รบกวนขอคำปรึกษาครับ
ตัวผมเลือกที่จะออกมาผจญภัยหลักจากที่ออกมาจากการทำงานที่มั่นคงและประสบความสำเร็จ
มากมายหลายหลายต่อหลายครั้งจนสุดท้ายหาเงินได้ก้อนหนึ่ง
ซึ่งนำมาใช้ในการลองทำสิ่งที่อยากทำที่เคยใฝ่ฝันมาตลอด
แต่เมื่อได้ลองทำแล้วกลับได้ผลลัพธ์คือไม่ใช่
แต่มาวันนี้วันที่เริ่มใหม่อีกครั้งถามตัวเองว่าถ้าย้อนกลับไปได้จะกลับไปมั้ย
คำตอบที่ได้คือการตอบว่า ไม่ ในแบบที่ไม่ได้หลอกตัวเองด้วย
(สภาวะการหลอกตัวเองเพื่อหลีกหนีจากความเศร้าโศกเสียใจในการตัดสินใจที่เลือกที่จะมาทำตามสิ่งที่อยากทำ
แต่สุดท้ายกลับไม่ใช่)
แต่ถ้าผมไม่ทำแบบนี้ก็จะไม่มีวันที่จะได้รู้เลยว่าตัวเองนั้นอยากที่จะทำอะไรและได้ลองทำสิ่งที่อยากทำจึงจะได้รู้ว่าเป็นยังไง
ซึ่งเมื่อผมมองย้อนมาถึงเหล่าอดีตเพื่อนร่วมงานทั้งหลายที่ตอนนี้ยังอยู่ที่เดิม
เมื่อเทียบกับชีวิตผมที่ได้เรียนรู้ตัวเองอย่างมากมายในเวลาที่ผ่านไปเท่ากัน
(คือถ้าผมยังอยู่ที่เดิมห่วงแต่อนาคตจะไม่มีวันได้รู้อะไรเลยในเรื่องของตัวเองว่าแท้จริงตัวเองนั้นต้องการอยากทำอะไร
ซึ่งจากที่ผมประสบมาก่อนและหลังการกระทำสิ่งที่ตัวเองนั้นปรารถนา
คือเราไม่มีทางที่จะรู้ได้เลยถ้าเรานั้นไม่ลองทำมันอย่างเต็มที่ทั้งปวงอย่างแน่นอน)
จึงเกิดคำถามขึ้นมาว่าคนทั่วไปนั้นที่เลือกความมั่นคงสุดท้ายก็ต้องจบชีวิตลงโดยที่ไม่ได้ทำอะไรเลยนั้น
มันคืออะไรยังไงครับ
ชีวิตเลือกไม่ได้ขนาดนั้นเลยเหรอ
แต่ผมก็เข้าใจถึงความหวาดกลัวอันถาโถมเพราะว่าผมน้ันหวาดกลัวยิ่งนักในอนาคตที่ไม่ว่าจะทำยังไงเราก็ไม่มีทางที่จะรู้ได้เลยว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตเราบ้าง แต่สุดท้ายก็เลือกที่จะทำในสิ่งที่อยากจะทำเพราะความหวาดกลัวว่าจะตายไปทั้งๆที่ไม่ได้ทำอะไรที่อยากทำนั้นมันมากกว่า
ดังเหตุการณ์คลาสสิคคอมตะ
คือใช้ชีวิตเต็มที่แต่สุดท้ายไม่ประสบความสำเร็จ
เงินหมดแต่ไม่ตายสุดท้ายบั้นปลายชีวิตลำบาก
กับ
ไม่เคยได้ใช้ชีวิตใดๆเลยนอกจากไปทำงานที่ตัวเองนั้นไม่ได้อยากทำจนแก่ตายเพราะเอาเข้าจริงๆการทำงานประจำนั้น
ต้องตื่นแต่เช้าและกว่าจะกลับถึงที่พักก็ค่ำนอนตื่นมาวนลูป เสาร์อาทิตย์ทำงานบ้านซักผ้าก็หมดแรงแล้ว
จะเอาเวลาและแรงที่ไหนไปเรียนรู้หรือสรรสร้างสิ่งใดได้
เพราะขนาดผมออกมาหัดเรียนลองทำอะไรซักอย่างบอกได้เลยว่าของจริงนั้น ถึงขั้นที่เป็นอาชีพหาเลี้ยงตัวเองได้นั้นยากมากมาย
นี่เป็นสาเหตุให้ผู้ใหญ่อายุ40ขึ้นไปถึงได้มีอัตราฆ่าตัวตายสูงใช่มั้ยครับ
เพราะเบื่อหน่ายเหลือเกินและไม่ต้องการที่จะพยายามอะไรแล้ว
ชีวิตมันก็แค่นี้ใช่มั้ยครับ
ถ้าทำไม่ได้หรืออยู่ไม่ได้ก็ตายไปซะ
ขออนุญาต tag ห้องศาสนาเพื่อข้อคิดในหลักความเชื่อของการมีชีวิตในแบบที่หลากหลายครับ
คุ้มมั้ยกับการและกับความมั่นคงด้วยชีวิต(ชีวิตแลกชีวิต)
