พ่อแม่ไม่เคยเข้าใจอะไรเลย

เราอยากระบาย คือทำไมพ่อแม่ไม่เปิดทางให้ลูกได้สัมผัสกับชีวิตบ้าง เวลาขอไปเที่ยวไหนกับเพื่อนพ่อก็ชอบถามไปทำไม ไปกะใคร บะก็ลงท้ายว่าไม่ต้องไปด้อก ละคือเราก็อดไป เพื่อนในหมุ่บ้านเดียวกันกับเรามันนั่งเล่นกันเป็นกลุ่มคือเราก็อยากไปนั่งเล่นด้วยไงสมัยประถมพวกเราสนิทกัน แต่พ่อก็ไม่ให้ไป ถึงได้ไปก็ชอบไปตาม แม่ก็บอกนะว่าไม่อยากไปเล่นกับเพื่อนบ้างแน อยากสิแต่เราก็รู้อยู่แล้วว่าพ่อไม่ไห้ไป ชอบพูดว่าไปทำไม อยู่บ้านช่วยงานพ่อแม่นิ อื้ม...ไม่ถามหนุเลยใช่มั้ยว่ารู้สึกยังไง พ่อห้ามขนาดนี้เราก็คิดมาตลอดว่าเราไม่มีเพื่อนแล้ว ขนาดเจอหน้ากันยังหยิ่งใส่กันเลย ใช่สิเราไม่สนิทกันแล้วเพราะพ่อเราไม่ให้ออกมาเล่นเลย เราก็ไม่รู้จะทำไรก็เล่นแต่โทรสับ ดูหนังฟังเพลง หมกอยู่แต่ในบ้านไม่ออกไปเล่นไหน พอแม่ขายของอยุ่ตลาดก็ชอบไปเล่าคนอื่นว่าเราไม่ออกไปเล่นไหนเลยเด่ะ มันก็อยุ่แต่ในบ้านเล่นโทสับมันไป คือเหมือนจะเล่าว่าเราไม่ออกไปไหนอยู่แต่ไนบ้าไม่ไปเล่นกับเพื่อน....คือในใจเราอยากจะบอกออกไปว่าเราเป็นแบบนี้เพราะใครละ ..พ่อแม่ไงห้ามตลอด พอเราโตขึ้นเรื่อยๆเราก็แค่ทาลิปอ่ะ เป็นสาวแล้วทาบางๆนะเพราะกลัวพ่อเห้น สุดท้ายพ่อก็เห้นละเป็นไงด่าเรานะสิ บอกว่าอย่าหัดเป้นเด้กแก่แดดหลาย กะแดะแต่น้อยคือเราก็โตแล้วปะ จะปล่อยให้โทรมหรอ ช่วงปิดเทอมเราก็แค่ทาเล้บ ทาเล่นๆสนุกๆ แต่พ่อก็ด่า บอกว่าหัดเอาใหญ่เลยนะนิ โอ๊ยจะรีบเอาผัวไปไหน ..แค่ทาเล่นๆมั้ยทำไมไม่ฟังกันเลย พอเห้นวัยรุ่นเดินจับมือกัน หวานกัน อ่ะก็เริ่มพูดจนรามมาถึงเรา บอกเราว่าอย่าให้กูเห็นทำนะ จ้าาาาาเราคงไม่ทำให้พ่อเห้นหรอกแค่มีแฟนก้ยังไม่ได้เลย ชอบพูดว่าแฟนมีได้แต่ยังไม่ถึงเวลา ไม่มีเลยจะดีกว่าเรียนจบมีงานทำแล้วค่อยมีสัก27 28 โห้ว...ไม่ต้องมีหรอก ละคือพ่อก็ห้ามไม่ได้ยุดีปะความรุ้สึกมันห้ามกันไม่ได้ เราก็แอบอิจฉาเพื่อนนะ พ่อแม่มันอนุญาติให้มีแฟนได้ คอยบอกพวกมันเตือนพวกมันว่าอย่าทำอย่างนู้น อย่างนี้ เออเราหันกลับมาดูตัวเอง พ่อก็โหดไปนะบ้างที เวลาถามอะไรเรา ก็บอกพูดเองเออเองกันตลอด แล้วแบบนี้จะถามทำไม เรื่องเรียนต่อก็ถาม ละก้พุดเองว่าจะเรียนไปทำไมออกมาช่วยพ่อแม่ขายของดีกว่าเรียนไปก็เสียเวลา อื่ม..