ไม่แปลกเลยว่าทำไมญี่ปุ่นถึงประสบความสำเร็จแทบจะทุกอย่างที่พวกเค้าทำ

คำว่า วินัย ของสังคมไทย
คือ แปลจากคำว่า order (คำสั่ง, ลำดับขั้น, อาวุโส)
คือ เราสอนลูกหลาน ให้เคารพเชื่อฟัง = มีวินัย
ดังนั้น สังคมไทยจึงรักพวกกลุ่ม = ลัดคิวให้พวก

แต่สังคม นานาชาติ
คำว่าวินัย หมายถึง discipline
คือ การเคารพระเบียบ แบบแผนจรรยา = มีวินัย
ดังนั้น สังคมนานาชาติจึง รักระเบียบจรรยาบรรณ = ไม่ลัดคิว





.

คำสอน 3 อย่างแรกที่ครอบครัวไทยสอนเด็กคือ
1.กตัญญู
2.เชื่อฟังผู้ใหญ่
3.รู้รักษาตัวรอดเป็นยอดดี
สรุปคือเด็กไทยเชื่อฟังกลุ่มรักกลุ่ม


คำสอน 3 ข้อแรกของเด็กญี่ปุ่น
1. จงมีวินัย  (รักษาคิว เคารพกติกา)
2. ทำงานให้หนัก (ไม่เอาเปรียบคนอื่น)
3. จงช่วยเหลือคนแปลกหน้า
สรุปคือเด็กญี่ปุ่น ยึดความเท่าเทียม เคารพสิทธิผู้อื่น



เด็กแว๊นซ์ + ตีโรงเรียนอื่น คือ กตัญูญํต่อรุ่นพี่  รักพวกพ้อง เชื่อฟังกลุ่ม , โรงเรียนอื่นคือ พวกแปลกหน้า ไม่ใ่ช่พวกเรา

.....................................

ไปงานเลี้ยงรุ่น
มีแต่คนถามฝากลูกเข้าโรงเรียน

นี่คือรักพวกพ้อง + กตัญญู (แต่ละเมิดเด็กคนอื่นลูกคนอื่น)

......................................


เด็กไทย ขึ้นรถเก๋งไปโรงเรียน
จอดขวางไปหนึ่งเลน ทุกเช้าหน้าโรงเรียนดัง (มารถเก๋งคือเชื่อฟังพ่อแม่ เอาเปรียบคนอื่นไม่เป็นไร ให้รถติดไปหนึ่งเลน, ตัวเด็กเองนะอยากขึ้นรถเมล์)


.................

การแซงคิว การกั๊กคิว
การกั้นที่ให้พวกพ้อง

คือการคอรับชั่น
รากฐานของคอรับชั่น มาจากระบบอัปถัมภ์
ทำให้รักพวกพ้อง กั๊กคิวไว้ให้พวกพ้อง

รักพวกพ้องไม่ใช่ไม่ดี
แต่รักถึงขนาดปิดหูปิดตา
ไปละเมิดสิทธิผู้อื่น มันก็กลายเป็นคอรัปชั่น



↑↑↑

คคห#4 ถูกต้องที่สุด
รากฐานมาตั้งแต่คำสอนที่เราสอนเด็กๆ
ในครอบครัวไทย

เราควรสอนให้เด็กเคารพวินัย ทำงานให้หนัก
เคารพสิทธิของผู้อื่น

แทนที่จะสอนให้กตัญญู รักพวกพ้อง เชื่อฟังผู้ใหญ่
เพราะมันคือรากเหง้าของระบบอุปถัมภ์


.

.