ตอนเด็กตั้งแต่ผมจำความได้ จนโตมาอนุบาล ประถมต้น ผมมีพฤติกรรมที่ตุ้งติ้ง แต๋ว อ้อนแอ้น กรี๊ด วี๊ดว๊าด เล่นกับเพื่อนผู้หญิง จนผมโดนเพื่อนผู้ชายในโรงเรียนหลายล้อว่า “อีตุ๊ด” “อีกะเทย” “อีแต๋ว” และแกล้งทางร่ากายบางครั้ง แต่ดีที่ผมยังมีเพื่อนผู้หญิงหลายคนคอยปกป้องผมไว้ตลอด
ตั้งแต่ผมเกิดมา ผมไม่เคยแต่งหญิงเลย หรือแสดงละครในกิจกรรมของโรงเรียนก็ไม่เคยแต่งหญิง และไม่เคยรับบทเป็นผู้หญิง
แต่ช่วงชีวิตในประถม ผมคิดมาตลอดว่าทำไมผมถึงไม่เกิดมาเป็นผู้ชายแท้ปกติ ทำไมต้องเกิดมาเป็นแบบนี้ด้วย และผมถูกแกล้งจากผู้ชายบ่อยจนเกือบฆ่าตัวตาย
จริงๆผมไม่อยากเป็นแบบนี้ด้วยซ้ำ
ผมอยู่กับแม่ แม่ผมคิดว่าผมคงเป็นตุ๊ดแน่ๆ แต่แม่ก็ไม่ได้อะไรกับผม
พอผมโตมา ม.ต้น ผมยังดูแบบตุ๊ด หลายคนก็มองออก ผมเล่นกับเพื่อนผู้หญิง
ตั้งแต่ขึ้น ม.ต้นขึ้นมา ผมจะดูตุ๊ดแบบไม่จริตจะก้านเหมือนประถม คือมาแนวแบบชิลๆ เพราะผมย้ายโรงเรียนมาในที่ที่ไม่มีใครที่ผมรู้จักมาก่อน
แต่ผมก็มักจะถูกแกล้งบางครั้งจากเพื่อนผู้ชายเพราะผมสอบติดห้องท้ายๆของชั้น มันก็จะมีแบบหัวโจก สก๊อย แว้น ใจแตกหนีตามผู้ชายจนท้อง คือคนห้องผมจะเป็นแนวนี้กัน
ขึ้น ม.1. มา ฮอร์โมนและโครงสร้างร่างกายของผมก็เปลี่ยนไป หน้าตาผมเริ่มเปลี่ยนจากหน้าที่พิมพ์หน้าของผมเหมือนกะเทยกลายเป็นใบหน้าของผู้ชาย และหน้าตาดูน่ารักออกหล่อขึ้นนิดหน่อย ประกอบด้วยผมเป็นคนผิวขาวมากๆ
เลยทำให้มีผู้หญิงหลายคนในโรงเรียน ในช่วงม.1 แซวผมว่าผมเป็นผู้ชายที่หน้าตาน่ารักมากๆ และจับแก้มผมบ่อยด้วย พอผ่านไปเรื่อยๆผญ.หลายคนในรร.ก็เริ่มหยุดแซวผมกันแล้ว และไม่ใช่แค่ผญ.ในรร. ที่แซว ครูอาจารย์หลายๆคนก็ชมผมว่าเป็นผู้ชายหน้าตาน่ารักมาก
แต่ช่วงที่มีคนแซวผมนั้น เพื่อนผช.ในห้องผม ไม่ค่อยมีใครจะชอบผมสักเท่าไหร่ ส่วนใหญ่ชอบแซะผมมากว่า ส่วนเพื่อนผญ.ในห้อง เวลาผมมีอาจารย์ชมผมว่าผมทำผลงานดี บางคนจะชอบทำตาขวางใส่ และแซะด้วย
ผมไม่เคยมีเรื่องทะเลาะวิวาทกับเพื่อนในห้อง
ผมโดนแบบนี้ทุกครั้ง จนผมกลายเป็นคนใจสู้ ใครพูดอะไรโต้กลับหมด ใจของผมเริ่มฮึกเหิมขึ้น
(หลายคนจะมองว่าตุ๊ด จะต้องเป็นคน
เข้มงวดกับการดูแลตัวเอง / จะแต่งหญิงบางโอกาส / ชอบแฟชั่นจี๋จ๋า / ชอบแต่งหน้าทาปาก / เป็นคนเรียบร้อย / จริตจะก้าน ฯลฯ
แต่ผมไม่ใช่แบบนั้นเลยครับ ผมมีเพื่อนเป็นตุ๊ดหลายคนก็จะเป็นแบบตามข้างบนที่ผมกล่าวนั่นแหละ)
พอผมขึ้น ม.ปลายมา ความจริตจะก้านของผมมันก็เริ่มหายไปหมด
ทั้งๆผมไม่ได้แอ๊บแมนอะไรนะ ก็แบบทำตัวเฉยๆ
และผมก็เริ่มมีนิสัยผู้ชายขึ้นมามากขึ้นโดยอัตโนมัตื คือ
- จากที่นั่งไขว่ห้างหรือหุบขา กลายเป็นนั่งขาเหมือนผู้ชายทั่วไป
- จากคนที่เดินบิดตูด ส่ายก้น กลายเป็นเดินแบบผู้ชาย
- จากคนที่เคยอุทาน กรี๊ด วี๊ดว๊าย กลายเป็น เอ้ย!!! เฮ่ย!!!
