แชร์ประสบการณ์ 10 ปีในวงการเพลงเก่า ที่ต้องบอกว่าเข้าแล้วออกยาก

มานั่งนับวันเวลาแล้วก็รู้สึกว่าปีนี้ครบ 10 ปีแล้วครับที่ผมฟังเพลงเก่าๆ อย่างจริงจัง จำได้ว่าพอเริ่มเป็นวัยรุ่นก็หัดฟังเพลงเก่าเลย มาติดใจจริงๆ ตอนอายุแค่ 13 ตอนนั้นเพิ่งจะอยู่ ม.2 นับตั้งแต่วันนั้นก็ติดใจเพลงย้อนยุคมาจนถึงปัจจุบัน

นักร้องคนที่เป็นจุดเริ่มต้นให้ผมฟังเพลงเก่าคือ ยอดรัก สลักใจ ครับ เพราะตอนที่ผมได้เครื่องคาราโอเกะมาเห็นมีเพลงของยอดรักเพียบ แล้วตอนนั้นยอดรักเพิ่งจะเสียชีวิตไปได้ไม่นาน ผมเลยอดไม่ไหวต้องเข้าไปฟังสักเพลง เลือกจากเพลงที่ตัวเองรู้จักก่อน พอฟังไปแล้วก็รู้สึกว่านักร้องคนนี้เก่งจริงๆ ร้องเพลงได้ตั้งหลายแนวทั้งลูกทุ่งสนุกๆ ลูกทุ่งหวานซึ้ง เพลงไทยเดิม ไปจนถึงเพลงลูกกรุงหรือแม้แต่เพลงสตริงเก่าๆ แถมตอนหนุ่มก็หล่อด้วย ติดใจเสียงยอดรักได้ไม่นานก็ต้องไปหาเพลงพวกนั้นเวอร์ชั่นต้นฉบับมาฟังต่อ พอได้ฟังเพลงต้นฉบับก็ยิ่งชอบ คิดว่าเสียงร้องกับดนตรีดูคลาสสิค เหมือนเป็นของเก่าที่หายากในสมัยนี้ นักร้องดังสมัยนั้นหลายคนตอนหนุ่มเสียงดีมาก บางคนที่เสียชีวิตตั้งแต่อายุน้อยผมฟังแล้วก็แอบคิดในใจว่าถ้ายังอยู่ถึงตอนนี้จะยังร้องไหวไหม เพราะตอนนี้นักร้องรุ่นเก่าๆ หลายคนก็อายุมากแล้วแต่เสียงยังดีอยู่ แต่ว่าจะให้ร้องได้เหมือนตอนหนุ่มก็คงเป็นไปไม่ได้ เพลงเก่าที่เอามาทำใหม่ผมเลยสนใจที่ดนตรีมากกว่าเสียงคนร้อง แล้วก็จะชอบเวอร์ชั่นที่ดนตรีชัดๆ เป็นส่วนใหญ่

แรกๆ ผมก็ได้แต่ฟังอย่างเดียวไม่กล้าเอาเพลงพวกนี้ไปร้องที่ไหน เพราะกลัวร้องไปแล้วคนฟังจะไม่รู้จักเพลง หรือไม่ก็อาจจะโดนล้อว่าเชย จนได้เห็น กัน เดอะสตาร์ ร้องออกสื่อถึงเริ่มอยากร้องบ้าง แต่ตอนนี้ก็ยังไม่กล้าร้องเพราะเหตุผลหลายอย่าง ทั้งเกลียดเสียงตัวเอง ทั้งปัญหาเรื่องลิขสิทธิ์เพลง

พอผมฟังเพลงพวกนี้มากขึ้น ก็ไม่ใช่แค่ฟังเพื่อความบันเทิงอย่างเดียว แต่เริ่มศึกษาประวัตินักร้อง นักแต่งเพลง ไปจนถึงที่มาที่ไปของเพลงดังๆ หลายเพลง ไม่ว่าจะเป็นเพลงลูกทุ่ง ลูกกรุง สุนทราภรณ์ ทั้งสอบถามจากผู้เชี่ยวชาญที่รู้จักกัน หาข้อมูลจากในหนังสือเพลงแล้วก็ในเว็บ จนผมรู้เรื่องในวงการเพลงไทยสมัยก่อนค่อนข้างเยอะแล้วตอนนี้ แต่ก็คงรู้น้อยกว่าคนที่เกิดทันยุคที่เพลงพวกนั้นยังดังอยู่ดี

ถ้าถามว่าเคยโดนล้อเรื่องรสนิยมเกี่ยวกับการฟังเพลงไหม ก็มีเป็นบางครั้งครับที่คนวัยใกล้เคียงกันมองว่าผมเชย (จริงๆ มันเด็กกว่าผมนิดหน่อยด้วยซ้ำ) บางคนก็บอกให้ผมหัดฟังเพลงสมัยนี้บ้าง ผมก็ตอบกลับไปว่า เพลงสมัยนี้ผมก็ฟังนะ แต่จะฟังแต่เพลงที่ตัวเองชอบเลยรู้จักไม่เยอะ

ตอนนี้เพลงเก่าเหมือนเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตผมไปแล้วครับ ฟังเพลงเก่าทีไรรู้สึกมีอารมณ์ร่วมกับเพลงตลอด เนื้อเพลงท่อนไหนโดนใจก็เอามาเป็นแคปชั่นในไอจี ทั้งๆ ที่บางคนอาจจะไม่รู้จักเพลงก็ได้ ในขณะที่เพลงสมัยนี้ผมฟังแล้วเฉยๆ ไม่ค่อยเกิดความรู้สึกอะไรไปกับเพลงเท่าไหร่ เคยมีคนถามผมว่าเมื่อไหร่จะเปลี่ยนแนว ผมก็อยากจะตอบว่า ตายแล้วเกิดใหม่เท่านั้น

ถึงผมจะเกลียดเสียงตัวเอง แต่ในใจผมก็มีความฝันว่าเรียนจบเมื่อไหร่อยากจะตั้งวงดนตรี cover เพลงเก่าแบบที่ผมชอบ เอามาทำใหม่ในแนวร่วมสมัย ทำเพื่ออนุรักษ์เพลงเก่าไว้เท่านั้นไม่เอาไปขายใคร เพราะกลัวโดนลิขสิทธิ์

ทั้งหมดนี้ก็เป็นเรื่องราวตลอด 10 ปีที่ผมรู้จักเพลงเก่านะครับ คือแบบฟังแล้วมันติดจนเลิกไม่ได้เลยจริงๆ ถ้าใครบอกว่าวงการเพลงเก่าเข้าแล้วออกยาก ผมเชื่อครับ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่