ตามหัวข้อเลยค่ะ เมื่อก่อนเราไม่รู้สึกแบบนี้นะ รักกันดี ดูแลกัน จนกระทั่งเราไปเห็นโทรศัพท์เขา เขากลับไปคุยกับแฟนเก่า คุยในทางชู้สาวชวนกันขึ้นเตียง แต่บอกกับเราว่าไม่มีอะไร คุยเฉยๆ (เขามาค้างกับเราทุกวันข้อนี้เราเชื่อมั้ง) แต่มันก็คงไม่มีใครชอบหรอกค่ะ ที่แฟนกลับไปคุยกับแฟนเก่า
เราจับได้ถึง 3 ครั้งว่าเขายังคุยกันอยู่ทั้งๆที่รับปากเราแล้วว่าจะเลิกคุย แล้วเขาก็เริ่มโมโหเราง่ายๆ เหวี่ยงเราง่ายๆ ทั้งๆที่เรายังไม่ได้ทำอะไรผิดเลย หรือบางครั้งเรานั่งเฉยๆ ก็โดนเหวี่ยงใส่ เสียใจร้องไห้ก็ผิด คือทำอะไรที่เคยทำให้กลายเป็นผิดทุกอย่าง ตวาด ตะคอก และขู่เลิกบ้าง ท้าเลิกบ้าง ให้ไปหาคนอื่นบ้าง
หลังจากนั้นมา เราไม่มีความสุขเลย เวลาเขาอยู่ใกล้เราจะอึดอัด ไม่เป็นตัวของตัวเอง ไม่อยากคุยด้วย ไม่อยากมองหน้า แต่มันก็ไม่ยอมเลิกกับเรา ถ้าจะเลิกกันจริงๆ เราคงต้องหนีข้ามจังหวัด ข้ามภาค ไปเลย มันราวีเราไม่ปล่อยแน่
เอาไงต่อดี คิดอยู่คนเดียว หาทางออกได้มั่งไม่ได้มั่ง อยากได้คำแนะนำ
ปล.อย่าเพิ่งด่าว่าเป็นควายนะ
รู้สึกอึดอัด ไม่สบายใจ ไม่เป็นตัวของตัวเอง เวลาอยู่กับแฟน
เราจับได้ถึง 3 ครั้งว่าเขายังคุยกันอยู่ทั้งๆที่รับปากเราแล้วว่าจะเลิกคุย แล้วเขาก็เริ่มโมโหเราง่ายๆ เหวี่ยงเราง่ายๆ ทั้งๆที่เรายังไม่ได้ทำอะไรผิดเลย หรือบางครั้งเรานั่งเฉยๆ ก็โดนเหวี่ยงใส่ เสียใจร้องไห้ก็ผิด คือทำอะไรที่เคยทำให้กลายเป็นผิดทุกอย่าง ตวาด ตะคอก และขู่เลิกบ้าง ท้าเลิกบ้าง ให้ไปหาคนอื่นบ้าง
หลังจากนั้นมา เราไม่มีความสุขเลย เวลาเขาอยู่ใกล้เราจะอึดอัด ไม่เป็นตัวของตัวเอง ไม่อยากคุยด้วย ไม่อยากมองหน้า แต่มันก็ไม่ยอมเลิกกับเรา ถ้าจะเลิกกันจริงๆ เราคงต้องหนีข้ามจังหวัด ข้ามภาค ไปเลย มันราวีเราไม่ปล่อยแน่
เอาไงต่อดี คิดอยู่คนเดียว หาทางออกได้มั่งไม่ได้มั่ง อยากได้คำแนะนำ
ปล.อย่าเพิ่งด่าว่าเป็นควายนะ