เราเป็นคนที่มองโลกในแง่บวก เกรงใจคนอื่นมากๆแล้วชอบใช่คำว่าไม่เป็นไรบ่อยมากทั้งๆที่มันเป็น เราเป็นคนเฟรนลี่คุยได้หมด แต่เปิดใจยาก การที่จะให้ใครสักคนเข้ามาในโลกส่วนตัวเราไม่ง่ายเลย จนได้เจอเค้า
คือเรากับคบกับแฟนมาไม่นานมาก แล้วเค้าเป็นคนที่เฟลง่ายมาก เราพนายามทำให้เค้ายิ้มได้มากที่สุดแต่บางที่ก็เหมือนเรายังไม่สามารถทำให้เค้าอารมณ์ดีได้
บางทีก็เคยลองถามว่าทำไมถึงอารมณ์ขึ้นลงง่ายแบบนี้ เค้าก็รู้ตัวว่าเค้าเป็นคนไม่มีเหตุผล ชอบทำไรตามใจตัวเอง ไม่มีใครบังคับเค้าได้แม้พ่อแม่ แต่ก็ไม่ได้ดื่อ ไม่ฟังพ่อกับแม่เค้าขนาดนั้น เค้าออกจะอินดี้ๆ มีอีโก้ในตัวเองพอควร
เรามีหลายอย่างที่ไม่เหมือนกันมาก เหมือนเค้ามีโลกคนละใบกับเรา แต่เค้าพูดเสมอว่ารักเราและอยู่ด้วยกันไปนานๆ สร้างครอบครัวด้วยกัน แต่บางทีเรามีชีวิตที่ไม่ค่อยเหมือนกันสักเท่าไหร่เลย รวมถึงระยะทางซึ่งไม่ใกล้แต่ก็ไม่ได้ไกลมาก บางทีก็เป็นอุปสรรคในกรรที่จะเจอกัน แต่เราก็พยายามหาเวลามาเจอกันแทบทุกครั้งที่ว่างตรงกัน
เค้าพึ่งเลิกกับแฟนเก่าปีกว่า แต่คบกันมาเกิน6ปี+ เวลาเดินจับมืออยู่ด้วยกันอยู่ๆก็พูดถึงแฟนเก่า เช่น เค้าเคยมากินข้าวที่นี่กับแฟนเก่าด้วย, เคยไปนี้ด้วยกัน, ชอบทำนี้นั่นด้วยกัน. พอเราฟังเราก็จุกๆมนอกพูดไรไม่ออกได้แต่ยิ้มแล้วเงียบไป เราไม่กล้าถามเค้า เรากลัวเค้าจะคิดมากกับคำถามเรา
จนมีวันนึ่งเค้าอารมณ์ไม่ดี เหมือนอะไรๆไม่ได้ดั่งใจเค้า เราก็พยายามที่จะฮีลเค้าแล้ว อยู่ๆเค้าก็พูดขึ้นมาว่าเค้าต้องการคนที่ข่วยให้เค้ามีความสุขเหมือนเมื่อก่อน ตอนนี้ดูชีวิตเค้าดูหม่นๆ อยากให้เราช่วยให้เค้ายิ้มได้อีกครั้งแบบยิ้มออกมาจากใจ...แล้วเค้าก็พูดว่า"เค้ายังไม่ลืมอดีตที่ผ่านมาอะ"....เราสตั้นไปหลายนาทีมาก พูดไม่ออกเราทั้งคู่เงียบใส่กันเราเลยขอตัวไปทำธุระส่วนตัวแล้วโทรปรึกษาเพื่อน พอทำไรเสร็จเค้าก็โทรกลับมา แล้วพูดคุยด้วยน้ำเสียงที่ปกติ แต่เรายังไม่โอเคมากๆได้แต่เงียบจนเค้าหลับไป หลังจากวันนั้นเราคิดทบทวนทุกวันว่าควรจะเอายังไงกับความสัมพันธ์ต่อไป ควรเดินต่อช่วยเค้าให้กลับมาเป็นเหมือนเดิมหรือควรพอ
