คือ เรากับแฟนคบกันมาสองปี อยู่ด้วยกันทุกวัน
ความรักของเราเป็นความรักที่คนรอบตัวบอกว่าเหมาะสมกัน
เป็นความรักที่คนรอบตัวต่างสนับสนุน
อ่อ ลืมบอกไปว่าเราอายุมากกว่าแฟนเรา2ปี
เราคบกับเขาตั้งแต่เขาอายุ19 ตอนนั้นเรา21
แต่แฟนเราเขามีความคิดเป็นผู้ใหญ่
 
แฟนเราน่ารักมาก ดูแลใส่ใจเราตลอด
แต่ก็มีข้อเสียคือเขาเป็นคนชอบดื่ม ดื่มแบบต้องดื่มแทบทุกวัน
และบางทีเขาก็เมาหนักจนอาละวาดใส่คนในบ้าน
แต่ไม่เคยทำร้ายเรานะ แค่โวยวาย
แรกๆที่เจอสถานการณ์แบบนั้นเรารับแทบไม่ได้
เราโตมาในครอบครัวที่แทบจะไม่แตะเครืองดื่มแอลกอฮอลเลย
(แต่เราดื่มนะบางโอกาส)
 
เราไม่เคยคิดว่าตัวเองต้องมาเจอกับอะไรแบบนี้
ตอนนั้นยอมรับว่าก็คิดนะว่าจะไม่ทน แต่เขาขอโอกาส
เราก็ให้โอกาสเขามาตลอด... (นับครั้งไม่ถ้วน)
จนเขาเริ่มทำงาน (เขาไม่ได้เรียนต่อมหาลัยเพราะทางบ้านเขาล้มละลาย)
เขาก็ทำงานช่วยเหลือครอบครัวเขา
เราก็ทำทุกอย่างเพื่อช่วยเหลือเขา
เรายอมทิ้งแทบทุกอย่างในชีวิตตัวเอง
เรายอมเสียทุกอย่างได้เพื่อเขา (ยกเว้นครอบครัวเรา)
ทิ้งความสบาย ทิ้งการเรียน(โง่มาก อย่าทำตามนะ)
เพื่อมาช่วยที่บ้านเขาทำงาน หาเงินมาช่วยเหลือที่บ้านเขา
 
เราก็อยู่กันมาเรื่อยๆจนเกือบ2ปี
แฟนเราก็ได้งานๆนึงเป็นงานที่เขาชอบ
แรกๆเราก็ทั้งห่วงทั้งหวง แต่เราก็สนับสนุนเขานะ
เขาฝึกซ้อมและพยายามทุ่มเทกับงานเขามาก
เราก็คอยให้กำลัง และ คอยดูแลเขามาตลอด
หวังว่าวันนึงเขาจะเก่งพอที่จะไปแข่งขันเหมือนพี่ๆได้บ้าง
 
จนเขาเริ่มเปลี่ยนไป.. (ไม่ใช่มีคนอื่นนะ)
เขาเริ่มติดเพื่อนที่ทำงาน เริ่มดื่มหนักหลังเลิกงาน
แรกๆเราโอเค เราเข้าใจว่าเขาเหนื่อย เราก็ให้เขาได้มีเวลาชิวบ้าง
แต่พอนานวันเข้า เขาเริ่มดื่มหนักจนบางวันขับรถกลับไม่ได้
เมาหลับหน้าที่ทำงาน ไปดื่มต่อห้องเพื่อนไม่กลับบ้าน
บวกกับเพื่อนเขาเป็นคนที่มีความคิดค่อยข้างเห็นแก่ตัว
เช่น เขาบอกว่าจะทำเพื่อนครอบครัวเพื่อคนอื่นทำไม
ทำเพื่อตัวเองก็พออะไรแบบนี้
เราก็งงว่าเห้ย คิดแบบนี้ได้ไงว่ะ ?
เราเลยพยายามดึงแฟนเราออกห่างเพื่อนคนนั้น
แต่กลายเป็นว่ามันสายไปแล้ว..
แฟนเราจากที่ทำเพื่อครอบครัว เพื่อเรา
เขาบอกว่าเขาอยากทำเพื่อตัวเอง ทำตามใจตัวเองบ้าง ..
การทำเพื่อตัวเองของเขาคือการดื่มเท่าไหร่ก็ได้
กลับบ้านตอนไหนก็ได้ จะไปไหนอะไรยังไงก็ได้
จากที่แคร์เรา ใส่ใจเรา เขาไม่สนใจ ไม่แคร์
ไม่แยแสความห่วงใยที่เรามีให้เลย
เรากลายเป็นความน่ารำคาญสำหรับเขาไปแล้ว
 
