อารมณ์ผมตอนนี้เหมือน หมอเป้ง ที่กำลังคิดถึง ทานตะวันอะครับ
เเต่ผมคิดถึงเขา ผ่านมาเป็นปีละ ผมรักใครไม่ได้เลย ผมคิดถึงเขามากหวังลมๆเเล้งๆว่าสักวันเขาจะกลับมา ทั้งๆที่รุ้ว่าไม่มีวัน

ผมอยากเอาความคิดนี้ออกจากสมองครับผมอยากเปิดใจบ้าง ลองมาหลายวิธี อยาถามคนในนี่ว่ามีวิธีใหนบ้าง

ผมเริ่มท้อเเล้ว 😢