มีใครเป็นเหมือนผมบ้างครับ รู้สึกว่าบ้านเป็นที่ที่อยู่แล้วไม่สบายใจ เพราะคนในบ้านไม่เคยทำให้สบายใจเลยครับ
เหมือนเราทำอะไรก็ผิดไปหมด หยิบจับอะไรก็โดนว่า
อย่างเช่น เรื่องเวลาผมกินข้าว คือก่อนที่ผมจะกินข้าวผมก็จะทำอะไรให้เสร็จก่อน ผมก็จะถามแม่ตลอดว่า
มีอะไรให้ทำอีกไหม พอผมกินข้าวปุ๊ป มีเรื่องมาให้ใช้ ซึ่งตัวผมกำลังกินข้าวอยู่
ก็ด่าผมอีก ว่าห่วงแต่กิน เรื่องกินนี่ไม่ต้องพูดเลย
แล้วบางเรื่องเวลาเราถามดีๆ เช่น กับข้าวอุ่นหรือยัง เพราะบางครั้งเขาก็ลุกมาอุ่นกันแล้วตอน ตี5 หรือ 6 โมงเช้า
ผมก็จะอุ่นตอนสายๆเกือบเที่ยง ก็สวนกลับมาอีก จะกินก็อุ่นสิไม่ต้องมาถาม
แล้วจะเป็นแบบนี้ตลอดไม่ว่าทุกๆเรื่อง อย่างเรื่องให้ผมจัดของ คือผมก็ไม่รู้ว่าเขาจะให้ไว้ตรงไหน วางตรงไหน
ก็จะโวยวาย บางทีก็เตะข้าวของกระจุยกระจาย เพราะแค่ทำไม่ถูกใจ
แล้วบ้านตรงห้องน้ำฝ้ามันพัง ผมก็ติดต่อช่างที่เขาเป็นงานมาทำ แต่ต้องรอคิวเพราะเขามีงานที่อื่น
ก็ว่าผมบอกไปจ้างช่างอื่นแพงๆทำไม
แม่เขาก็ไปเอาคนแถวบ้านมาทำซึ่งไม่เป็นงานเลย ผมก็ไม่เถียง ไม่พูดละ อยากทำทำไปเลย สรุปทำออกมาพังไม่เป็นท่า
ตีฝ้าก็ไม่สนิท ก็มาหาว่าผมไม่ดูไม่แลอีก ทั้งๆที่ผมหาช่างดีๆให้ก็แล้ว แต่เขาไม่เอา
ช่วงปีที่แล้วผมทนไม่ไหว ผมก็เลยไปหาเช่าคอนโดอยู่ที่อื่น + กับทำงานของผมไปด้วย ปล.ผมทำงานฟรีแลนซ์ครับ
แม่ก็ไปคุยกับพี่สาวว่าผมไม่กลับบ้าน ไม่มาดูมาแล อยากให้ผมกลับบ้านยังงั้นยังงี้
พอผมกลับมาอยู่บ้าน ทำงานที่บ้านก็เจอแต่เรื่องเดิมๆ มีงานทำก็ไม่ค่อยเปนอันทำงาน
หาว่าเราจ้องแต่คอม ไม่ช่วยหยิบจับทำอะไร
เบื่อมากๆครับ รู้สึกว่าไม่มีความสุขเลย ทำอะไรก็โดนด่าโดนว่าไปหมด
อยู่บ้านแล้วไม่มีความสุข
เหมือนเราทำอะไรก็ผิดไปหมด หยิบจับอะไรก็โดนว่า
อย่างเช่น เรื่องเวลาผมกินข้าว คือก่อนที่ผมจะกินข้าวผมก็จะทำอะไรให้เสร็จก่อน ผมก็จะถามแม่ตลอดว่า
มีอะไรให้ทำอีกไหม พอผมกินข้าวปุ๊ป มีเรื่องมาให้ใช้ ซึ่งตัวผมกำลังกินข้าวอยู่
ก็ด่าผมอีก ว่าห่วงแต่กิน เรื่องกินนี่ไม่ต้องพูดเลย
แล้วบางเรื่องเวลาเราถามดีๆ เช่น กับข้าวอุ่นหรือยัง เพราะบางครั้งเขาก็ลุกมาอุ่นกันแล้วตอน ตี5 หรือ 6 โมงเช้า
ผมก็จะอุ่นตอนสายๆเกือบเที่ยง ก็สวนกลับมาอีก จะกินก็อุ่นสิไม่ต้องมาถาม
แล้วจะเป็นแบบนี้ตลอดไม่ว่าทุกๆเรื่อง อย่างเรื่องให้ผมจัดของ คือผมก็ไม่รู้ว่าเขาจะให้ไว้ตรงไหน วางตรงไหน
ก็จะโวยวาย บางทีก็เตะข้าวของกระจุยกระจาย เพราะแค่ทำไม่ถูกใจ
แล้วบ้านตรงห้องน้ำฝ้ามันพัง ผมก็ติดต่อช่างที่เขาเป็นงานมาทำ แต่ต้องรอคิวเพราะเขามีงานที่อื่น
ก็ว่าผมบอกไปจ้างช่างอื่นแพงๆทำไม
แม่เขาก็ไปเอาคนแถวบ้านมาทำซึ่งไม่เป็นงานเลย ผมก็ไม่เถียง ไม่พูดละ อยากทำทำไปเลย สรุปทำออกมาพังไม่เป็นท่า
ตีฝ้าก็ไม่สนิท ก็มาหาว่าผมไม่ดูไม่แลอีก ทั้งๆที่ผมหาช่างดีๆให้ก็แล้ว แต่เขาไม่เอา
ช่วงปีที่แล้วผมทนไม่ไหว ผมก็เลยไปหาเช่าคอนโดอยู่ที่อื่น + กับทำงานของผมไปด้วย ปล.ผมทำงานฟรีแลนซ์ครับ
แม่ก็ไปคุยกับพี่สาวว่าผมไม่กลับบ้าน ไม่มาดูมาแล อยากให้ผมกลับบ้านยังงั้นยังงี้
พอผมกลับมาอยู่บ้าน ทำงานที่บ้านก็เจอแต่เรื่องเดิมๆ มีงานทำก็ไม่ค่อยเปนอันทำงาน
หาว่าเราจ้องแต่คอม ไม่ช่วยหยิบจับทำอะไร
เบื่อมากๆครับ รู้สึกว่าไม่มีความสุขเลย ทำอะไรก็โดนด่าโดนว่าไปหมด