- จากคนที่เวลาผมเขินอะไร ก็จะบิดตัวไปมา กลายเป็น นิ่ง ไม่บิดตัวอะไร
- ฯลฯ
จนตอนนี้ความเป็นชายในตัวผม อาจมีถึง 95% แล้วมั้ง ตอนนี้บุคลิกของผมเหมือนผู้ชายแทบทุกอย่าง ทั้งๆที่ผมไม่ได้แอ๊บแมนอะไร เพราะตอนเด็กผมตุ๊ดแต๋วมาก......
ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ไม่มีใครมองผมออกเลยสักคน ใครที่เห็นผมครั้งแรกก็จะมองผมเหมือนผู้ชายทั่วๆไป
คนในรร.บางคนมองผมเหมือนผู้ชายปกติ
ตอนนี้ นิสัยผมจริงๆ ไม่ค่อยชอบดูแลตัวเอง ซกมก
ชอบทำอะไรพาดโผนอยู่บ่อย ห้องนอนรกมาก ไม่มีความเป็นเรียบร้อย ไม่ซีเรียสเรื่องการแต่งตัวใดๆเลย ผมชอบแต่งตัวบ้านๆ ผมไม่มีอะไรที่เหมือน ผญ.เลย
ตอนนี้ผมขึ้น ปี1 แล้ว
ตลอดที่ผ่านมาผมสับสนว่าผมจะเป็นรุกหรือรับดี ตั้งแต่ขึ้นมหาลัยมาผมก็นัดเกย์ที่เรียนใน ม.เดียวกัน มามีอะไรกันที่ห้อง แบบ one night stand
ทุกครั้งที่นัดผมจะเป็นฝ่ายรุกทุกครั้งครับ เกย์ที่ผมนัดมีแต่รับ (ตอนนี้ผมซิ่วออก กลับมาที่บ้านแล้วครับ)
และเวลาผมเจอผช.ที่น่ารัก ตี๋ๆตัวเล็ก ผมมีความรู้สึกอยากดูแลเขา อยากครอบครองเขา
ช่วงรับน้อง มีแต่เพื่อนผช.เข้ามาหา และก็ชอบพาผมแซวและมองผญ.สวยๆเปรี๊ยวๆ
ผมรู้สึกอึดอัดมาก เลยขอเฟสเพื่อนผช.ในสาขากันหลายคน และผมก็แอดไป ที่ผมขอเฟสเพื่อนในสาขา เพราะผมอยากให้ทุกคนรู้ว่าผมเป็นเกย์ เพราะหน้าเฟสผม ผมชอบแชร์ภาพชายรักขายค่อนข้างเยอะ พอหลายคนรู้ว่าผมเป็น มีแต่คนอึ้งกันหมด
ตอนนี้ที่บ้านผมยังไม่มีใครให้ความแน่ใจว่าผมจะมีการเบี่ยงเบนทางเพศหรือเปล่า
มีเกย์ คนไหนบ้างครับ ที่ตอนเด็กตุ้งติ้งมาก แต่พอโตขึ้นมากลายเป็นเกย์ที่ไม่มีใครมองออก ทั้งๆที่ไม่ได้แอ๊บแมนอะไร
มีเกย์ คนไหนบ้างครับ ที่ตอนเด็กตุ้งติ้งมาก แต่พอโตขึ้นมากลายเป็นเกย์ที่ไม่มีใครมองออก ทั้งๆที่ไม่ได้แอ๊บแมนอะไร
ตั้งแต่ผมเกิดมา ผมไม่เคยแต่งหญิงเลย หรือแสดงละครในกิจกรรมของโรงเรียนก็ไม่เคยแต่งหญิง และไม่เคยรับบทเป็นผู้หญิง
แต่ช่วงชีวิตในประถม ผมคิดมาตลอดว่าทำไมผมถึงไม่เกิดมาเป็นผู้ชายแท้ปกติ ทำไมต้องเกิดมาเป็นแบบนี้ด้วย และผมถูกแกล้งจากผู้ชายบ่อยจนเกือบฆ่าตัวตาย
