สวัสดีค่ะ ตอนนี้เรารู้สึกว่า เราเป็นตัวอะไรในครอบครัวของเรา วันนี้เป็นวันที่แย่อีกวันนึง เราถูกด่าว่า ตื่นเช้ามาก็เล่นโทรศัพท์ไม่เอาอะไรเลย ทั้งๆที่เช้านี้เรายังไม่ได้แตะโทรศัพท์เลยด้วยซ้ำ ก็มีแต่พี่เราที่เอาของเราไปเล่น และพวกงานบ้านก็เป็นของพี่เรา แต่เรากลับโดนด่าว่าไม่เอาอะไรเลย คือแบบ เรายังไม่ทันจะเล่นโทรศัพท์สักแอะเลยนะ แต่กลับโดนว่า แต่พี่เราที่เล่นโทรศัพท์อยู่ กลับไม่โดนว่าแถมยังขู่ว่าจะเอาโทรศัพท์เราไปให้พี่อีก เวลาเราทำอะไรไม่ได้ดั่งใจก็ทำร้ายร่างกายเรา แบบนี้ยังเรียกว่าครอบครัวอยู่มั้ยคะ เวลาสอบเสร็จ หรือ ทำอะไรที่มันเหนื่อยๆ ก็ไม่เคยที่จะถามสารทุกข์สุกดิบให้มีกำลังใจเลย มีแต่คอยซ้ำเติม จนเราคิดว่า ถ้าเราตายไปพวกมันคงจะดีกับพวกเขา จริงๆ อยากย้ายออกไปจากที่นี่ อยากจะทิ้งพวกมันทุกคน เรียนก็ตั้งใจเรียน ไม่ออกนอกลู่นอกทาง แต่ก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงไม่พอใจอะไรนักหนา ต้องตายไปใช่มั้ยถึงจะสาแก่ใจ
ความสุขที่ได้อยู่กับครอบครัวคืออะไร?