แม่ผมสอนผมได้สอนผมหลายอย่างทั้งเรื่องทำมาหากินประโยดของเงินว่าเงินจำเป็นแค่ไหนทั้งเรื่องการทำอาหารทำขนมเย็บผ้าทำความสะอาดสอนการอดห้ามใจตัวเองความพยายามกับสิ่งต่างๆที่เข้ามาในชีวิตสอนว่าการเป็นลูกผู้ชายเป็นไงและเรื่องที่ต้องดูแลตาที่อายุ90ที่เป็นโรคอัลไซเมอร์เดินไม่ได้ยังไง
จนถึงตอนผมต้องทำทุกอย่างทั้งทางด้านการเรียนด้านทางบ้านผมเหนื่อยแต่มีสิ่งหนึ่งที่เห็นว่าผมยังหยุดทำไม่ได้เพราะแม่ผมยังทนเหนื่ออยู่ยังทนที่ทำงานอยู่ ที่ผมไม่ได้พูดถึงพ่อเลยเพราะพ่อผมเสียไปตั้งแต่ผมอยู่ ป. 6 นะครับต่อนี้ผมเรียนอยู่
ปวส.การบัญชี แม่ผมจึงหาเลี้ยงทั้งบ้านนะครับ
ค่าใช้จ่ายก็เกลือบ100000แล้วผมรู้ว่าแม่ผมต้องใช้เงินเท่าไรต่อเดือนผมเห็นแม่เหนื่อยเห็นทุกวันจนตอนนี้แม่ผมจะเบามือจากการทำงานเวลาที่ผมจบมหาลัยผมคิดเรื่องนี้มาตั้งนานแล้วว่าต้องมีคนมาแทนที่แม่ผมมันไม่มีถ้าไม่ใช่ผมจนต่อนี้ผมคิดทุกอย่างว่าอะไรที่ทำเงินได้หรือไม่ ได้กำไรหรือขาดทัน
ขอโทษที่ผมเขียนยาวนะครับผมหาคนระบายอารมณ์ไม่ได้จริงๆผมไม่อยากให้คนรอบตัวผมรู้จริงๆผมพูดไม่ได้กับเพื่อน ทางบ้าน หรือทางfacebook ผมไม่อยากคนอื่นรู้ว่าผมอ่อนแอ
ขอขอบคุณกับคนที่อ่านนะครับใครที่เจอแบบผมช่วยมาเล่าประสบการให้ผมฟังด้วยนะครับว่าตอนนี้คุณเป็นยังไงทำอาชีพอะไร