เรื่องเป็นงี้ค่ะ ตอนประถมเราเป็นอ้วนละสูงจนขึ้นม.1ก็อ้วนและดำด้วยเอาง่ายๆก็คือไม่สวยเลยเลยคิดมาลดน้ำหนักจาก70ไป สัก66-67ละก็กลับมาเป็นเหมือนเดิม จนตอนม.2เจอเพื่อนใหม่เขาดูแลตัวเองและแต่งตัวเก่งมากๆเราเห็น เราเลยเก็บมาคิดว่าเราควรหันมาดูแลตัวเองบ้างแล้วเพราะช่วงนั้นเราอ้วนและไม่ดูดีในกลุ่มเพื่อนๆเลย จนปิดเทอมม.2 เราเลยลดน้ำหนักด้วยตัวเองอีกครั้งเช่น ออกกำลังกายและกินน้อยลงจากที่กินเยอะ จนเปิดเทอม.3ก็ลดเยแะมากจากเสื้อใหญ่ๆก็หลวมไปหมดเราภูมิใจกับหุ่นที่ลดมาได้จนเพื่อนๆต้องทัก แต่พอเรียนไปได้สักพัก ก็เจอเพื่อนในห้องเขาทักมาหาเรามาในคำถามที่บ่งบอกว่าเรากินยาลดความอ้วนหรอเราก็บอกเขาไปตามตรงในสิ่งเรามาแต่ดูเหมือนเขาจะ เบะปากละไม่เชื่อในสิ่งที่เราพูด แต่เพื่อนๆในกลุ่มเขาก็ปรอบหนูละบอกว่า ช่างเขาเถอะเขาคงอิจฉา หนูเลยโอเคละไม่สนคำพวกนั้น *พอดีเราเป็นคนคิดมากอ่ะค่ะ* ละอีกหลายๆคนที่ไปฟังจากปากคนอื่นมาบ้างอ่ะค่ะมีอีกหลายครั้งเลยที่โดนว่ากินยาลดความอ้วน แต่เราสาบานเลยว่าไม่ได้กิน ทำไงดีคะ