ผิดมั๊ย จะหาแรงบันดาลใจด้วยการมีลูก

สวัสดีค่ะ เราเป็นพนักงานบริษัท อายุ 30 ต้นๆ แต่งงานมาแล้ว 2 ปี อยู่บ้านกับสามีและแม่สามี และกำลังวางจะเรียนต่อปริญญาเอกค่ะ
งานที่ทำก็มีความมั่นคงดีค่ะ และดูจะมีก้าวหน้าขึ้นเรื่อยๆ ทุกอย่างเหมือนจะดูดีและไปได้สวยค่ะ สภาพแวดล้อมดี เพื่อนร่วมงานดี เงินดี
แต่ปัญหาก็คือ เรารู้สึกท้อและเหนื่อยจากการทำงานและเตรียมตัวเรียน จนบางครั้งเราก็คิดว่า เราจะทนเหนื่อยแบบนี้ไปเพื่ออะไร
เราพยายามหาคำตอบอยู่หลายครั้ง คำตอบมันก็จะมาในรูปแบบของ "เงินไง" ทำงานแล้วก็ได้เงิน มีเงินเราก็จะได้ของที่อยากได้
แต่มันก็ฮึดขึ้นได้เพียงชั่วครั้งชั่วคราวเท่านั้น 

ในช่วงเวลาเดียวกันนี้ เพื่อนๆเราก็ทยอยมีลูกกันแล้ว เรามีโอกาสได้ไปเยี่ยมเยียนหลานๆ ได้เห็นพัฒนาการของพวกเค้าผ่านโลกโซเซียลบ้าง
ได้ดูคลิปเด็กๆเล่นกับพ่อแม่บ้าง มันทำให้เรารู้สึกอบอุ่นหัวใจอย่างบอกไม่ถูก
จนเราคิดว่าบางทีหากเรามีลูก ได้กลับบ้านมาแล้วเจอเด็กตัวน้อยๆรอเราอยู่ที่บ้าน มันคงจะชุ่มชื่นหัวใจน่าดู
แต่ปัญหาก็คือ สามีเราคิดว่ายังไม่พร้อมที่จะมีตอนนี้ค่ะ
เค้าให้เหตุผลว่า ด้วยความไม่พร้อมหลายๆอย่าง ทั้งบ้านที่กำลังสร้าง เรียนต่อ งานที่กำลังรุ่ง เค้าไม่อยากให้ลูกเกิดมาอยู่บนความไม่พร้อมเหล่านี้ค่ะ
ในใจลึกๆเราก็เห็นด้วยกับเค้านะคะ แต่ด้วยอายุและสภาวะตอนนี้ มันก็ยังรู้สึกที่จะอยากมีอยู่ดี
เลยอยากขอความเห็นจากเพื่อนๆค่ะ ว่าการที่เราจะหาสิ่งยิดเหนียวให้พ้นจากความเหนื่อยหนายเหล่านั้นด้วยการมีลูก
มันเป็นความคิดที่สมควรมั๊ย ที่เราจะคาดหวังการมีความสุขของเราไว้กับเด็กน้อยคนนึง
หรือว่าจริงๆแล้ว เราแค่เห็นเพื่อนๆมีลูกกันเราก็อยากมีบ้าง แค่นั้น