เราเป็นลูกสาวคนเดียวแต่งงานแล้ว
ก่อนหน้านั้นก่อนแต่งงานก็ไปหาเรือนหอ แต่ติดตรงแม่เราคัดค้านหัวชนฝาไม่อยากให้ออกไปอยู่กัน2คนเพราะกลัวเราจะลำบาก. เราก็ยอมอยู่กับพ่อแม่เพราะเราก็รักแม่เราเหมือนกัน

พอเราแต่งการร่วม1ปี  เราต้องการหาซื้อบ้าน. ด้วยเหตุผลคือ
1.เราอยากมีเวลาส่วนตัวกับแฟน. เพราะบ้านเรามันไม่ส่วนตัวเท่าไหร่ และอยากสร้างตัวเอง
2อายุเยอะขึ้นทุกวัน คิดว่าพออายุเยอะมากขึ้นการกู้แบงค์ก็ลำบากมากขึ้นก็อีก
3. คิดว่าไปอยู่บ้านใหม่แค่  ศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ เท่านั้น. นอกนั้นเราก็ไม่ได้จะทิ้งแม่ไปไหน เราก็จะยังอยู่กับเค้าวันอื่นๆ
4.ที่ดินที่เราอยู่บ้านนี้คือที่ดินฉโนดเดียวกันญาติไม่รู้ว่าอนาคตข้างหน้ามันจะเป็นอย่างไร ทำได้แค่ซ่อมเพราะบ้านมันติดกัน. ญาติเค้าไม่รื้อทำบ้านใหม่ด้วย แม่ก็ไม่กล้าคุยกับพี่น้องแบ่งฉโนดเพราะความเกรงใจพี่น้อง

5.เงินเฟ้อขึ้น จากบ้านตอนนี้ราคา3ล้านกว่า อีกไม่กี่ปีมีเงิน5ล้สนยังจะซื้อบ้านดีๆได้มั้ย
แม่เราก็คัดค้านหัวชนฝาอยู่ดีไม่ยอมให้เราออกไปอยู่  เหตุผลของแม่ก็คือ
1.ไม่อยากให้เราเป็นหนี้  บ้านตัวเองก็มีอยู่แล้ว
2.อยากให้เราเก็บเงินเพราะลูกก็ต้องมีในอนาคต ให้คำนวณค่าใช้จ่าย

แต่พอเราอธิบายเหตุผลที่มีไปว่าเพราะอะไร. แม่ก็ดูจะใจอ่อนขึ้น
ยอมไปดูบ้านด้วยกับเรา. แต่มาเจอบ้านทาวโฮมที่นึง ที่ไม่ไกลจากบ้านแม่ แม่กับแฟนเราค่อนข้างชอบและโอเครกับที่นี่มากๆ แต่เราเฉยๆเพราะคิดว่าราคามันแพงไป สำหรับเงินเดือนของเรา

แต่แม่ยืนข้อเสนอมาว่าจะช่วยเงินเราก้อนนึงส่วนที่เหลือให้เราไปช่วยกันผ่อนกับแฟน

เราบอกแม่ว่าอยากดิ้นรนเองกับแฟน
แต่แม่เราบอกว่าเค้าทุกข์ถ้าเราต้องไปเสียดอกให้ธนาคารมากมายหัวอกคนเป็นแม่มันทุกข์ใจที่เห็นลูกลำบาก

เราก็เลยตกลงกับแฟนว่าจะผ่อนคืนแม่ระยะเวลา10ปี  

เราก็ไปจองโครงการนั้นเสียค่าจองไปแล้ว. และก็กู้ธนาคารผ่านหมดแล้วด้วยนะ. ระยะที่ต้องผ่อนขำระธนาคาร38ปี เดือนล่ะ12900

แต่ปัญหามันเริ่มเกิดขึ้นคือ แม่เหมือนจะแม่คุยกันรู้เรื่องแล้ว. แต่ก็กลับไปสู่จุดเดิม โดยมีข้อจำกัดบีบเรา
เรามีข้อจำกัดที่แม่ตั้งไว้ว่า
1.จะต้องอยู่กับเค้าจันทร์ถึงพฤหัส

2.เราให้เงินเดือนแม่เดือนล่ะ9000เพื่อเป็นค่าใช้จ่ายภายในบ้าน แต่เรายอมรับว่าแม่ดูแลเราดีมากๆเลยนะ. ไปไหนกินข้าวนอกบ้านก็ออกตังให้หมดเลย. ทำงานบ้านให้ด้วยเวลาเราไปทำงาน. กบัยมาก็มีข้าวรอแล้ว. สบายมาก

3.เราก็ต้องผ่อนชำระคืนเงินที่แม่ช่วยจำเรา10,000บาท. 10ปี
เราคิดว่าถ้าแม่ยอมให้เราไปกู้แบงคฺ์โดยไม่ช่วยเรา ค่อยๆผ่อนไปเราก็คง
ไหว พอต้องผ่อนเงินคืนแม่ทำให้เราเหลือค่าใช้จ่ายที่จะไปใช้ชีวิตประจำวันไม่พอ


แม่ทำทุกทางให้เราไม่ไปจากเค้า
ใช้น้ำตาสารพัด. แม่บอกว่าถ้าเค้าไม่ตายเราก็ห้ามไปจากเค้า  หาว่าเรารักสามีมากกว่า ไปซื้อที่ดินตาบอดหลังบ้านเราเพื่อตีบ้านทะลุขยายบ้านเพิ่ม
แต่เราเสียใจนะที่เราต้องเสียเงินจองไปทั้งที่แม่ก็ไปจองด้วยกันกับเรากับแฟนเรา. ผลสุดท้ายมันก็กลับไปสู่จุดเดิม เราต้องเสียเวลาไปขอเอกสารhr ต้องไปดิ้นรนขายใบจองบ้าน. ซึ่งไม่รู้จะขายได้มั้ย ต้องผิดหวัง เราอยากให้แม่เข้าใจเหตุผลเราว่าทำไมเราถึงอยากมีบ้าน เพราะ้ราไม่รู้ว่าอนาคตเรามีลูกก็ต้องขยับขยาย เราอายุเยอะแล้ว สุดท้ายเราก็ต้องเป็นฝ่ายยอมเค้า. เรารักเค้ามากที่สุด เกิดมาไม่เคยขัดใจเค้าเลย
เราคิดถูกแล้วใช่มั้ยที่ยอมทิ้งใบจองบ้านไป