จริงๆผมไม่อยากเป็นแบบนี้ด้วยซ้ำ
ผมอยู่กับแม่ แม่ผมคิดว่าผมคงเป็นตุ๊ดแน่ๆ แต่แม่ก็ไม่ได้อะไรกับผม
พอผมโตมา ม.ต้น ผมยังดูแบบตุ๊ด หลายคนก็มองออก ผมเล่นกับเพื่อนผู้หญิง
ตั้งแต่ขึ้น ม.ต้นขึ้นมา ผมจะดูตุ๊ดแบบไม่จริตจะก้านเหมือนประถม คือมาแนวแบบชิลๆ เพราะผมย้ายโรงเรียนมาในที่ที่ไม่มีใครที่ผมรู้จักมาก่อน
แต่ผมก็มักจะถูกแกล้งบางครั้งจากเพื่อนผู้ชายเพราะผมสอบติดห้องท้ายๆของชั้น มันก็จะมีแบบหัวโจก สก๊อย แว้น ใจแตกหนีตามผู้ชายจนท้อง คือคนห้องผมจะเป็นแนวนี้กัน
ขึ้น ม.1. มา ฮอร์โมนและโครงสร้างร่างกายของผมก็เปลี่ยนไป หน้าตาผมเริ่มเปลี่ยนจากหน้าที่พิมพ์หน้าของผมเหมือนกะเทยกลายเป็นใบหน้าของผู้ชาย และหน้าตาดูน่ารักออกหล่อขึ้นนิดหน่อย ประกอบด้วยผมเป็นคนผิวขาวมากๆ
เลยทำให้มีผู้หญิงหลายคนในโรงเรียน ในช่วงม.1 แซวผมว่าผมเป็นผู้ชายที่หน้าตาน่ารักมากๆ และจับแก้มผมบ่อยด้วย พอผ่านไปเรื่อยๆผญ.หลายคนในรร.ก็เริ่มหยุดแซวผมกันแล้ว และไม่ใช่แค่ผญ.ในรร. ที่แซว ครูอาจารย์หลายๆคนก็ชมผมว่าเป็นผู้ชายหน้าตาน่ารักมาก
แต่ช่วงที่มีคนแซวผมนั้น เพื่อนผช.ในห้องผม ไม่ค่อยมีใครจะชอบผมสักเท่าไหร่ ส่วนใหญ่ชอบแซะผมมากว่า ส่วนเพื่อนผญ.ในห้อง เวลาผมมีอาจารย์ชมผมว่าผมทำผลงานดี บางคนจะชอบทำตาขวางใส่ และแซะด้วย
ผมไม่เคยมีเรื่องทะเลาะวิวาทกับเพื่อนในห้อง
ผมโดนแบบนี้ทุกครั้ง จนผมกลายเป็นคนใจสู้ ใครพูดอะไรโต้กลับหมด ใจของผมเริ่มฮึกเหิมขึ้น
(หลายคนจะมองว่าตุ๊ด จะต้องเป็นคน
เข้มงวดกับการดูแลตัวเอง / จะแต่งหญิงบางโอกาส / ชอบแฟชั่นจี๋จ๋า / ชอบแต่งหน้าทาปาก / เป็นคนเรียบร้อย / จริตจะก้าน ฯลฯ
แต่ผมไม่ใช่แบบนั้นเลยครับ ผมมีเพื่อนเป็นตุ๊ดหลายคนก็จะเป็นแบบตามข้างบนที่ผมกล่าวนั่นแหละ)
พอผมขึ้น ม.ปลายมา ความจริตจะก้านของผมมันก็เริ่มหายไปหมด
ทั้งๆผมไม่ได้แอ๊บแมนอะไรนะ ก็แบบทำตัวเฉยๆ
และผมก็เริ่มมีนิสัยผู้ชายขึ้นมามากขึ้นโดยอัตโนมัตื คือ
- จากที่นั่งไขว่ห้างหรือหุบขา กลายเป็นนั่งขาเหมือนผู้ชายทั่วไป
- จากคนที่เดินบิดตูด ส่ายก้น กลายเป็นเดินแบบผู้ชาย
- จากคนที่เคยอุทาน กรี๊ด วี๊ดว๊าย กลายเป็น เอ้ย!!! เฮ่ย!!!