แฟนเรายังไม่ลืมแฟนเก่า ควรพอหรือไปต่อ
คือเรากับคบกับแฟนมาไม่นานมาก แล้วเค้าเป็นคนที่เฟลง่ายมาก เราพนายามทำให้เค้ายิ้มได้มากที่สุดแต่บางที่ก็เหมือนเรายังไม่สามารถทำให้เค้าอารมณ์ดีได้
บางทีก็เคยลองถามว่าทำไมถึงอารมณ์ขึ้นลงง่ายแบบนี้ เค้าก็รู้ตัวว่าเค้าเป็นคนไม่มีเหตุผล ชอบทำไรตามใจตัวเอง ไม่มีใครบังคับเค้าได้แม้พ่อแม่ แต่ก็ไม่ได้ดื่อ ไม่ฟังพ่อกับแม่เค้าขนาดนั้น เค้าออกจะอินดี้ๆ มีอีโก้ในตัวเองพอควร
เรามีหลายอย่างที่ไม่เหมือนกันมาก เหมือนเค้ามีโลกคนละใบกับเรา แต่เค้าพูดเสมอว่ารักเราและอยู่ด้วยกันไปนานๆ สร้างครอบครัวด้วยกัน แต่บางทีเรามีชีวิตที่ไม่ค่อยเหมือนกันสักเท่าไหร่เลย รวมถึงระยะทางซึ่งไม่ใกล้แต่ก็ไม่ได้ไกลมาก บางทีก็เป็นอุปสรรคในกรรที่จะเจอกัน แต่เราก็พยายามหาเวลามาเจอกันแทบทุกครั้งที่ว่างตรงกัน
เค้าพึ่งเลิกกับแฟนเก่าปีกว่า แต่คบกันมาเกิน6ปี+ เวลาเดินจับมืออยู่ด้วยกันอยู่ๆก็พูดถึงแฟนเก่า เช่น เค้าเคยมากินข้าวที่นี่กับแฟนเก่าด้วย, เคยไปนี้ด้วยกัน, ชอบทำนี้นั่นด้วยกัน. พอเราฟังเราก็จุกๆมนอกพูดไรไม่ออกได้แต่ยิ้มแล้วเงียบไป เราไม่กล้าถามเค้า เรากลัวเค้าจะคิดมากกับคำถามเรา
จนมีวันนึ่งเค้าอารมณ์ไม่ดี เหมือนอะไรๆไม่ได้ดั่งใจเค้า เราก็พยายามที่จะฮีลเค้าแล้ว อยู่ๆเค้าก็พูดขึ้นมาว่าเค้าต้องการคนที่ข่วยให้เค้ามีความสุขเหมือนเมื่อก่อน ตอนนี้ดูชีวิตเค้าดูหม่นๆ อยากให้เราช่วยให้เค้ายิ้มได้อีกครั้งแบบยิ้มออกมาจากใจ...แล้วเค้าก็พูดว่า"เค้ายังไม่ลืมอดีตที่ผ่านมาอะ"....เราสตั้นไปหลายนาทีมาก พูดไม่ออกเราทั้งคู่เงียบใส่กันเราเลยขอตัวไปทำธุระส่วนตัวแล้วโทรปรึกษาเพื่อน พอทำไรเสร็จเค้าก็โทรกลับมา แล้วพูดคุยด้วยน้ำเสียงที่ปกติ แต่เรายังไม่โอเคมากๆได้แต่เงียบจนเค้าหลับไป หลังจากวันนั้นเราคิดทบทวนทุกวันว่าควรจะเอายังไงกับความสัมพันธ์ต่อไป ควรเดินต่อช่วยเค้าให้กลับมาเป็นเหมือนเดิมหรือควรพอ