ครอบครัวเเฟน พ่อเเม่เขาไม่ค่อยสนใจเลี้ยงเขาเเบบทิ้งๆขว้างๆมาตั้งเเต่เด็ก ทั้งที่เป็นครอบครัวที่เพอร์เฟค เเต่ให้หาเงินใช้เล่าเรียนเองด้วยความที่เป็นเด็กบ้านนอก งานที่จะทำได้ก็มีเเต่พวกงานไร่งานสวย ขุดมัน ตัดอ้อย รับจ้างทั่วไป ได้วันละร้อยสองร้อยจะซื้อของเเต่ละที่ก็ต้องคิดเเล้วคิดอีกส่วนมากเงินที่หาได้ก็ไม่ค่อยได้ใช้ยุดีหามาได้เเม่ก็ยึด ค่าเทิมค่ากินใช้นุ่นนี่นั่นมันก็เยอะยุเเล้ว เงินที่หามาได้ก็ยังได้ใช้ไม่ถึงครึ่ง ค่าข้าวที่รร.ตอนกลางวันเราเลี้ยงซ่ะส่วนใหญ่ เขาเคยคิดจะเลิกเรียน เเต่พ่อเเม่ก็ด่าบังคับให้เรียนโดยที่ม่ให้เงินเรียน รถก็ห้ามใช้เราก็ต้องไปรับบ้างบ้านเเฟนยุไกลมากจ้า บ้านฉันยุใกล้รร.เกือนติดเเต่ต้องไปรับเเฟนที่ยุบ้านห่างจากรร.เป็นสิบโล มากับเพื่อนบ้าง เขามีสิทเเค่กินข้าวในบ้าน นอนในบ้าน เข้าห้องนำ้  เวลาป่วยก็โดนหาว่าสำออย ด่าทอสารพัด ต้องตะเกียกตะกายไปหาหมอเอง จ่ายเงินเอง เวลาท้อเหนื่อยก็ปรึกษาไครไม่ได้
พึ่งไครไม่ได้ ได้เเค่คำซำ้เติมจากครอบครัว ส่วนฉันจะให้เงินใช้ก็ม่มีให้ เพราะเรียนเหมือนกันจะขอเงินพ่อเเม่ไปเลี้ยงผช.ก็ยังใงยุ ทำได้เเค่ช่วยเล้กๆน้อยๆให้คำปรึกษาปลอบ ให้กำลังงใจ พยายามไม่พุดให้รุ้สึกเเย่ เเละก้หวังสักวันจะเรียนจบม.ปลายเเล้วจะได้พาเขาออกไปจากที่นี่
ไปทำงานหาเงินเรียนต่อ โดยม่ต้องมีคนมาพูดให้บั่นทอนจิตใจกำลังใจ
ที่เล่ามา ครอบครัวเเฟนไม่มีความอบอุ่นเลย พอจะเป็นไปได้ใมที่ทำให้เขาหันมาเล่นยา เเล้วคนที่เป็นเเฟนเเบบฉันควรทำยังใง