ขอเกริ่นนะครับว่าเรามีเเฟนอยู่ต่างจังหวัดซึ่งยังไม่เคยเจอกันเเต่ใกล้จะได้เจอเเล้วครับสิ้นปี เขาอายุห่างกับเราก็มากครับเกือบ 10 ปี
เเต่ต้นปีหน้าเเฟนต้องเดินทางไปต่างประเทศครับ เป็นเวลา 5 ปี ปีนึงเขาบอกว่าจะมาหา 1 ครั้ง เเต่ละวันก็มีเวลาคุยกันเเค่ ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง คิดไปคิดมาเราก็เข้าใจเค่านะครับทุกคนมีความฝันทุกคนอยากมีเงิน เเต่อีกใจนึงก็คิดว่าถ้าเรามีเเฟนเเล้วเราต้องเหงาขนาดนี้ไหม เราอยากเลิกนะครับเเต่มันตัดใจไม่ได้สักที เพราะเขาเป็นคนที่ดีมากเลยครับ ไปไหนมาไหนเขาจะรายงานตลอดถ่ายรูปมาให้ดู เขาเป็นคนอบอุ่นอายุเยอะเเต่ความปัญญาอ่อนพอกัน haha เขาบอกว่าเขาอายุเยอะเเล้วเขาอยากมีครอบครัวเขาจริงใจ เราจะทิ้งเขาเราก็สงสารเพราะเราก็รักเขามากตอนนี้ มันเหมือนเป็นความรักที่มีความสุขเเต่ก็ซ่อนความเหงาความห่างให้เราทุกข์ครับ
ควรตัดใจไหมครับ กลัวยิ่งผูกพันเเล้วสุดท้ายไปไม่รอด.
เเต่ต้นปีหน้าเเฟนต้องเดินทางไปต่างประเทศครับ เป็นเวลา 5 ปี ปีนึงเขาบอกว่าจะมาหา 1 ครั้ง เเต่ละวันก็มีเวลาคุยกันเเค่ ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง คิดไปคิดมาเราก็เข้าใจเค่านะครับทุกคนมีความฝันทุกคนอยากมีเงิน เเต่อีกใจนึงก็คิดว่าถ้าเรามีเเฟนเเล้วเราต้องเหงาขนาดนี้ไหม เราอยากเลิกนะครับเเต่มันตัดใจไม่ได้สักที เพราะเขาเป็นคนที่ดีมากเลยครับ ไปไหนมาไหนเขาจะรายงานตลอดถ่ายรูปมาให้ดู เขาเป็นคนอบอุ่นอายุเยอะเเต่ความปัญญาอ่อนพอกัน haha เขาบอกว่าเขาอายุเยอะเเล้วเขาอยากมีครอบครัวเขาจริงใจ เราจะทิ้งเขาเราก็สงสารเพราะเราก็รักเขามากตอนนี้ มันเหมือนเป็นความรักที่มีความสุขเเต่ก็ซ่อนความเหงาความห่างให้เราทุกข์ครับ