เราอยากขอกำลังใจจากทุกคนจะได้มั้ยคะ

สวัสดีค่ะ หนูชื่อ เฟิร์ส อายุ 14 ขึ้น 15 และหนูเรียนก่อนเกณฑ์ อยู่ม.4 แล้วค่ะ เรียนเป็นสายวิทย์-คณิต จะบอกว่าเราอยูากับแม่มาแม่เราเป็นคนที่มีเหตุผลและระเบียบเยอะมากทำให้เราสามารถทำอะไรได้เกินอายุ15 ไม่ว่าจะทำงานรับจ๊อบบ้าง พาสไทม์บ้างไรบ้าง จะบอกว่าเราค่อนข้างมีความรับผิดชอบและความอดทนสูงมาก เราทำงานแบบนี้มาบ่อยค่ะ ตั้งแต่อายุ 14 สำหรับเราเรามองว่าการทำพวกนี้ไม่ยากเกินไปสำหรับคนอายุ 14 และเราจะบอกว่าตอนนี้เราเหนื่อยมากค่ะ 1.เราเรียน รร.เราเปิดตอน 28 ต.ค นี้ค่ะ คือเราจะต้องทำงานไปเรียนไป เรียนก็หนัก เราต้องทำเกรดอีก 2.หลีด รร.เรากำลังจัดกีฬาสีขึ้นให้เดือนถัดไปซึ่งมันเหนื่อยมาก เสียคนละ3,250฿ เราก็ยอมจ่าย เป็นเพราะความไม่คิดด้วยค่ะว่าตอนซ้อมจะหนักแค่ไหน พอได้สัมผัสเราแทบล้มลุกคลุกคลานเลยค่ะ มันหนักมันช้ำไปหมด เพราะการสอนค่อนข้างใช้ความอนแทนแข็งแรงอย่างมาก ตอนนี้ 7 วัน เราซ้อมหลีดวันละ 5-6 ชม. ไปทำงาน 8:30 ไม่ก็กะ 9:30 ทำถึง 6 โมงบ้าง ทุ่มบ้าง สรุปคือไม่มีวันหยุดเลยค่ะ เพราะต้องซ้อมและทำงานสลับกันไป งานเราคือบริการลูกค้าค่ะ เป็นฟาร์มของเล่นเด็กอะไรประมาณนี้ค่ะ ซึ่งเหตุและผลที่เราทำงานเป็นเพราะเราต้องการจ่ายค่าใช่จ่ายเอง เราไม่อยากหยิบเงินแม่แล้วค่ะ ตอนนี้มีแค่แม่หาเงิน พ่อแม่แยกทางกัน การที่แม่หาเงินคนเดียวเรารู้สึกไม่อยากเป็นภาระอะไรมากนัก เราเลยตัดสินใจทำงาน พยายามเซ็นสัญญาทำงานพาสไทม์ต่อให้แต่ละเดือน ตอนนี้เราเหนื่อยมากแต่เราไหวอยู่นะคะ กลับบ้านมาโดนที่บ้านบ่นแบบไร้เหตุผล ปวดหัวมากค่ะ ตอนนี้เราได้แต่ปลอบตัวเองเบาๆว่าเราเก่งมากแล้ว แต่เราสู้นะคะ เพื่ออนาคตเราด้วย เก็บตังทำฟันซื้อของจำเป็นเก็บตังซื้อ iPad ทำงานอะไรแบบนี้ค่ะ ที่บอกคือสิ่งที่เราตั้งเป้าจริงๆ และคือป็นเหตุผลที่เราหาตังด้วย ขอกำลังใจหน่อยค้าบ เดะต้องตื่นไปทำงานเดี๋ยวหนูจะมาอ่าน *เรื่องทั้งหมดไม่มีการแต่งขึ้นนะคะ กลัวไม่ม่ใครเชื่อ555