สงสารนะ แต่ก็ทำได้เพียงแค่สงสาร

เคยบอกไปตั้งแต่เรื่องยังอุ่นๆ ยังไม่ร้อนจนถึงวันนี้
เคยบอกเคยเตือนแล้วว่าให้หยุดก่อนที่จะสายไป
แต่ไม่นำพาคำเตือนมาปฎิบัติ ซ้ำยังพาความซวยมาสู่
ตัวเองและพวกพ้องจนต้องหนีออกจาก รดน.กันยกแก๊งค์
ได้เพียงแค่มองคนอื่นคุยอย่างสนุกสนาน จะออกมาก็กลัวแผลเก่าตามมา จะออกมาก็กลัวความผิดที่ก่อตามหลอกหลอน แต่ทุกๆอย่างก็เพราะตัวเองทำตัวเองทั้งนั้น เวลาอยู่ในibโพสท์อย่างรุนแรง ฟ้าฝนก็เอามากล่าวอย่างสนุกสนาน พอสิ่งที่เคยคุยถูกนำมาแฉ ก็ทำให้ตัวเองต้องร้อนรนทนไม่ได้กลัวจะได้ไปนอนคุกแทนนอน รร.(โรงแรมนะ ไม่ใช่โรงเรียน) อยากจะกลับมาราตรีสวัสดิเพื่อนๆก่อนนอนก็คงไม่ได้แล้วละ คงได้แต่ในเพสบุ๊คเท่านั้นเอง เมื่อก่อนยอมรับนะว่าไม่อยากให้ห่างหายไป แต่พักหลังคงคิดว่ามีคนหนุนหลังเลยโพสท์ไม่เกรงใจใคร แม้แต่ผู้ใหญ่ที่เคยนับถือ ก็มองข้ามไป(หรืออาจจะไม่เคยนับถือเลย แค่หลอกใช้)จนหลายๆอย่างประกอบกันเข้า ก็เลยซวยจนถึงวันนี้

อยากจะเตือนไว้ว่า จะคุย จะปากดี ต้องมีเงินและเวลาด้วย ไมใช่ถึงเวลาซวย เรียกหาใครก็ไม่มีใครช่วย เรียกหาใครก็มีแต่คนปฎิเสธ ..

เตือนไปหลายครั้งแล้วจนเบื่อ
ขอโทษแต่แรก เรื่องก็คงไม่มาถึงขนาดนี้
ขอโทษแต่แรก ก็ไม่ต้องเสียเงินเสียทองเสียเวลา
ขอโทษแต่แรก ป่านนี้เผลอๆกลับมาคุยกันดั่งพี่น้องแล้วก็ได้
ศักร์ศรีมันกินไม่ได้ เงินทองและเวลานี้ละที่กินได้สุขได้ครับ

เป็นเกียนนะ ขอโทษตั้งแต่ตีนบันได สน.แล้ว





2คืน โดนไปสองหมื่น สะบายเฮ