สองสามปีก่อน ช่วยสร้างเวปไซต์ให้คนนึงๆเพราะสงสารธุรกิจไปไม่ดี ไม่มีเงิน เวลาทำเวปๆนึงก็เหมือนเขียนหนังสือเล่มนึงกว่าจะเสร็จก็นานอยู่ ใช้พลังสมองและเวลาไปเยอะมาก

ต่อมาเค้าไม่สนใจต่อโดเมน จนเวปปลิว ทั้งๆที่เราเตือนให้ไปต่ออายุโดเมนไม่กี่ร้อยบาทต่อปี จนเวปปลิวหายไป

เราก็โกรธ ไลน์ไปบ่นๆ  ว่าเวปปลิวแล้วนะ

ที่นี้พอบ่นเสร็จแทนที่จะโกรธเค้า กลับกลายเป็นว่ากลัวเขาจะโกรธเราที่เราพูดแบบนั้น

เฮ้อ สมเพชตัวเองจริงๆ อ่อนแอไรเยี่ยงนี้

เพื่อนๆมีความเห็นว่าอย่างไรหรือเราสมควรแล้วที่จะต้องโดนโกรธ บางทีเราก็คิดว่าเออหรือบางทีแค่ทำเวปมันเล็กน้อยในสายตาคนอื่นเราไม่ควรเอามาเป็นสิ่งที่คิดว่าลำบากอะไรนักหนา (แลดูตัวเองไร้ค่าอีกละต้องยอมคนอื่นอีกละ)

ปล.ที่เราโกรธเพราะว่า ถ้าเวปปลิวแล้วเค้าไม่มีเงินอีก เค้าก็วนมายืมเงินแถวๆเรา แล้วตอนเขาไม่มีเงินนี้น่าสงสารอีกนะ เราก็กลัวว่าเราจะต้องมาทำเวปให้ใหม่อีก แล้วเราเหนื่อยอีก เผลอๆก็โดนยืมเงินอีก

ปล.2 ขอแท็กจิตวิทยา ช่วยวิเคราะห์เรื่องเราให้หน่อยค่ะ