สวัสดีค่ะทุกคน กระทู้นี้เป็นกระทู้แรกนะคะ เราไม่รู้จะไปปรึกษาใครดีเลยอยากจะมาขอความคิดเห็นทุกคน
เริ่มจากเราอายุ 23 ปี จบมาได้แล้วประมาณปีกว่าค่ะ ทำงานมาได้ประมาณปีกว่า + ประสบการณ์ทำงานช่วงเรียน อีก2ปี
ตอนนี้เรามีแฟนค่ะ เป็นคนสิงค์โปร รู้จักกันตอนเค้ามาทำกิจกรรมมหาลัย เป็นเพื่อนกันค่ะ คือรู้จักกันมา 2ปีกว่าแล้ว
แต่เรื่องที่ได้คบกันเนี่ยคือเราไปเที่ยวที่สิงคโปร์เมื่อเดือนมิถุนายนที่ผ่านมา เราก็ชวนเค้าแบบเอ้ย เรากำลังจะไปเที่ยวนะมาเจอกันหน่อยไหม(ก่อนหน้านี้เค้าก็มาไทย ก็นัดเจอกันแบบเพื่อน) จนรอบนี่ที่เราไปสิงคโปร์ เค้ามาแปลก คือมาเจอเราทุกวันพาไปกินร้านดีๆ เพื่อนเราก็บอกว่าไม่ปกติละ จนวันสุดท้ายเค้าสารภาพว่าชอบเรา จนเปิดใจคุยมาเรื่อยๆ
ตอนแรกไปได้ดีค่ะ คุยกันได้ดี มีอะไรก็บอกกัน (โดยเราเป็นคนที่พูดอะไรตรงๆคะแบบไม่ค่อยมีนิสัยผู้หญิงเท่าไหร่)
จนวันเกิดเค้าเราก็บินไปอีกรอบ โดยรอบนี่ก็รู้จักกับทางบ้านเค้าด้วย โอเคดีทุกอย่าง จนอีกเดือนนึงเค้าบินมาหาเราที่ไทยแล้วขอเราเป็นแฟน เราก็ตกลง
แต่ประเด็นมันอยู่ตรงนี้ค่ะ เค้าพึ่งได้เริ่มทำงาน แล้วก็เลือกทำประกันอีก เพราะเค้าขอบงานแบบคุยกับคนแต่ก็รู้ว่างานในสิงคโปร์มันคือเครียดมาก เค้าบีบตัวเองเยอะมากค่ะ แต่ว่าเราก็เข้าใจนะคะ แบบเราคิดว่ารักมันคือการให้ คอยให้กำลังใจซึ่งกันและกัน แบบไม่ตอบแชทเราไม่เป็นไร แต่ว่างก็มาตอบนะ เราเคยถามว่ารำคานรึเปล่าที่ทักไปแบบเล่าเรื่องที่เจอมา สวัสดีตอนเช้า นอนละนะ ไรแบบนี่ เค้าก็บอกไม่ได้รำคาน อ่ะ เครียจบกันไป เราก็เก็ตในจึดๆนี่เราก็ไม่เคยขออะไรเค้าด้วยซ้ำ จนเราแบบเออเนี่ยเดือนนี้ยังจะให้อยากไปหาอยู่ไหม ถ้าไปเราจะไปจองตั๋ว เค้าก็บอกว่ามาๆ อยากให้มา เทก็เลยจองไป
เรากำลังจะบินไปอาทิตย์หน้าละค่ะ เค้าก็แบบ เค้าประเด็นที่แบบ เค้ารู้สึกว่าแบบนี่มันไม่ใช่ เค้ารู้สึกผิดที่ไม่ได้ดูแลเรามากพอ ทำงานหนักจนแทบจะไม่มีเวลาพัก เราก็เลยถามเค้ากลับไปว่า จนเราต้องขอไปคุยกับเค้าตอนเจอหน้าละกัน คือเราก็ร้องให้มาแล้วหลังจากที่เค้าได้เริ่มประเด็นนี้มารอบนึง จนเราก็แบบ อ่ะกูไม่ทักก็ได้ อยากคุยก็ทักมา จนเค้าทักมาคุยแล้วก็เรื่องเดิม เราว่าเราเข้มแข็งมากเลยนะคะ เรารู้สึกว่าเราคุยด้วยเหตุละผล เราบอกเค้าว่าให้เราอยู่ข้างๆเธอได้ไหม ทำไมเราแค่มีค.สุขไม่ได้หรอ อยากคุยก็ทัก เจอไรมาก็เล่า เค้าก็เหมือนให้คำตอบไม่ได้ จนเราบอกขอคุยต่อหน้าละกัน
เราควรทำไงดีคะ เรารู้สึกว่าเรื่องนี้มันสามารถจับมือกันผ่านไปได้
เราอยากจะเห็นแก่ตัวบ้าง ทำอะไรที่ทำให้เรามีความสูข เราควรบอกเค้าไงดี
จริงๆเราไม่ชอบอาชีพประกันเพราะเค้าเครียดมาก จากที่เราดูเค้าน่าจะเหมาะกับงานอื่นมากกว่า ถ้ามีความสุขกับงานคงไม่กลับบ้านมาร้องไห้จริงไหมคะ
และสุดท้ายขอกำลังใจหน่อยค่ะ คือเรารู้สึกว่าเราทำดีที่สุดแล้ว จะเกิดอะไรเราก็ต้องยอมรับมัน
ขอบคุณนะคะ ใครที่เข้ามาอ่าน และคุยกันเป็นเพื่อน ถามมาได้เลยนะคะ แผลสดมาก คิดว่าคืนนี้น่าจะไม่ได้นอน