- จากคนที่เวลาผมเขินอะไร ก็จะบิดตัวไปมา กลายเป็น นิ่ง ไม่บิดตัวอะไร
- ฯลฯ
จนตอนนี้ความเป็นชายในตัวผม อาจมีถึง 95% แล้วมั้ง ตอนนี้บุคลิกของผมเหมือนผู้ชายแทบทุกอย่าง ทั้งๆที่ผมไม่ได้แอ๊บแมนอะไร เพราะตอนเด็กผมตุ๊ดแต๋วมาก......
ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ไม่มีใครมองผมออกเลยสักคน ใครที่เห็นผมครั้งแรกก็จะมองผมเหมือนผู้ชายทั่วๆไป
คนในรร.บางคนมองผมเหมือนผู้ชายปกติ
ตอนนี้ นิสัยผมจริงๆ ไม่ค่อยชอบดูแลตัวเอง ซกมก
ชอบทำอะไรพาดโผนอยู่บ่อย ห้องนอนรกมาก ไม่มีความเป็นเรียบร้อย ไม่ซีเรียสเรื่องการแต่งตัวใดๆเลย ผมชอบแต่งตัวบ้านๆ ผมไม่มีอะไรที่เหมือน ผญ.เลย
ตอนนี้ผมขึ้น ปี1 แล้ว
ตลอดที่ผ่านมาผมสับสนว่าผมจะเป็นรุกหรือรับดี ตั้งแต่ขึ้นมหาลัยมาผมก็นัดเกย์ที่เรียนใน ม.เดียวกัน มามีอะไรกันที่ห้อง แบบ one night stand
ทุกครั้งที่นัดผมจะเป็นฝ่ายรุกทุกครั้งครับ เกย์ที่ผมนัดมีแต่รับ (ตอนนี้ผมซิ่วออก กลับมาที่บ้านแล้วครับ)
และเวลาผมเจอผช.ที่น่ารัก ตี๋ๆตัวเล็ก ผมมีความรู้สึกอยากดูแลเขา อยากครอบครองเขา
ช่วงรับน้อง มีแต่เพื่อนผช.เข้ามาหา และก็ชอบพาผมแซวและมองผญ.สวยๆเปรี๊ยวๆ
ผมรู้สึกอึดอัดมาก เลยขอเฟสเพื่อนผช.ในสาขากันหลายคน และผมก็แอดไป ที่ผมขอเฟสเพื่อนในสาขา เพราะผมอยากให้ทุกคนรู้ว่าผมเป็นเกย์ เพราะหน้าเฟสผม ผมชอบแชร์ภาพชายรักขายค่อนข้างเยอะ พอหลายคนรู้ว่าผมเป็น มีแต่คนอึ้งกันหมด
ตอนนี้ที่บ้านผมยังไม่มีใครให้ความแน่ใจว่าผมจะมีการเบี่ยงเบนทางเพศหรือเปล่า
มีเกย์ คนไหนบ้างครับ ที่ตอนเด็กตุ้งติ้งมาก แต่พอโตขึ้นมากลายเป็นเกย์ที่ไม่มีใครมองออก ทั้งๆที่ไม่ได้แอ๊บแมนอะไร