เราก็นอยด์นะ พ่อพุดมาแบบนี่แล้วเราจะเรียนไปเพื่ออะไร เราหมดหวังกับทุกๆเรื่องวะ พ่อแม่ตัดสินกันเอง ไม่สนใจความรู้สึกกันบ้างเลย ไปเที่ยวกับเพื่อนปีนึงนี้นับได้เลยไม่ถึง3ครั้งด้วยซ้ำ เวลาไปเที่ยวกับพ่อแม่เออเราก็ไปเราชอบเที่ยว พ่อแม่ก็บอกว่าโตแล้วยังติดพ่อแม่อีกเนาะ คนอื่นเค้ามีแต่ไปกะหมุ่กะเพื่อน นี่ยังตามพ่อแม่ยุเลย เออโอเครคิดกันไปเองทั้งนั้น เราอยากจะไปเที่ยวกับเพื่อนจะตายแต่พ่อแม่ก็ไม่ให้ไปปะละ เราก็ยุแต่บ้าน พ่อแม่พาไปไหนก็อยากไปเพราะชอบเที่ยว ไม่ได้อยากไปกับพ่อแม่เลย ละก้มาคิดกันเองว่าเราติดพ่อแม่ เออโตแล้ว???เหอะละอีกเรื่องก็บอกยังเป้นเด้กตกลงพ่อแม่ต้องการไรกันแน่...ไม่มีความสุขกับชีวิตเลย เราก็แอบร้องไห้ตอนนอนบ่อยๆคิดแต่เรื่องพวกนี้ ทำไมพ่อแม่ไม่รับฟังความรุ้สึกเราบ้างว่าต้องการแบบไหน เป็นแบบนี้แล้วมีความสุขไหม ไม่เลยไม่เคยจะถามเราเลยมีแต่คิดกันเอง ส่วนเราก็ได้เเค่เงียบฟังแต่พ่อแม่พุดมันอัดอัดนะบางทีรู้สึกกดดันที่พ่อเป็นแบบนี้เรายอมรับพ่อแม่สอนดีแต่บางเรื่องก็ควรถามหนุบ้าง ไม่ใช่สั่งอย่างเดียว มีครั้งนึงเรื่องที่เราทาเล้บพ่อด่าไงละแม่ก้เลยพุดแทรกมาช่วยเราละพ่อก็บอกว่ากูไม่ชอบไง ทำตัวแก่แดด แต่พ่อหนุชอบแบบนี้พ่อไม่ชอบก็ต้องมาด่าหนุแนทำไมละอะไรที่ลุกทำแล้วมีความสุขแบบนี้ไม่ใช่แนที่พ่อแม่ควรจะดีใจ แต่ทำไมพ่อเป้นงี้ เราเคยคิดอยากมีพ่อแบบคนอื่นที่ไม่ห้ามเกินไปเข้าใจชีวิตวัยรุ่นไม่ใช่แบบพ่อเราชอบขุ่ให้เราอึดอัดใจจนเราทำอะไรก้กลัวแต่พ่อจะรู้ เลิกเรียนก็คอยแต่จะให้เรารีบกลับมาช่วยขายของห้ามไปไหนถ้ารุ้ว่าไปเที่ยวอื่นต่อ ตายแน่ๆเเต่เราก้อยากไปเที่ยวกับเพื่ิอนบ้างไปเดินห้างงี้แต่พ่อก้ไม่ไห้ไปกลับช้าก้ด่า จนเราต้องโกหกบ้างว่าทำงานต่อมีกิจกรรมที่รร.ไรงี้แต่ทีาจริงเราไปห้างกับเพื่อนเพราะอยากไปแต่พ่อไม่ไห้ก้เลยต้องโกหกเพื่อมาเที่ยวเรื่องบางอย่างที่พ่อแม่สั่งสอนมันก็ทำหนุรุ้สึกแย่ไร้ค่าอ่ะ จนมีครั้งนึงเราบ้ามากๆเกือบจะผูกคอตายแล้วเราคิดว่าเราคงอยุ่ไปก้เป้นภาระพ่อแม่อยุ่ไปก้ไม่มีความสุขไม่ค่อยมีเพื่อนไม่ได้ไปไหน เราอึดอัดเราอยากให้พ่อแม่เข้าใจเราบ้างรับฟังเราบ้างก็ดีเปิดโอกาสในบางเรื่องให้เราได้เรียนรุ้ได้ทำบ้างก็คงจะดีแต่นี่กลับไม่ ไม่มีเลย(โทษนะค่ะเราอยากระบาย)