เขาย้ายมาทำงานที่เดียวกับเราได้ประมาณ5เดือนแล้วค่ะ ก่อนหน้านี้ไม่ค่อยได้ติดต่องานร่วมกันเท่าไรเพราะทำงานคนละแผนกแต่เจอหน้ากันทุกวันนะคะไม่เคยคุยกันแบบส่วนตัวมาก่อน เพิ่งมามีช่วงเดือนล่าสุดค่ะที่ได้ร่วมงานกันอย่างเป็นทางการ ในระหว่างที่ทำงานเราจะคุยกันทั้งเรื่องงานและเรื่องจิปาถะที่พบเจอระหว่างวันด้วยกัน เช่น วันหยุดไปนี่มานะ ไปทำงั้นมางี้มา อะไรทำนองนั้นค่ะ ทำความรู้จักกันตามปกติทั่วไป แต่ที่ไม่ปกติเลยคือ นอกเวลาทำงานในสายตาคนอื่นเรากับเขาแทบจะไม่ค่อยได้ทักทายกันเลยค่ะ เดินสวนกันก็ยิ้มเล็กน้อยแค่นั้น แต่มีจุดนึงที่ทำให้เราตะหงิดใจ เรามักจะสบตากับเขาเสมอเวลาที่หันไปทางเขา เหมือนเขาคอยมองเราอยู่ตลอดเวลา(มีเพื่อนร่วมงานช่วยยืนยันว่าเห็นเขามองเราเหมือนกัน) เหมือนเขาพยายามจะพูดอะไรแต่พอเราถามหรือสนใจเขาจะเลี่ยงตอบแล้วเปลี่ยนเรื่องไปเสมอ เขาแสดงความห่วงใยเราเวลาที่ทำงานดึกจะโทรมาคุยเป็นเพื่อนตลอดจนเราทำงานเสร็จ แบบนี้เขามีใจหรือแค่อัธยาสัยดีแบบเพื่อนร่วมงานทั่วไปหรอคะ ไม่กล้าถามออกไปตรงๆกลัวจะมั่นใจตัวเองเกินไปแล้วเขาจะรู้สึกกับเราไม่เหมือนเดิม