เรื่องเล่าโรคซึมเศร้า

สวัสดีครับเพื่อนๆวันนี้จะมาแชร์ประสบการณ์อาการโรคซึมเศร้า(?)ของผมให้ฟังนะครับ

เข้าเรื่องเลยละกันปกตินั้นผมเป็นคนที่ต่อหน้าเพื่อนๆผมเป็นคนร่าเริงเป็นตัวตลกในกลุ่มเพื่อนๆที่สร้างเสียงเฮฮาตลอดและมีหลายๆคนชมว่านิสัยหรือความคิดเป็น Positive ซึ่งจริงๆแล้วลึกๆในใจผมเป็นคนคิดมากอย่างหน้าตกใจคิดนุ้น เก็บคำพูดของคนอื่นมาคิดมากบ่อยๆ วิธีแก้ ของผมคือการตัดขาดจากทุกสิ่ง social หรือ กิจกรรมที่ทำให้พบปะเพื่อนหรือคนรู้จัก สักระยะเพื่อเป็นการชาร์จแบทให้เต็มแล้วค่อยกลับไป จนกระทั่ง ผมรู้สึก เหนื่อยเหมือนสะสมเอาไว้มากๆจนไม่รุ้สึกอะไรแล้ว แล้วที่หนักกว่าคือผมเป็นคนที่ไม่ชอบขอให้คนช่วย (ย้ำว่าไม่เลยจริงๆ) แม้แต่คนในครอบครัวก็ไม่เลย โดยเฉพาะเรื่องให้คำปรึกษา เพราะว่าส่วนใหญ่คำตอบที่ได้จะทำให้รุ้สึกแย่มากยิ่งขึ้น มีอยู่ช่วงนึง จะมีเพื่อนผมคนนึงจะโทรมาปรึกษาตลอด ไม่ว่าเรื่องจะเล็ก จะใหญ่อะไร ซึ่งผมรับฟังตลอดแต่หลังๆผมเรื่มรำคาญเพราะส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องที่มาบ่นให้ฟัง จนต่อเนื่องไปเป็นการไม่ชอบรับโทรศัพท์ อ้างนู้นอ้างนี่ เพื่อเบี่ยงที่จะไม่รับสาย แต่ก็พิมพ์ตอบตลอด ผมรู้ว่ามันไม่ดีแต่ บางทีบ่อยๆมันก็เหนื่อยมากจริงๆ

เพื่อนๆเคยรู้สึกว่าคนที่รู้จักคนรอบตัวมักชอบหันหลังให้ตลอดรึเปล่า เหตุมีอยู่ว่า ผมเคยมีปากเสียงกับเพื่อนในกลุ่ม แล้วมีเพื่อนสนิท (?) อยุ่ด้วยในวงสนทนา คนที่มีปากมีเสียงด้วยเป็นคนที่เพื่อนส่วนใหญ่ให้ความเกรงใจ เพื่อนคนนั้นพูดให้ท้ายอีกคนนึงบิดเบือนความจริงและ ทำให้ผมกลายเป็นตัวตลกในเรื่องที่ไม่เป็นเรื่อง ถึงแม้ผมจะเป็นคนที่ถูก ตั้งแต่วันนั้นผมก็ไม่ไว้ใจใครอีก เผื่อใจไว้สำหรับทุกอย่าง ไม่อยากสนิทกับใครมากเกินไป เพราะจะเป็นตัวเราที่เจ็บเอง อาจจะผิดหัวข้อไปหน่อยแต่นี่คือส่วนหนึ่งของโรคซึมเศร้าที่ผมมีอยู่

ฝากถึง คนหลายๆคนนะครับ บางทีคนที่ชอบทำให้เพื่อนหัวเราะ แท้จริงแล้ว ไม่มีใครอยากเป็นตัวตลกในกลุ่มเพื่อนหรอกครับ อาจจะฟังดูย้อนแย้ง แต่ความจริงมันเป็นอย่างงั้นจริงๆ ได้โปรดช่วยเห็นใจหรือพยายามเข้าใจคนเหล่านั้นจริงๆ
ถึง คนที่เป็นโรคซึมเศร้าหรือคนที่รู้สึกหดหู่กับอะไรหลายๆเรื่องนะครับ คุณมีค่าเสมอครับไม่ว่าจะดีหรือไม่ดี การที่คุณโดนว่าหรือด่าทอเสียๆหายๆไม่ได้แปลว่าคุณเป็นคนผิดเสมอไป อย่านำคำที่ว่าร้ายมาเก็บไปคิด เพราะมันก็เป็นแค่ลมปากของคนๆอื่น ชีวิตของเราเรากำหนดเองไม่มีใครสามารถมาบงการเราได้ ชีวิตคุณมีค่ายิ่งกว่าสิ่งใดในโลกนี้ อะไรที่ทำให้คุณรู้สึกแย่ให้เลิก หรือ ปลีกตัวออกมาซะ สู้ๆนะครับเป็นกำลังใจให้หลายๆคนให้หาเพื่อนแท้เพื่อนตายที่สามารถไว้ใจได้จริงๆสักที 
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้You're matter. You're beautiful beings living in this dirty world. You're worth more than anything in the world. จะมีความสุขรึไม่เริ่มได้จากตัวเราเองอย่าไปแคร์สายตาคนอื่น เห็นแก่ตัวบ้างก็ดี อย่าใส่ใจอะไรที่มากเกินไปที่ไม่จำเป็น คนมีเป็นพันล้านคน ไม่จำเป็นต้องไปแคร์กับคนที่ไม่เห็นค่าเรา สู้เราแคร์กับคนใกล้ชิดเราจะดีกว่า สู้ๆนะครับ ท่องไว้ว่าชีวิตฉันใครก็กำหนดไม่ได้ มั่นใจเข้าไว้ ถึงผมจะเป็นคนที่ผ่านทางมาแต่ก็อยากให้รู้ว่ามีคนที่เข้าใจคนอย่างคุณอยู่ เป็นกำลังใจให้ครับ