ปรึกษาความรักค่ะ นอนไม่หลับ ใครว่างมาคุยกันนะคะ
เริ่มจากเราอายุ 23 ปี จบมาได้แล้วประมาณปีกว่าค่ะ ทำงานมาได้ประมาณปีกว่า + ประสบการณ์ทำงานช่วงเรียน อีก2ปี
ตอนนี้เรามีแฟนค่ะ เป็นคนสิงค์โปร รู้จักกันตอนเค้ามาทำกิจกรรมมหาลัย เป็นเพื่อนกันค่ะ คือรู้จักกันมา 2ปีกว่าแล้ว
แต่เรื่องที่ได้คบกันเนี่ยคือเราไปเที่ยวที่สิงคโปร์เมื่อเดือนมิถุนายนที่ผ่านมา เราก็ชวนเค้าแบบเอ้ย เรากำลังจะไปเที่ยวนะมาเจอกันหน่อยไหม(ก่อนหน้านี้เค้าก็มาไทย ก็นัดเจอกันแบบเพื่อน) จนรอบนี่ที่เราไปสิงคโปร์ เค้ามาแปลก คือมาเจอเราทุกวันพาไปกินร้านดีๆ เพื่อนเราก็บอกว่าไม่ปกติละ จนวันสุดท้ายเค้าสารภาพว่าชอบเรา จนเปิดใจคุยมาเรื่อยๆ
ตอนแรกไปได้ดีค่ะ คุยกันได้ดี มีอะไรก็บอกกัน (โดยเราเป็นคนที่พูดอะไรตรงๆคะแบบไม่ค่อยมีนิสัยผู้หญิงเท่าไหร่)
จนวันเกิดเค้าเราก็บินไปอีกรอบ โดยรอบนี่ก็รู้จักกับทางบ้านเค้าด้วย โอเคดีทุกอย่าง จนอีกเดือนนึงเค้าบินมาหาเราที่ไทยแล้วขอเราเป็นแฟน เราก็ตกลง
แต่ประเด็นมันอยู่ตรงนี้ค่ะ เค้าพึ่งได้เริ่มทำงาน แล้วก็เลือกทำประกันอีก เพราะเค้าขอบงานแบบคุยกับคนแต่ก็รู้ว่างานในสิงคโปร์มันคือเครียดมาก เค้าบีบตัวเองเยอะมากค่ะ แต่ว่าเราก็เข้าใจนะคะ แบบเราคิดว่ารักมันคือการให้ คอยให้กำลังใจซึ่งกันและกัน แบบไม่ตอบแชทเราไม่เป็นไร แต่ว่างก็มาตอบนะ เราเคยถามว่ารำคานรึเปล่าที่ทักไปแบบเล่าเรื่องที่เจอมา สวัสดีตอนเช้า นอนละนะ ไรแบบนี่ เค้าก็บอกไม่ได้รำคาน อ่ะ เครียจบกันไป เราก็เก็ตในจึดๆนี่เราก็ไม่เคยขออะไรเค้าด้วยซ้ำ จนเราแบบเออเนี่ยเดือนนี้ยังจะให้อยากไปหาอยู่ไหม ถ้าไปเราจะไปจองตั๋ว เค้าก็บอกว่ามาๆ อยากให้มา เทก็เลยจองไป
เรากำลังจะบินไปอาทิตย์หน้าละค่ะ เค้าก็แบบ เค้าประเด็นที่แบบ เค้ารู้สึกว่าแบบนี่มันไม่ใช่ เค้ารู้สึกผิดที่ไม่ได้ดูแลเรามากพอ ทำงานหนักจนแทบจะไม่มีเวลาพัก เราก็เลยถามเค้ากลับไปว่า จนเราต้องขอไปคุยกับเค้าตอนเจอหน้าละกัน คือเราก็ร้องให้มาแล้วหลังจากที่เค้าได้เริ่มประเด็นนี้มารอบนึง จนเราก็แบบ อ่ะกูไม่ทักก็ได้ อยากคุยก็ทักมา จนเค้าทักมาคุยแล้วก็เรื่องเดิม เราว่าเราเข้มแข็งมากเลยนะคะ เรารู้สึกว่าเราคุยด้วยเหตุละผล เราบอกเค้าว่าให้เราอยู่ข้างๆเธอได้ไหม ทำไมเราแค่มีค.สุขไม่ได้หรอ อยากคุยก็ทัก เจอไรมาก็เล่า เค้าก็เหมือนให้คำตอบไม่ได้ จนเราบอกขอคุยต่อหน้าละกัน
เราควรทำไงดีคะ เรารู้สึกว่าเรื่องนี้มันสามารถจับมือกันผ่านไปได้
เราอยากจะเห็นแก่ตัวบ้าง ทำอะไรที่ทำให้เรามีความสูข เราควรบอกเค้าไงดี
จริงๆเราไม่ชอบอาชีพประกันเพราะเค้าเครียดมาก จากที่เราดูเค้าน่าจะเหมาะกับงานอื่นมากกว่า ถ้ามีความสุขกับงานคงไม่กลับบ้านมาร้องไห้จริงไหมคะ
และสุดท้ายขอกำลังใจหน่อยค่ะ คือเรารู้สึกว่าเราทำดีที่สุดแล้ว จะเกิดอะไรเราก็ต้องยอมรับมัน
ขอบคุณนะคะ ใครที่เข้ามาอ่าน และคุยกันเป็นเพื่อน ถามมาได้เลยนะคะ แผลสดมาก คิดว่าคืนนี้น่าจะไม่ได้นอน