อยู่กันมา8ปี ลูก2 จะไปแต่งงานกับคนใหม่เฉย

เราเป็นคนบ้านนอก ทำขนมขายตามบ้านนอกมีรายได้ไม่คงที่ เพราะถ้ามีงานบุญต่างๆ ก็จะขายไม่ได้   แต่งกันปี55. ปี57 เราอายุห่างกัน 27 ปีกลับมาบ้านมาคลอดลูก หลังจากนั้น ขอสามีกลับไปอยู่ด้วยก็ไม่ให้ไป. ตอนนั้นก็โฮมากเหมือนกัน แต่ก็ดี อยู่บ้านมีคนช่วยเลี้ยงลูก สามีเป็นหัวหน้าส่วนราชการ มีอบรม ประชุมอยู่ตลอด คงไม่มีเวลา. เงินเดือนให้ใช้เดือนละหมื่น ปกติ พอลูกคนแรกครบ1ขวบมีคนที่2. หลังจากคลอด ก็เริ่มไม่กลับบ้าน. ปกติกลับทุกเสาร์-อาทิตย์   เงินที่เคยได้ ก็ได้บ้างไม่ได้บ้าง. ลูกเริ่มโต ก็จะมาเดือนละครึ่ง สองเดือนครั้ง.  จนกระทั่ง 4เดือนครั้ง เราโทรหาก็บอกทำงานเหนื่อยจะแย่  หันหน้ากลับบ้านยังมาทะเลาะอีกหรอ. เราเลยไม่พูด. ทำงาน แต่ไม่มีเงิน เราเลยต้องทำขนมขายไป เอาลูกซ้อนท้ายจักรยานไป. ร้อน เหนื่อย. ทำไงได้  ไม่ทางเลือก. พอเล่าให้เขาฟัง. เขาก็ไม่สน เขาซื้อบ้าน. เราเลยบอกงั้นเราจะไปอยู่ที่นั่น. แต่บ้านนี้ห่างจากบิ๊กซี กิโลเดียว. คนไม่ซื้อขนมเราเลย. ไปอยู่นั่น5เดือน เป็นหนี้ 5หมื่น ขอสามี ให้มา5พัน สุดท้ายอยู่ไม่ได้  ขนลูกขนของกลับ. มาไม่ถึงเดือน. สามีไแหาลูกสาว(เมียเก่า)บอกจะแต่งงานใหม่นะ. เราเตรียมใจไว้ก่อนแล้ว แต่พอถึงเวลาจริงๆแทบชิคเหมือนกัน.  ตอนนี้เราถือแค่ทะเบียนสมรส ยังคิดไม่ออกว่าชีวิตจะไปยังไงต่อ..