ชีวิตในเมืองกรุงที่ต้องดิ้นรน อดทน โดนดูถูก โดนด่า ถูกเอาเปรียบ ตกงาน ก็ทำให้คิดถึงช่วงเวลาการเป็นเด็กชนบท

ผมเป็นคนหนึ่งที่เวลาเครียดกับชีวิตที่ยุ่งเหยิงในเมืองใหญ่ สิ่งที่ผมมักจะคิดถึงอยู่บ่อยๆก็คือบ้านนอก ถิ่นฐานที่ผมจากมา บอกตรงๆช่วงนี้เครียดมากเพราะเพิ่งตกงาน บางครั้งเครียด แอบบร้องให้คนเดียว สิ่งที่อยู่ในหัวก็คือชีวิตในวัยเด็กที่สนุกไปวันๆกับสิ่งที่อยู่รอบตัว ไม่ยึดติด ไม่แก่งแย่ง ไม่แข่งขัน ผมก็เลยตัดสินใจใช้โอกาสนี้เป็นการผักผ่อน กลับบ้านไปใช้ชีวิตแบบสโลไลฟ์ อยู่แบบลูกทุ่งบ้านนา สูดอากาศและบรรยากาศที่สดชื่น
ทำคลิปมาด้วยเพราะผมมีช่องยูทูปที่หวังว่าวันหนึ่งจะพอเลี้ยงตัวเองได้บ้าง

หวังว่าจะเป็นกำลังใจให้กับทุกคนที่กำลังคิดถึงบ้านน่ะครับ
มีอะไรที่เสนอแนะเเละเป็นกำลังใจให้กันก็แบ่งปันให้ด้วยน่ะครับ