ถ้าผมถามคนที่ศึกษาธรรมะ ทุกคนตอบได้เหมือนกันหมดหมดว่า "ขันธ์ 5 ไม่ใช่เรา" หรือก็คือ "ขันธ์ 5 ไม่ใช่อัตตา"
ถามว่า ในเมื่อเรารู้แล้วว่า ขันธ์ 5 ไม่ใช่เรา แล้วทำไมเรายังทุกข์อยู่ ทำไมเรายังไปยึดเอาขันธ์ 5 ว่าเป็นตัวเราอยู่?
นั่นเพราะเรารู้ด้วยสมอง เรารู้รู้ด้วยคิด แต่ "จิต" ของเรามันยังไม่รู้ มันยังเชื่อว่าขันธ์ 5 เป็นเรา ยังเชื่อว่าขันธ์ 5 เป็นอัตตาอยู่
พูดแค่นี้ หลายคนน่าจะพอเดาได้แล้วว่า ถ้าอย่างนั้นแสดงว่า จิต กับ ความคิด เป็นคนละส่วนกัน ใช่หรือไม่?
คำตอบคือ ใช่ นะครับ จิตกับความคิดไม่ใช่สิ่งเดียวกัน
มาถึงคำถามนะครับ อยากถามว่า เราจะทำอย่างไรให้จิตเห็นความจริงว่า ขันธ์ 5 ไม่ใช่อัตตา?
ทำอย่างไรให้จิตเห็นความจริงว่าขันธ์ 5 ไม่ใช่อัตตา?
ถามว่า ในเมื่อเรารู้แล้วว่า ขันธ์ 5 ไม่ใช่เรา แล้วทำไมเรายังทุกข์อยู่ ทำไมเรายังไปยึดเอาขันธ์ 5 ว่าเป็นตัวเราอยู่?
นั่นเพราะเรารู้ด้วยสมอง เรารู้รู้ด้วยคิด แต่ "จิต" ของเรามันยังไม่รู้ มันยังเชื่อว่าขันธ์ 5 เป็นเรา ยังเชื่อว่าขันธ์ 5 เป็นอัตตาอยู่
พูดแค่นี้ หลายคนน่าจะพอเดาได้แล้วว่า ถ้าอย่างนั้นแสดงว่า จิต กับ ความคิด เป็นคนละส่วนกัน ใช่หรือไม่?
คำตอบคือ ใช่ นะครับ จิตกับความคิดไม่ใช่สิ่งเดียวกัน
มาถึงคำถามนะครับ อยากถามว่า เราจะทำอย่างไรให้จิตเห็นความจริงว่า ขันธ์ 5 ไม่ใช่อัตตา?