* กระทู้นี้สามารถใช้งานได้เฉพาะผู้ที่มี Link นี้เท่านั้นค่ะตัวผมเลือกที่จะออกมาผจญภัยหลักจากที่ออกมาจากการทำงานที่มั่นคงและประสบความสำเร็จ
มากมายหลายหลายต่อหลายครั้งจนสุดท้ายหาเงินได้ก้อนหนึ่ง
ซึ่งนำมาใช้ในการลองทำสิ่งที่อยากทำที่เคยใฝ่ฝันมาตลอด
แต่เมื่อได้ลองทำแล้วกลับได้ผลลัพธ์คือไม่ใช่
แต่มาวันนี้วันที่เริ่มใหม่อีกครั้งถามตัวเองว่าถ้าย้อนกลับไปได้จะกลับไปมั้ย
คำตอบที่ได้คือการตอบว่า ไม่ ในแบบที่ไม่ได้หลอกตัวเองด้วย
(สภาวะการหลอกตัวเองเพื่อหลีกหนีจากความเศร้าโศกเสียใจในการตัดสินใจที่เลือกที่จะมาทำตามสิ่งที่อยากทำ
แต่สุดท้ายกลับไม่ใช่)
แต่ถ้าผมไม่ทำแบบนี้ก็จะไม่มีวันที่จะได้รู้เลยว่าตัวเองนั้นอยากที่จะทำอะไรและได้ลองทำสิ่งที่อยากทำจึงจะได้รู้ว่าเป็นยังไง
ซึ่งเมื่อผมมองย้อนมาถึงเหล่าอดีตเพื่อนร่วมงานทั้งหลายที่ตอนนี้ยังอยู่ที่เดิม
เมื่อเทียบกับชีวิตผมที่ได้เรียนรู้ตัวเองอย่างมากมายในเวลาที่ผ่านไปเท่ากัน
(คือถ้าผมยังอยู่ที่เดิมห่วงแต่อนาคตจะไม่มีวันได้รู้อะไรเลยในเรื่องของตัวเองว่าแท้จริงตัวเองนั้นต้องการอยากทำอะไร
ซึ่งจากที่ผมประสบมาก่อนและหลังการกระทำสิ่งที่ตัวเองนั้นปรารถนา
คือเราไม่มีทางที่จะรู้ได้เลยถ้าเรานั้นไม่ลองทำมันอย่างเต็มที่ทั้งปวงอย่างแน่นอน)
จึงเกิดคำถามขึ้นมาว่าคนทั่วไปนั้นที่เลือกความมั่นคงสุดท้ายก็ต้องจบชีวิตลงโดยที่ไม่ได้ทำอะไรเลยนั้น
มันคืออะไรยังไงครับ
ชีวิตเลือกไม่ได้ขนาดนั้นเลยเหรอ
แต่ผมก็เข้าใจถึงความหวาดกลัวอันถาโถมเพราะว่าผมน้ันหวาดกลัวยิ่งนักในอนาคตที่ไม่ว่าจะทำยังไงเราก็ไม่มีทางที่จะรู้ได้เลยว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตเราบ้าง แต่สุดท้ายก็เลือกที่จะทำในสิ่งที่อยากจะทำเพราะความหวาดกลัวว่าจะตายไปทั้งๆที่ไม่ได้ทำอะไรที่อยากทำนั้นมันมากกว่า
ดังเหตุการณ์คลาสสิคคอมตะ
คือใช้ชีวิตเต็มที่แต่สุดท้ายไม่ประสบความสำเร็จ
เงินหมดแต่ไม่ตายสุดท้ายบั้นปลายชีวิตลำบาก
กับ
ไม่เคยได้ใช้ชีวิตใดๆเลยนอกจากไปทำงานที่ตัวเองนั้นไม่ได้อยากทำจนแก่ตายเพราะเอาเข้าจริงๆการทำงานประจำนั้น
ต้องตื่นแต่เช้าและกว่าจะกลับถึงที่พักก็ค่ำนอนตื่นมาวนลูป เสาร์อาทิตย์ทำงานบ้านซักผ้าก็หมดแรงแล้ว
จะเอาเวลาและแรงที่ไหนไปเรียนรู้หรือสรรสร้างสิ่งใดได้
เพราะขนาดผมออกมาหัดเรียนลองทำอะไรซักอย่างบอกได้เลยว่าของจริงนั้น ถึงขั้นที่เป็นอาชีพหาเลี้ยงตัวเองได้นั้นยากมากมาย
นี่เป็นสาเหตุให้ผู้ใหญ่อายุ40ขึ้นไปถึงได้มีอัตราฆ่าตัวตายสูงใช่มั้ยครับ
เพราะเบื่อหน่ายเหลือเกินและไม่ต้องการที่จะพยายามอะไรแล้ว
ชีวิตมันก็แค่นี้ใช่มั้ยครับ
ถ้าทำไม่ได้หรืออยู่ไม่ได้ก็ตายไปซะ
ขออนุญาต tag ห้องศาสนาเพื่อข้อคิดในหลักความเชื่อของการมีชีวิตในแบบที่หลากหลายครับ