เรื่องมีอยู่ว่า
ตอนนี้ครอบครัวผมมีกันอยู่3คน มีเเม่ มีพี่ชาย เเล้วก็ผม(พ่อเสียตั้งเเต่ตอนผม10ขวบ)ตอนนี้ผมอายุ27 ทุกคนต่างอยู่กันคนละที่ ผมรุสึกอึดอัดเวลาคุยกับเเม่ เวลาผมมีปัญหาเเม่มักจะไม่ช่วยปัญหาอะไรเลย เดือนก่อนผมขัดสนเรื่องเงินขอยืมเเม่1000เเม่ก็เฉยไม่ไห้ (เเค่ครั้งเดียว)เเต่เวลาเเม่มีปัญหา เเม่มักโทร ล่าสุดเมื่อกี้ ไห้คนอื่นยืม20000ได้คืนไม่ครบ ไหนพี่สะไภ้จะขอยืมอีก10000 ก็จะต้องหาไห้อีก ซึ่งฝั่งนั้นเเม่โทรมาเล่าไห้ฟังบ่อยๆยืมเเต่ได้คืนช้า ทีละ4-5000ชอบโทรมาร้องไห้ไห้ผมฟัง ทะเลาะกะพี่ชายผมบ้างผมเคยไปหาแม่ แม่ไห้ค่ารถ100 เวลาพี่ชายไปได้ครั้งละ1000 เเต่จริงๆผมก็ไม่ได้ต้องการหรอกครับ เเค่รู้สึกน้อยใจ
ผมอึดอัดมากเวลาเเม่โทรมาร้องไห้ให้ฟัง
ปล.ผมโทรหาเเม่ตลอดครับถามว่าเเม่เป็นอะไรบ้างประมาณอาทิตย์ละ1-2ครั้ง
**ผมควรรู้สึกยังไงดีครับ
พี่ชายแม่ไห้ไห้ทุกอย่าง ซื้อที่ดินไห้ แต่งเมียไห้
ผมไม่มีจะกินเเม่ยังไม่สนใจ ไม่เคยได้อะไรเลย
เวลาเเม่โทรมาระบายเรื่องที่
ผมควร สงสารเเม่เห็นใจเเม่
หรือผมควรน้อยใจดี
หรือผมไม่ควรน้อยใจ ด้วยคำว่ากตัญญูค้ำคอ
#ผมไม่ใช้เงินจากที่บ้านตั้งเเต่ออายุ13ครับ มีเเต่เเม่มาขอ