ไว้ใจผุ้ชายคนนั้น ผมไห้เทอมาพักที่ห้องผมอีก 4 คืน แต่ผมไม่ได้ทำอะไรเทอเลยนะ เราเป็นแบบนี้ผมตลอดจนผมรุ้สึกตัวอีกทีผมก้อชอบเทอแล้ว ชอบแบบรัก อยากดูแลอยากปกป้องเทอ ผมเลยบอกว่าผมรักเขา แต่เขาบอกว่าคิดกับผมแค่พี่ชาย ผมเจ็บปวดเเทบขาดใจ แต่ผมไม่ยอมแพ้ ผมตามตื้อเทอทำทุกอย่างปกติ จนเทอต้องถามว่าทำไมต้องบังคับเทอด้วย เทอไม่ได้คิดกับผมเหมือนเดิมแล้ว ความรุ้สึกเทอไม่เหมือนเดิม ตอนนี้ผมสับสนผมไม่รุ้ผมควรทำยังไง ผมรักเทอเข้าอย่างจังเลย ไม่เคยรักใครแบบนี้เลย ทั้งรักทั้งห่วง
ผิดมากไหม ที่ผมตามตื้อคนที่เขาไม่รัก เขาให้ผมเป็นแค่พี่ชาย ผมมีโอกาสที่จะทำไห้เขากลับมารักผมอีกได้ไหม