The untold story : ความกลัว โอกาส อละกำลังใจ

วันนี้เงยหน้าขึ้นมามองโลกของความเป็นจริง
นึกถึงสิ่งที่ได้เรียนรู้และรู้จักกับสิ่งนึงมาตลอดชีวิต
นั่นคือ "ความกลัว"

ความกลัว คือ สิ่งพื้นฐานของมนุษย​์ ที่มีติดตัวมาแต่กำเนิด เป็นแรงผลักดันดิ้นรนขั้นพื้นฐานของคนเรา

แล้วสิ่งที่ผมเรียนรู้จากมันคือ ผมกลัว "กลัวการจากลา"
ความกลัวนี้ทำให้ผม ไม่กล้าที่จะสร้างสัมพันธ์ใดๆกับใคร เพราะกลัวความทุรนทุรายเมื่อการจากลามาถึง

" การจากลา" คือสิ่งที่ผมมองว่า เมื่อคนเรามีคุณค่าไม่เพียงพอ หรือไม่มีค่าพอ ให้คนอื่นๆมาผูกสัมพันธ์ด้วย ไม่ว่าอย่างไร ก็ต้องยุติความสัมพันธ์​นั้นลง

อ้าว? แล้วผมมีชีวิตบนโลกใบนี้ได้ยังไง?
"โอกาส" และ"กำลังใจ" ครับ คือคำตอบ
นั่นคือแรงผลักดันที่ยังทำให้ผมมีชีวิตอยู่ถึงตอนนี้

ฝากถึงทุกคนนะครับ "ให้โอกาส และกำลังใจกัน" เท่าที่จะสามารถทำได้ และขอให้แสดงออกมาให้มากที่สุดแก่ใครรอบๆข้างในโลกของพวกคุณนะครับ

เพราะเราก็ไม่รู้หรอกว่า เราจะมี"โอกาส" และ" กำลังใจ" ต่อกันได้นานเท่าไหร่

ในเวลานี้ พรุ่งนี้ หรือต่อไป อาจจะไม่มีโอกาสพูดคุย หรือเขียนถึงใครได้อีกแล้ว ขอให้ทุกคนมีความสุข ไม่ว่าจะเป็นโลกของคุณ หรือโลกของใครก็ตาม

สุดท้ายผมจะบอกว่า "ผมกลัวที่จะรักโลกใบนี้ และผมยังอยากให้มีโอกาสที่ให้โลกใบนี้รักทุกๆคน" นะครับ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่