รู้สึกห่างๆกับครอบครัวจังค่ะ

เรื่องมีอยู่ว่า เราทะเลาะกันเรื่องเฟส เรื่องงี่เง่ามากๆ เราเผลอตัวด่าไปเพราะความโมโหว่ายุ่งเรื่องส่วนตัวก่าวกายทำไม แล้วพอกลับมาจากทำงานเค้าก็ หนีผมไป ไม่ได้ตืดต่อกันเลย ตั้งแต่ 20 ตุ.ค.60 ก็มีทักไปง้

ในสถานะที่เลิกคุยกันด้วยดีนะคะ ไม่มีการทะเลาะกันเกิดขึ้น   ทั้งๆที่ก่อนหน้า ก็รู้สึกดีๆต่อกัน แต่พอกลับมาคุยใหม่กลายเป็นว่ามันไม่มีเหมือนเดิม  หรือเพราะว่ามันไม่ตื่นเต้นเท่าตอนที่คุยกัน

เรื่องมีอยู่ว่าตอนเราคบกันได้ปีสองปีแรกเขาหนีไปเรียนที่เดียวกันแล้วไม่บอกเราจนเรามารู้ทีหลังเรารู้มาตลอดว่าเขาอยู่ด้วยกันพอกลับมาบ้านเค้าก็มีเราเป็นแบบนี้จนโควิดรอบแรกระบาดเขาต้องหยุดเรียนกลับมาอยู่บ้

คือผมกับแฟนมีปัญหากันมาตลอด. แล้วล่าสุดที่ผ่าน. ผมขึ้นไปกรุงเทพ 4. วันแล้วเราก็ทะเลาะ. พอกลับมาก็ทะเลาะกันจนสุดท้าย เขาหนี หนีจากผม. เขาโกหกผม ว่ากลับบ้าน. ทั่งที่ เขาหนีไปกับคนอื่น. ผ่านไป. 15. วันเพ

รู้สึกเหนื่อยกับการใช้ชีวิตอ่ะยิ่งโตยิ่งเหนื่อยอยากกลับไปเรียนมัธยมเหนื่อยสุดทำการบ้านไม่ได้หรือทะเลาะกับเพื่อนบางทีรู้สึกแบบพอเข้ามหาลัยมันจะเหนื่อยอ่ะ ทั้งเพื่อน ที่ไม่เข้าใจเรา  ห่างบ้านห่างคร

คือเราพยายามบอกเค้าค่ะว่าก่อนจะทำอะไรให้ใส่ใจนึกถึงความรู้สึกของเราบ้าง เพราะว่าเวลาเราจะทำอะไรเรานึกถึงเขาเป็นที่ตั้งเสมอค่ะ แต่กลายเป็นว่าเขาคิดว่าเราชวนทะเลาะ เราแค่อยากให้คสพมันไปกันต่อได้นานๆเราถ

เราไปเรียนต่างประเทศมาสามสี่ปี และอยู่คนเดียวค่ะ  ตอนนี้กลับมาทำงานที่ไทยได้ซักพักแล้วค่ะ เพราะคิดว่าจะได้อยู่กับพ่อแม่ด้วย อนาคตเราอาจกลับไปต่างประเทศ เลยอยากอยู่ด้วยกันเท่าที่ทำได้  แต่พอ

เเม่เเมวหายไปจากบ้านเมื่อคืน พึ่งกลับมาบ้านตอนประมาณ 6 โมงเย็น พอกลับมาถึง ไม่ให้ลูกกินนม หนีไปนอนห่าง ๆ ขู่ลูกด้วย ทำไงดีคะ เเล้วทำไมเเม่เเมวถึงทำเเบบนั้นกับลูกเขาอ่ะคะ ลูกเเมวอายุเเค่ 14 วันเองคะ