และในที่สุดเราเลิกกัน (มีปัญหาอีกเยอะแต่ขอไม่พูดถึงล่ะกันนะ)
 
ตอนนี้เรากับเขาเลิกกันได้ปีกว่าแล้ว..
ช่วงแรกเราแทบบ้า ไม่เป็นผู้เป็นคน เสียศูนย์ไปเลยช่วงนึง
กว่าจะกลับมายืนขึ้นได้ก็หนักเอาเรื่องอยู่เหมือนกัน
 
เราพูดได้เต็มปากเลยว่าตลอดเวลาหนึ่งปีกว่าที่ผ่านมา
ไม่มีวันไหนเลยที่เราไม่คิดถึงเขา ไม่มีวันไหนเลยจริงๆ
 
ตั้งแต่เลิกกับเขา เราก็ไม่เคยเปิดใจให้ใครอีกเลย 🔒🖤
 
ตอนแรกๆเราก็โกธรเขานะ เราแค้น เราเกลียดเขามาก
ตอนนั้นรู้สึกแบบถ้าชีวิตเขาแย่ ชีวิตเขาพัง เราจะสะใจมาก
 
แต่เมื่อเวลาผ่านไป เรากลับรู้สึกว่า...
เราอยากเห็นเขามีความสุข
อยากเห็นชีวิตที่ดี เติบโต และก้าวไปข้างหน้า
อยากเห็นเขาประสบความสำเร็จในชีวิต
 
เรารับรู้เรื่องราวของเขาผ่านคนรอบตัวเราเสมอ
ทุกคนมักจะมาอัพเดทชีวิตเขาให้เราฟัง
(แต่ทุกคนขอร้องเราเสมอว่าไม่ว่ายังไงก็.. อย่ากลับไปหาผู้ชายคนนี้อีก)
 
ตอนนี้เราก็ยังคงเฝ้ามองเขาอยู่ห่างๆ
เฝ้ามองดูเขาเติบโตเป็นคนที่เก่งขึ้นทุกวันๆ
เป็นกำลังใจที่เขาไปเคยรับรู้อยู่ตรงนี้..
 
ตอนคบกันเราเคยคิดมาตลอดว่าเราเสียเขาไปไม่ได้..
แต่วันที่เราตัดสินใจออกมาจากชีวิตเขา
เราคิดว่า ถ้าการที่เขาที่มีเรามันทำให้เขาไม่มีความสุข
การเดินออกมาคงเป็นทางที่ดีกว่า..
 
วันนั้นเราตัดสินใจเดินออกมาจากชีวิตเขาเพราะเรารักเขา
รักเขามาก มากจนทนไม่ได้ถ้าเขาต้องทุกข์
 
ส่วนเราเอง
เราก็ไม่อยากเสียใจที่เป็นต้นเหตุที่ทำให้เขาทุกข์อีกแล้ว
 
ถ้าวันนี้มีใครสักคนถามเราว่า..
" ถ้าเขากลับมาเราจะกลับไปมั้ย ? "
เราคงตอบได้แค่ " ไม่รู้สิ.. แต่ที่เรารู้คือ เขาจะไม่กลับมา 🍂"
 
ไม่รู้สิ.. แต่เรารู้สึกว่าเขาไม่มีวันกลับมา
บางทึเขาอาจลืมเราไปแล้วก็ได้
 
เรายอมหยุดแล้วให้เขาเดินไป เราอาจจะมองเห็นเขาชัดขึ้นก็ได้..
มองเขาอยู่ข้างหน้าเรา แต่แค่เราไม่ได้เดินอยู่ข้างๆกัน
 
                               🌩                                                  🌧
          🌧                                      🌧                      🌦
                                   🌧                  ⚡           ⛈
                       ⛈                  🚁           
                             🍃
_______ 🚶‍♂️ ____________🌳_____________ 🚶‍♀️______ 🌳🍃
 
ถ้าคุณรักใครสักคนจริงๆ
คุณจะอยากเห็นเขามีความสุข
คุณจะทนไม่ได้หากเขาต้องทุกข์ใจ
 
เหมือนที่ความรักบอกให้เราปล่อยเขาไป 🍂
 
ท้ายที่สุดแล้ว.. หากมีวันที่เราได้กลับมาเจอกัน
ขอให้เราเจอกันอีกทีในวันที่เราต่างโตเป็นผู้ใหญ่มากกว่านี้ 🖤
 
 
แด่... ความรัก