สวัสดีค่ะเพื่อนๆ เราขอเข้ามาบ่นหรือระบายความรู้สึกของเราผ่านทางนี้หน่อยนะ จริงๆเรื่องมันก็ไม่ได้มีสาระอะไรเลย แต่มันเป็นความรู้สึกเราทั้งหมดเอง
คือเราเคยเป็นลูกจ้างชั่วคราวของ หน่วยงานราชการแห่งนึงที่อยู่ ในกทม. และเราก็อยู่หอพักใกล้ที่ทำงาน
สังคมการทำงานที่นั่นเราแฮปปี้มาก จะมีก็แต่บางคนที่เราไม่โอเค
แต่ตอนนั้นเราคิดแค่ว่า อยากออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุดเนื่องจาก
ทางหน่วยงานมีมาตราการที่จะปรับลดลูกจ้างลง
เราจึงอยากออกมาด้วยศักดิ์ศรีของเรา เราไล่สอบหน่วยงานรชการต่างๆมากมาย และแล้วเราก็มาสอบติด
เป็นพนักงานสถาบัน ของสถานศึกษาแห่งหนึ่งใกล้บ้าน
เราก็ดำเนินการรายงานตัว เรียบร้อย แล้วเราก็ลาออกจากที่เก่า โดยมาเริ่มงานที่ใหม่เมื่อกลางเดือน ก.ย. 62 ที่ผ่านมา
พอเรามาลองเริ่มงานที่ใหม่ (จริงๆก็ยังไม่ได้ทำอะไรเนื่องจาก สัปดาห์นั้นหัวหน้าไม่ว่าง ไปต่างประเทศทั้งสัปดาห์)
ปรากฎว่าเรารู้สึกว่าเราไม่แฮปปี้กับงานที่ใหม่ อันดับแรกเลยคือ การเดินทาง
ถึงแม้จะอยู่ใกล้บ้านแต่การเดินทางไม่ได้สะดวกสบายเหมือนที่เก่าเลย
(ที่ทำงานที่ใหม่ และบ้านเราอยู่ชานเมือง กทม.) คือถ้าไม่มีรถส่วนตัวคือลำบากมาก เช้าพ่อเราต้องไปส่ง เย็นรอแม่มารับ
ที่ทำงานใหม่เรามีกฎที่บอกว่า ถ้ามาเข้างานก่อน 8.30 สามารถแสกนนิ้วออกได้ตั้งแต่ 16.00
แล้วคือเราไปถึงที่ทำงานก่อน 8.30 อยู่แล้ว เพราะถ้าออกช้าคือรถติดมาก เราก็อยากออก 16.00 แต่เราต้องมารอแม่
กว่าแม่จะมารับก็เกือบ 17.30 สาเหตุที่เราต้องรอแม่คือ สถานที่ที่เราทำงานไม่มีรถโดยสารสาธารณะที่จะนั่งออกมาได้
สถานที่ทำงานก็ไม่ได้อยู่ติดถนน
อันดับที่สอง คืองานใหม่ที่เราได้ทำโดยส่วนใหญ่ต้องใช้ภาษาอังกฤษ
แล้วเราเป็นคนนึงที่อ่อนมากเรื่องภาษามากก
หลายๆคนอ่านมาถึงตรงนี้ คงกำลังคิดว่าถ้าอ่อนก็เรียนเพิ่มสิ่ หาความรู้เพิ่ม
ใช่ค่ะ เราก็เรียนเพิ่ม หาความรู้เพิ่มอยู่ตลอด แต่โดยปกติ เราเป็นคนนึงที่ไม่ได้ใช้ภาษาอังกฤษในการทำงานมาเลย
เวลาฟังคนต่างชาติพูดก็จะไม่เข้าใจว่าเขาต้องการอะไร เพราะเราอ่อนเรื่องภาษา เวลาจะคุยหรือโต้ตอบ ก็จะคิดคำศัพท์ในหัวอยู่นาน
ไม่กล้าพูดไม่กล้าคุย นี่คือปัญหาของเรา เรากังวลเรื่องนี้มากกกกกก กลัวว่าจะทำไม่ได้
อันดับที่สาม เราเป็นคนนึงที่ชอบแสงสี ชอบการเดินทาง ชอบพบเห็นผู้คน
แต่ที่ทำงานใหม่เราตรงกันข้าวกับสิ่งที่เราพูดมาทั้งหมด
แล้วมันมีเหตุการณ์อยู่เหตุการณ์นึง คือ เราเห็นพ่อกับแม่ทะเลาะกัน
แล้วด้วยความที่เรากังวลเรื่องงานอยู่ด้วย
แล้วมาเจอพ่อกับแม่ทะเลาะกัน เราก็จะคิดว่า เราคิดผิดที่เลือกมาทำงานที่นี่และกลับมาอยู่บ้าน
สู้อยู่หอพักไม่รู้ไม่เห็นอะไรเลยดีกว่า นี่เรากลับมาอยู่บ้านมาเจอคนที่บ้านทะเลากัน + ก้ับกังวลมากๆในการเริ่มงานใหม่
มันทำให้เราหดหู่มาก นอนไม่หลับ หรือหลับไม่สนิทมาตลอดเลยค่ะ
รู้สึกไม่อยากไปทำงาน รู้สึกว่าเราเลือกผิดไปเลยค่ะ
เราควรที่จะลองสู้กับมันสักตั้ง หรือควรที่จะออกแล้วมาอ่านหนังสือเพื่อเตรียมสอบสนามต่อไปดีคะ
แปลกไหมที่ไม่ชอบการเปลี่ยนแปลง