ดอกกรรณิการ์มันเกี่ยวอะไรกับข้อคนแก่

ที่บ้านปลูกต้นกรรณิการ์ไว้ต้นหนึ่งหลายปีดีดัก คนที่บ้านก็เอาดอกมันมาชงชากินเกือบทุกวัน เพราะติดใจรสชาติของมันมาก หอมเหมือนกลิ่นปีโป้อร่อยดี แถมเอาใส่ในหม้อหุงข้าวทุกวันอีกต่างหาก ข้าวสีเหลืองอ๋อยกลิ่นหอมไปอีกแบบ  วันหนึ่งมีป้าแถวบ้านมาคุยธุระกับแม่เจ้าของกระทู้ แม่ก็เลยเอาชากรรณิกาให้ป้าแกชิมไปแก้วหนึ่ง ปรากฏว่าอีกวันก็มาขอกินอีก เลยบอกให้ไปเก็บใต้ต้นเอาเองหล่นออกเยอะแยะ แล้วไม่กี่วันก็มีคนแห่มาเก็บตามแกเป็นโขยง ขนาดญาติต่างหมู่บ้านที่ไม่ค่อยมาที่บ้านยังมาเกือบทุกวัน  แต่ละคนบอกว่ากินแล้วข้อเข่าที่ขัด ๆ เคลื่อนไหวไม่สะดวก มันขยับสะดวกคล่องแคล่วขึ้น ไม่มีเสียงดังกรอบ ๆ แกรบ ๆ ยามลุกนั่ง หรือข้อเข่าที่ปวดตอนกลางคืนจนนอนหลับไม่ได้มันก็ทุเลา บางรายบอกว่าไม่ปวดแล้วก็มี เอ่ออยากถามผู้รู้ว่ามันรักษาหรือบรรเทาโรคที่ว่าได้จริงหรอ (แค่แก้วเดียวก็เห็นผลเนี๊ยะนะ) หรือว่าป้าคนแรกที่กินเขาละเมอไปเองว่ากินแล้วมันสบายตัว แล้วไปฝอยให้ชาวบ้านแตกตื่นจนเป็นอุปทานหมู่ขึ้น พอดีเจ้าของกระทู้และครอบครัวก็ไม่มีใครเป็นโรคเกี่ยวกับข้อเข่าเลยไม่รู้ว่ามันจริงไหม (ขอบพระคุณภาพจากเว็บบล๊อกไม้ดอกไม้ประดับ เจ้าของกระทู้ไม่ได้ถ่ายต้นที่บ้านมาเพราะทำงานอยู่ที่อื่น นาน ๆ กลับบ้านที ที่รู้เพราะแม่โทรมาบ่นว่าพักนี้ดอกไม่ค่อยเหลือให้เก็บเลย ทั้งที่ต้นใหญ่สูงถึงขนาดบ้านสองชั้นดอกดกขาวบานเต็มต้น กลิ่นตลบอบอวนหอมจัดมากในกลางคืน แล้วร่วงจนขาวใต้ต้นยามเช้าจนแทบไม่เห็นดิน แต่ชาวบ้านเล่นล่อมาเก็บตั้งแต่เช้ามืด บางรายก็ปีนต้นแล้วเขย่า เอากิ่งใหญ่หักไปหลายกิ่ง)